Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019


Επειδη μας το ζητησατε
παραθετουμε τον ορισμο της λέξης ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ-ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ 

οπως υπαρχει στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΛΕΞΙΚΑ



Από το λεξικά της ελληνικής και από εκείνο του Έλληνα γλωσσολόγου και πρώην πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Μπαμπινιώτη. Υπάρχει και στο διαδίκτυο.

Η έννοια"αγαπημένος"στο αρσενικό του σημαινει τον εραστη
Στο θηλυκό "αγαπημένη" σημαίνει την ερωμενη




Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019


ΑΠΟ Τ Ο ΝΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ 

ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 

ΠΟΥ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ

ΜΑΡΤΗΣ- ΑΠΡΙΛΗΣ 2019
ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΗΛΗ ΜΕ ΤΑ "ΧΡΟΝΙΚΑ"ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ
ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΙ
Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΛΕΤΑΣ



ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΛΕΤΑΣ


Ο Κώστας Βαλέτας απούδασε νομικά και οικονομικά, πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και κοινωνιολογία στο Παρίσι. Έχει γράψει πάνω από 80 περίπου βιβλία (δοκίμιο, θέατρο, μυθιστόρημα, διήγημα, μεταφράσεις) και μεταφράστηκε ευρύτατα στο εξωτερικό σε 20 γλώσσες. Βραβεύτηκε με το βραβείο “Μπλεζ Σαντράρ-2003”, (το μεγαλύτερο λογοτεχνικό βραβείο της Ελβετίας) και παλαιότερα με κρατικό βραβείο διηγήματος (1973). Εργάστηκε ως δικηγόρος και διευθυντής ραδιοφωνίας στην ΕΡΤ. Είναι πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Συγγραφέων. Γεννήθηκε στη Λέσβο και έζησε εφτά χρόνια στη Γαλλία και Ελβετία την περίοδο 1967–1973. Είναι διευθυντής του περιοδικού “Αιολικά γράμματα”


Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2019



TO NΕΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ

ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
ΜΑΡΤΗΣ- ΑΠΡΙΛΗΣ 2019
ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΜΕ ΠΛΟΥΣΙΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ
 ΣΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ ΜΠΕΝΑΡΟΓΙΑ
(1886 ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ-ΙΣΡΑΗΛ 1979)
ΚΑΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΥΛΗ
ΠΟΙΗΣΗ-ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ-ΧΡΟΝΙΚΑ-ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΥ-ΔΟΚΙΜΙΟ-ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ



Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2019


Ένα ποιήμα του 

Γιάννη Κακουλίδη

 στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ



Ο Γιάννης Κακουλίδης γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και νομικά στο Παρίσι. Από το 1974 εργαζόταν στη διαφήμιση και από τις αρχές της νέας χιλιετίας ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της διαφημιστικής εταιρείας Upset! Έλαβε µέρος ως εισηγητής σε πολλά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και δίδαξε στο Τµήµα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Παντείου Πανεπιστηµίου.Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Γαλλικής Εταιρείας Συγγραφέων, Συνθετών και Εκδοτών, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων.Δύο τραγούδια του απέσπασαν βραβεία στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Το 1965 το τραγούδι «Ηταν μεγάλη η νύχτα», σε μουσική του Νότη Μαυρουδή και ερμηνεία Σούλας Μπιρμπίλη κέρδισε το πρώτο βραβείο και 1972, το τραγούδι «Γύρνα πίσω Αποστόλη», σε μουσική Γιώργου Κριμιζάκη και ερμηνεία του Μιχάλη Βιολάρη, το τρίτο. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με την εκτός εμπορίου ποιητική συλλογή «Νέροβιλ» το 1970. Ακολούθησαν οι συλλογές «Μηχανήματα Ευκρασίας», «Περί την Τηλοψίαν», «Μεσημβρινή Απόπειρα», «Ωραία Μπλε" και «Λούνα Λουνέρα». Ακόμα, δημοσίευσε τη μελέτη «Το Ελληνικό Τραγούδι» (1971), τα μυθιστορήματα «Στολίδια για Άλογα (1980) και «Ελληνικός Θάνατος» (2002), τις συλλογές χρονογραφημάτων «Τα Αρχαία Σκατά (1983» και «Τα Λουστρίνια της Παρέλασης» (2010) και τη συλλογή διηγημάτων «Αναφορά στον κύριο Κωστάκη Πρου» (2009). Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά περιοδικά, ελληνικά και ξένα, μεταφρασμένα στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα ουγγρικά, καθώς και σε ανθολογίες στην Ελλάδα, την Αμερική και την Ουγγαρία. Διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΔΑ και υποψήφιος ευρωβουλευτής της με τη λίστα του ΠΑΣΟΚ, στις Ευρωεκλογές του 1984, και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας του Συνασπισμού στις εθνικές εκλογές του 1996. Ήταν ιδρυτικό μέλος της ΔΗΜΑΡ και υποψήφιος βουλευτής του κόμματος στη Β' Πειραιά στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου του 2012. 


ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ


ΠΟΙΗΜΑ


Βλέπεις εγώ κάνω πάντα κάτι για σένα "φίλε"
κι ούτε που πεθαίνω πια
-με πέθανες μια και καλή εσύ, τωρα πώς να ξαναπεθάνω?-
μονο που ανοίγω που και που
τα worldwide timetables
κι επικαλούμαι το πνεύμα του Αγίου Λουδοβίκου
και εμφανίζομαι στα προσφατα βιντεο της ημέρας
παρέα με τους βασιλείς...

Οσο για εκείνη
ο κάθε της λαρυγγισμός
αποθέωση της κλίμακος του ντο
έτσι που να ραγίζει το χώμα
και ν΄αναστέλλουν τον ύπνο τους
οι εις Κύριον εκδημήσαντες
(εις Κύριον, λέει...)
Δεν γράφεις κανα βιβλίο που να ζώ -όσο γιαυτό καμμιά αμφιβολία-
εσαεί και για πάντα
καταλύοντας το θαύμα
μονο που καπου ροχαλίζω κιόλας
και οι κεκημημένοι ροχαλίζουν "φίλε" μακαρίως
εις τους αιώνας 
καθώς εσυ αδυνατείς να ολοκληρώσεις
την κατάληξη του τελευταίου σολ
-αστον τον άλλον, τελειωσε και πάει αποχαυνωμένος
θα το θυμάται εσαεί  ετουτο το χουνέρι -

Υ.Γ. Ευτυχώς που τα τσουγκράμε κάπου κάπου "φίλε"
κι έτσι μπορώ και ξαναγράφω

Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019


Ένα ποίημα του
 Μήτσου Κατσίνη
με τίτλο
"ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Δάσκαλος και λογοτέχνης από την Κερασίτσα της Αρκαδίας, ο Μήτσος Κατσίνης γράφει κυρίως ποιήματα για τη θάλασσα. Εχει εκδόσει πλήθος ποιητικών συλλογών και έχει ξεχωρίσει στην Ελλάδα και το εξωτερικό για το έργο του. 





ΜΗΤΣΟΣ ΚΑΤΣΙΝΗΣ


ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

Τα χέρια μας κρατάνε το λαβωμένο περιστέρι
δένουνε τις πληγές του ματωμένου Ήλιου
γράφουνε το γαλάζιο γράμμα της Ειρήνης
ποτίζουνε τα κόκκινα γαρούφαλα
στίβουνε με τις γροθιές τους τις πικρές ώρες.
Τα χερια μας οργώνουνε με τα καρφιά τους το χώμα του κόσμου
ανοίγουν τους τάφους για να ξεθάψουν τη λευτεριά
για να χαιδέψουν τον άνθρωπο που κοιμάται στην αιωνιότητα
καρφώνουν τις μαργαρίτες στο πρόσωπο της ημέρας
σημαδεύουν το δρόμο της ανθόφορης αγάπης
ανεμίζουν τις σημαίες με τα χαρούμενα όνειρα.
Ανάμεσα στους σταυρούς οδοιπορούν τα βήματά τους
σέρνουνε περίλυπες τις ηρωικές μας αναμνήσεις
τη ζωή και το θάνατο
τη θυσία και την ήμερη γενναιότητα
ταίζουνε το φως
σκουπίζουν τα βουρκωμένα μάτια της ικεσίας
πιάνουνε με εμπιστοσύνη το παιδί που γεννιέται
Τα χέρια μας γίνουνται δισκοπότηρα του πανάχραντου μόχθου
λιβανιστήρια της ευλαβικής Δικαιοσύνης
μπουρλοτιέρηδες της καρδιάς που ξέρει γιατί ζει
πολυέλαιοι στο λειτουργικό πνεύμα του λαού μας
σπαθιά για το κορμί της τυραννίας
τουφέκια για την παρουσία της βαρβαρότητας.
Τα χέρια μας σημαίνουν τις καμπάνες του όρθρου
μετράνε τα φέρετρα και τη μεγαλοσύνη
τεντώνουν τις πόρτες
χαιρετάνε
ανάβουν τα κεριά της Δελφικής Ιδέας
σηκώνουν όρθια, τη γονατισμένη, Ελλάδα
υπάρχουν για τη παντοτινή, την ακατάλυτη Έξοδο.

Τα χέρια μας θα την ξαναναστήσουν την Ελλάδα που θέλουμε και που ξέρουμε.


(1993 )

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019



Ένα ποίημα της 
ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ
από τη Χαλκίδα
κριτικός βιβλίου στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.
σπουδές στη μουσική (Ελληνικό Ωδείο), τη ζωγραφική (Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών)

με τιτλο
"ΕΝ ΠΛΩ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ





η πραγματική
ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ
(προσφατη φωτο

οπως το βεβαιωσε η Εταιρεια Συγγραφεων Ελλάδος)
η πραγματική
ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ
( προσφατη φωτο 
οπως το βεβαιωσε η Εταιρεια Συγγραφεων Ελλάδος  )

Κατηγορία: Ποίηση, Μετάφραση
Έτος γέννησης: 1953
Τόπος γέννησης: Χαλκίδα
Σπουδές / Σταδιοδρομία:
Έχει κάνει σπουδές στη μουσική (Ελληνικό Ωδείο), τη ζωγραφική (Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών) και ελεύθερες σπουδές στη Φιλοσοφία. Γράφει ποίηση, πρόζα, δοκίμιο, κριτική και μεταφράζει από τα αγγλικά.
Έχει μεταφράσει για λογοτεχνικά περιοδικά ποίηση των Sylvia Plath, Ann Sexton, Νοrman Mailer, Αllen Ginsberg, Roman Kissiov, ποιητές της Βεγγάλης, Radomir Adrich, Danica Vukicevic, Νenad Milosevic, Becir Vukovic, Andrija Radulovic, Sibila Petlevski, James Sutherland-Smith, Αrmando Romero κ.α., επίσης σειρά συνεντεύξεων του Allen |Ginsberg. Κριτικές και δοκίμιά της υπάρχουν σε εφημερίδες και λογοτεχνικά περιοδικά (Πόρφυρας, Ποιητική, Οροπέδιο, Εντευκτήριο, Poetix, Κοράλλι, Δίοδος, Κουκούτσι, Αυγή, Ελευθεροτυπία, Ποντίκι -Φρεαρ, Βοοkpress, Fractal, Περί ου, Χάρτης κλπ). Εργάστηκε σαν κριτικός βιβλίου στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία.

Εργογραφία:
ΠΟΙΗΣΗ
Ο Μοτοσικλετιστής Θάνατος (Κάβειρος 1990)
Μικρή φιλαρμονική (Ίκαρος 1993)
Η πρωτοχρονιά του (Άγρα 1997)
Το ρήμα πεινάω (Άγρα 2001)
Η μουσική των σφαιρών (Άγρα 2007)
ΠΡΟΖΑ
Φλάουερ (Άγρα 2003)
Η ταφή του κόμητος Οργκάθ, (Γαβριηλίδης 2015)
ΜΕΛΕΤΕΣ
Γειτονιές της Χαλκίδας (Π. Εύβοια, 1989)
Σημειώσεις/fragmenta
Eπταετές κοράσιον – σημειώσεις για την ποίηση (Άγρα 2011)
Ποίηση με τέσσερα πόδια (Οι εκδόσεις των φίλων 2017)
ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ
Νorman Mailer: Θάνατοι για τις κυρίες και άλλες καταστροφές, Καστανιώτης 2008
Allen Ginsberg: Tρεις συνομιλίες – η συνέντευξη του Ginsberg στον Αllan Klark, Printa 2001                       
ΑΝΘΟΛΟΓΙΕΣ
Τα ποιήματα του 2013, Δέκατα 2014 (με την Έλσα Κορνέτη)
Τα ποιήματα του 2014, Δέκατα 2015 (με την Έλσα Κορνέτη)
H ποίησή της έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, σερβικά και ρουμάνικα. Δοκίμιά της υπάρχουν κυρίως στο περιοδικό poeticanet.gr.




ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΛΥΜΠΕΡΗ

ΕΝ ΠΛΩ


Κουπιά σπασμένα
οι αρμοί, τα μέλη
τούτο το σώμα βυθίζεται
σταχτες και τύμπανα
ξύλινα άλογα το διατρέχουν
Τούτο το σώμα βυθίζεται
τούτο το σώμα συγκατανεύει
και τη συμφωνημένη ώρα
ωραίες, περήφανες
ξυπνούν εντος του οι συμπληγάδες.


Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019


Ένα ποίημα της 

ΤΖΕΝΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ- ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ
με τίτλο
"Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ"

στα
ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ


ΤΖΕΝΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ- ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

Η Τζένη Διαμαντή- Παπαιωάννου (γεννηθηκε το 1926) σπούδασε παιδαγωγικά στα Ιωάννινα, πιάνο, τραγούδι και σύνθεση
Γραφει .Ποίηση, διηγήματα, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, μυθιστορήματα (16 βιβλία). Πολλά από τα ποιήματά της έχουν μεταφραστεί και έχουν μπει στη μουσική από άλλους συνθέτες και από τον εαυτό της.
Άλλα ενδιαφέροντα: χορογραφίες και θεατρική παράσταση.






ΤΖΕΝΗ ΔΙΑΜΑΝΤΗ- ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ



Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Έξω βρέχει...
Ψιχαλιστή μοναξιά της νύχτας...
Μέσα στο σπίτι θαλπωρή!
Η φωτιά βγάζει πύρινες φλόγες
στα παλιό το τζάκι
καίγοντας τους εφιάλτες
Κι όλα βγαλμένα τόσο όμορφα
ώστε να μην ακούς 
παρά μονάχα τη σιωπή 
τους ήχους στο πιάνο
του βιολιού!

Με τα μάτια στηλά
παρακολουθώ
το μονόλογο της φωτιάς...
Το αίμα μου πηχτό
στο κύπελλο της μοναξιάς
ζηταει να ξεσπάσει

Φωνάζω μέσα στη νύχτα!...
Κανείς δεν μ΄αποκρίνεται...
Αγνώριμα μουρμουρα απαντούν
από τα κούτσουρα που κροταλίζουν...

Υστερα ακούω μέσα μου φωνές!
Πολλές φωνές να με καλούν...
Έλα! σε περιμέναμε.
Θα λυτρωθείς!
Η φωτιά σε λίγο θα σβήσει!
Θα γίνει στάχτη!
Κι όλα θα χουν σωπάσει...

(1995)











Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2019


Ένα ποίημα της ποιήτριας και στιχουργού από το Πέραμα

Νίκη Γαρίδη-Κακαβά

στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

με τίτλο

"ΤΟ ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ"







Η Νίκη Γαρίδη-Κακαβά είναι ποιήτρια από το Πέραμα και στιχουργός. Τα ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί και ακούγονται εδω και πολλά χρόνια. Εχει εκδόσει πολλές ποιητικές συλλογές κυρίως από τον εκδοτικό οίκο ΙΩΛΚΟΣ και έχει ξεχωρίσει στην Ελλάδα και στο εξωτερικό




ΝΙΚΗ ΓΑΡΙΔΗ-ΚΑΚΑΒΑ


ΤΟ ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ


Τί να γράψεις τώρα πια
Τότε, που τη φωνή σου έπρεπε να φανερώσεις
την έκρυβες στα συρταρια
από δειλία ή από φόβο, μη στερήσεις τους
δικούς σου
και σε κατηγορήσουν για παράβαση 
καθήκοντος
εως που απέσβετο το λάλον ύδωρ.

Τί νερό να τρέξει από ξεραμένη βρύση?

(1990)

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Ένα ποίημα του ποιητή
ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΙΑΚΟΥ
με τίτλο
"ΣΤΗΝ ΑΠΟΒΑΘΡΑ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ






ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΚΟΣ



Ο ποιητής Γιώργος Λιάκος, γεννήθηκε στη Μυτιλήνη.Στη Μυτιλήνη τελείωσε ο Γιώρ­γος Λιάκος το Γυμνάσιο και αμέσως άρχισε να εργάζεται στον Ιδιωτικό τομέα, ενώ συγχρόνως άρχισε και την ενασχόλησή του με τα Γράμματα. Έτσι, μαζί με τον Στρατή Καρίπη (οι δύο νεαροί Γ. Λιάκος και Σ. Καρίπης αποτελούσαν το δίδυμο άστρο του Λεσβιακού λυρισμού) εκδίδει το περιοδικό «Η Τέχνη μας» και την πρώτη του ποιητική Συλλογή «Ποιήματα». Όλα αυτά το 1934. Ο Μυ­ριβήλης κι ο Σικελιανός χαιρετίζουν με ενθουσιασμό την εμφάνιση του νεαρού Γιώργου Λιάκου στα Γράμματα. Συμμετέχει με τον Ηλία Βενέζη στην ομάδα των Νέων Πρωτοπόρων Μυτιλήνης, στην οποία διακρίνεται για την αγωνιστικό­τητά του. Οι σοσιαλιστικές απόψεις του γίνονται η αιτία για την χωρίς επιστροφή απομάκρυνσή του από τη Λέσβο
Από το 1937 που ήρθε στην Αθήνα ο Γιώργος Λιάκος και μέχρι το 1940, εργάστηκε στο Λογιστήριο του Νοσοκομείου Παίδων.  Συμμετοχή του ποιητή, που εντωμεταξύ έχει παντρευτεί τη νεαρή Τούλα, στον πόλεμο κατά των Γερμανών, την απόλυσή του από το στρατό, επιστροφή στην Αθήνα, τέλος της Γερμανικής Κατοχής αρχή του δύσκολου αγώνα για την επιβίωση. Ο Γιώργος Λιάκος εργάστηκε για σειρά ετών ως Λογιστής στην επαρχία και τελικά από το 1954 κατάφερε να βρει μια μόνιμη δουλειά στην Αθήνα. Ήδη, το 1949, ο Γ.Λ. παρουσίασε τη δεύτερη από τις έξι ποιητικές του Συλλογές. Τίτλος της «ΟΜΙΧΛΗ».
Παιδί της Λέσβου, χαρακτηριστικός εκπρόσωπος της λεγόμενης «Λεσβιακής Άνοιξης»,το 2008 ο διευθυντής του περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, εκδότης Κώστας Βαλέτας δημοσίευσε ένα άρθρο-αφιέρωμα στα Αιολικά Γράμματα. Ο πατέρας του, Γιώργος Βαλέτας, υπήρξε προσωπικός φίλος του ποιητή.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΑΚΟΣ

ΣΤΗΝ ΑΠΟΒΑΘΡΑ


Οι αποσκευές μας έφτασαν στην αποβάθρα της ζωής
άλλες σαν όνειρα ελαφρές κι άλλες βαριές σαν τύψεις
τούτη την ώρα, που ποτέ δεν ξέφυγε κανείς
τραγούδι εσύ παρήγορο, άμποτε να μη λειψεις.

Η δόξα εκείνη ο παλμός της νιότης κι η χαρά
του ωραίου, που μας τρικύμιζε και μας ανησυχούσε
θα μείνουν όρθια πίσω μας σαν μάρμαρα βαρειά
και θα πετρώσει κι η καρδιά που μέσα τους χτυπούσε.

Μια και το δώρο της ζωής λάμπει περαστικά
απ΄όλα τα όντα ο άνθρωπος την πιο πικρή έχει Μοίρα
κι όμως μακάριος που μπορεί, στη γνώση αυτή μπροστά
να μάχεται το θάνατο στης ποίησης τη λύρα


Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019

Ενα ποίημα του ηθοποιού και λογοτεχνη
ΝΙΚΟΥ ΒΟΚΟΒΙΤΣ
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΒΟΚΟΒΙΤΣ

Νίκος Βόκοβιτς (Κωνσταντινούπολη 1917 ).Ηθοποιός του θεάτρου και λογοτέχνης. Εγκαταστάθηκε νωρίς στην Αθήνα, όπου και σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. 
Σταδιοδρόμησε ως ηθοποιός στο 
Ελεύθερο Θέατρο, ενώ κατά το χρονικό διάστημα 1959 67 εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο με το ψευδώνυμο Βοκάς. Διετέλεσε γραμματέας τηςδραματικής σχολής του Εθνικού (1967-82), μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και της Εταιρείας ΕλλήνωνΛογοτεχνών. 
Έγραψε ποιήματα, θεατρικά, διηγήματα και μυθιστορήματα. 
Έργα του: α) Ποιητικές συλλογές:Μουσικοίπροάγγελοι (1937), Το τραγούδι του αγνώστου (1949), Ηλιόβολα και πικραμένα (1963), Εκείνοι που έφυγαν(1980), Αναβίωση (1988), Πολυσήμαντα (1991), Θρήνοι και οράματα (1999), Μορφές αγαπημένες (2000) κ.ά. β) Θεατρικά: Το κοριτσάκι που δεν γελούσε (1988), Εμείς και ο γείτονας (1999), Χωρίς αντάλλαγμα (1999). γ) Πεζά:Επιβίωση (1988, διηγήματα), Η αποκατάσταση (1992, μυθιστόρημα). Θεατρικά του ή διασκευές τους έχουν παιχθεί σεσκηνές, ενώ κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες.
 Τιμητικές διακρίσεις: βραβεία Δελφικών Αμφικτιονιών, Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών κ.ά.




ΝΙΚΟΣ ΒΟΚΟΒΙΤΣ

ΠΟΙΗΜΑ


Φύτευες λέξεις φίλε μου
στης ποίησης τον ανθόκηπο περνώντας τον
καιρό.
Κι έπαιζες μαζί τους
φυσαρμόνικες
τους εταζες νότες
να διώχνεις μακριά σου
την οπλισμένη μοναξιά
που από τα μάτια
στέγνωνε τα δάκρυα της αγάπης.
Ολο απωθούσες το τετέλεσται.
Μ΄ερωτική σαγήνη τις κράτησες
τις κοιταξες
κι άρχισαν να σου μιλούν
κι ωραίος σαν άστρο της αυγής
φώτιζες τα σκοτάδια.
Ωρες ατέλειωτες.
'Ωρες μαρτυρικές
στεφάνωναν τη δόξα του
καθώς με το λυχνάρι
γύρευες άνθρωπο στη γη
να εμπιστευτείς τον πόνο.
Αφήνοντας την ερημιά, στην όαση των 
ονείρων
εμπιστευτηκες μονάχα ενα σκυλί
καθως οι ερωμένες σου σε πρόδωσαν αβάσταχτα
κι έφυγες
απροσδόκητα
και σιωπηλός, για πάντα.

(1992)

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2019



Γραφει ο 

Horacio Castellanos Moya 

καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αιόβα


Λογοτεχνικό Βραβείο Chile's Manuel Rojas Ibero-American Narrative Award 2014

ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Τόκιοσυγγραφέας, μεταφραστής και δημοσιογράφοςπό το Ελ Σαλβαδόρ
και το νεο βιβλίο του Νομπελίστα Λογοτεχνη 

Μάριο Βάργκας Λιόσα
που κυκλοφορεί
"Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ"

για τα 

ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΜΑΡΙΟ ΒΑΡΓΚΑΣ ΛΙΟΣΑ
(ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ 2010)


MAΡΙΟ ΒΑΡΓΚΑΣ ΛΙΟΣΑ
"Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ"






Horacio Castellanos Moya 
Ο Horacio Castellanos Moya είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος από το Ελ Σαλβαδόρ. Για δύο δεκαετίες εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο Μεξικό, τη Γουατεμάλα και τη χώρα του. Έχει δημοσιεύσει δέκα μυθιστορήματα, πέντε συλλογές μικρής ιστορίας και δύο βιβλία δοκίμων. Του χορηγήθηκαν κατοικίες σε ένα πρόγραμμα που υποστηρίχθηκε από τη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης (2004-2006) και από το City of Asylum / Pittsburgh (2006-2008). Το 2009, ήταν φιλοξενούμενος ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο. Σήμερα διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα. 
Eχει βραβευτεί με μερικά από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά βραβεία παγκοσμίως.


"The Nightmare of the Entertainment Society


is Mario Vargas Llosa’s new collection of essays"

("Ο εφιάλτης της κοινωνίας της ψυχαγωγίας και του θεάματος εχει γινει το νέο βιβλίο δοκιμίων του Μάριο Βάργκας Λιόσα" σημειώνουν παγκοσμίως οι μεγάλυτεροοι κριτικοί λογοτεχνίας στον κόσμο για το νέο βιβλίο δοκιμίων του Νομπελίστα λογοτέχνη Μάριο Βάργκας Λιόσα, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Alfaguara της Ισπανίας)


"Δεν έχει νόημα να προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ένα διαρκή έργο της λογοτεχνίας ή να γράψουμε κάτι που αποσκοπεί στην αθανατοποίηση του συγγραφέα του ή στην εξερεύνηση των βάσεων της ανθρώπινης κατάστασης. Τέτοια έργα μας λένε και προσπαθούν να περάσουν εντέχνως σήμερα οι διάφορες πλατφόρμες αλλά και η ίδια η ψυχαγωγία που σερβίρεται με κακούς ηθοποιούς στον υπαρκτό μας κόσμο, δεν έχουν νόημα σε περιόδους όπως η δική μας, όταν οι αξίες και οι προτεραιότητες έχουν καταστραφεί από όλους αυτούς. Τα μόνα πράγματα που έχουν σημασία έτσι όπως έκαναν τον κόσμο σήμερα είναι η εκτροπή και η ψυχαγωγία, και είμαστε τυραννοποιημένοι από όλα τα λαμπερά, μοντέρνα και αναλώσιμα. Η παραλλαγή είναι ο νέος κανόνας και οι μόνες αξίες των συνεπειών είναι αυτές της αγοράς."

Έτσι γράφει ο  συγγραφέας και βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας 2010, Mario Vargas Llosa στο πιο πρόσφατο βιβλίο του, La civilización del espectáculo (Alfaguara, Μαδρίτη), μια συλλογή από δοκίμια στα οποία παρουσιάζει μια απαισιόδοξη εκτίμηση της σημερινής κατάστασης του θεάτρου γενικά, της λογοτεχνίας, των τεχνών και του γνωστού ως πολιτισμού, όπως τον έφτασαν σήμερα. 

Παραπονείται με πολύ πειστικά παραδείγματα για αυτή την κατάσταση των πραγμάτων και δεν έχει ψευδαισθήσεις για τον ερχόμενο κόσμο: αυτό που βλέπει να παίζει πέρα από τη λογοτεχνία στην πολιτική, από τη θρησκεία έως το ερωτισμό είναι μια «παραδοξική ματαιοδοξία» των σφαιρών της ανθρώπινης σκέψης και δράσης.

Σύμφωνα με τον Μαριο Βάργκας Λιόσα: " ζούμε σε μια "κοινωνία lite" που δίνει την ίδια υπεροχή στην επιδεξιότητα που άλλοτε ανήκε σε ιδέες και καλλιτεχνική παραγωγή. Αυτή η επιδεξιότητα αποτελείται από ένα ανεστραμμένο ή μη ισορροπημένο σύνολο αξιών, το περιεχόμενο, η εμφάνιση πιο σημαντική από την ουσία, και όπου η χειρονομία και η απεικόνιση-εκπροσώπηση - παίρνουν τη θέση των συναισθημάτων και των ιδεών. "


Στην ψυχαγωγική κοινωνία



 "η υψηλότερη προτεραιότητα στο σημερινό σύνολο αξιών είναι η ψυχαγωγία. και η εκτροπή, η απόδραση από την πλήξη, είναι το παγκόσμιο πάθος. Η γενική επιταγή της στιγμής είναι " να μην βαρεθεί, το άτομο να αποφύγει τίποτα που μας ενοχλεί, μας κάνει να ανησυχούμε ή μας κάνει να νιώθουμε θλίψη " η σκέψη και η βαθιά ανάκριση είναι η τάξη της ημέρας. Ο διανοούμενος ως αντανακλαστικό θέμα που αναρωτιέται την πραγματικότητα έπαψε να είναι και, αντιθέτως, έγινε ένα είδος καμαρωτού που διαταγίζει το ενδιαφέρον του κοινού μόνο εφόσον αυτός παίζει μαζί με το τελευταίο μοντέρνο παιχνίδι. 



Ο πολιτισμός είναι εκτροπή και η εκτροπή δεν είναι πολιτισμός", γράφει ο Vargas Llosa.


Σε περιστάσεις όπως αυτές, φυσικά, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι «η πιο αντιπροσωπευτική λογοτεχνία της εποχής μας αποδεικνύεται ότι είναι λογική λογοτεχνία-φως, απρόσφορη και εύχρηστη λογοτεχνία που στοχεύει χωρίς ντροπή πρωτίστως (και σχεδόν αποκλειστικά) "Και εκείνη που υποδηλώνει την συμμόρφωση με τις χειρότερες μορφές της: Εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση.

Ο Βάργκας Λιόσα πιστεύει ότι η νέα αυτή κατάσταση της λογοτεχνίας, της τέχνης και του πολιτισμού στηρίζεται στο γεγονός ότι «η διάκριση μεταξύ τιμής και αξίας έχει εξαφανιστεί και οι δύο είναι πλέον οι ίδιες. . . Ο πρώτος έχει απορροφήσει και ακυρώσει την έννοια του τελευταίου. Ό, τι είναι επιτυχής και πωλεί είναι καλό, και ό, τι αποτυγχάνει ή δεν γίνεται χτύπημα με το κοινό είναι κακό. Η μόνη αξία είναι η εμπορική αξία που έχει καθοριστεί από την αγορά. "

Ο  Vargas Llosa  πιέζει περισσότερο στην κριτική του για τη δικτατορία της αγοράς, μια κριτική του άγριου νεοφιλελευθερισμού που προσπαθεί να περάσει συγκεκριμένα "ελαφριά" πρότυπα όπως στο θέατρο, στην ηθικη, στη ζωή μέσα απότ ο πλέγμα και το πρίσμα μιας σοβαροφάνειας που χάσκει, και που είναι ο πραγματικός ένοχος υπεύθυνος για την κατάντια της σημερινής κοινωνίας του θεάματος που ο σοβαρός άνθρωπος αποφεύγει να πλησιάσει το θέατρο, τα εύκολα αναγνωσματα και τα υπόλοιπα που του σερβίρουν

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

Ένα ποίημα του 
ΠΑΝΟΥ Ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΝΗ
Βραβείο Ιπεκτσί,ποιητής, δικηγόρος στον Άρειο Πάγο
 θεατρικός συγγραφέας
 Καθηγητης Θεατρολογίας στις ΣΧΟΛΕΣ ΣΤΑΥΡΑΚΟΥ (κινηματογραφου, θεάτρου και τηλεόρασης)
και στο ΕΚΠΑ
με τίτλο
“ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ” 
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΠΑΝΟΣ Ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΝΗΣ

Ο Πάνος Παναγιωτούνης, είναι ποιητής, νομικός, θεατρικός συγγραφέας και μελετητής. Είναι δικηγόρος στον άρειο Πάγο, Γεν. Γραμματέας του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών, εφορος και Γεν. Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Το 1989, τιμήθηκε με το βραβείο Ιπεκτσί. Εργα του έχουν βραβευτεί και μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, Πολωνικά, Γαλλικά, Αγγλικά,Αιγυπτιακά, Αλβανικά, Ουγγρικά, Κορεάτικα, Πακιστανικά κλπ. Ανάμεσα στα άλλα ήταν και Καθηγητής της ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας και ιστορίας του θεάτρου-Δραματολογίας σε ανώτερες σχολές!

ΠΑΝΟΣ Ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥΝΗΣ


ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ

Οταν σηκώνεται η ομίχλη
σπαράζουν τα δέντρα
το ύφασμα στην πολυθρόνα που άλλαξες
φοβούνται οι ερωδιοι.

Οι νεκροί αναρριγούν 
κι εσύ που γλίτωσες επιτέλους από εκείνο το ενυδρείο
όταν πεθαίνουν 
τα φύλλα
ξυπνιύν οι λύκοι 
αλυχτούν ψηλά 
στους λόφους.

Τα παιδιά  κοιμήθηκαν 
και στο σπίτι βασιλεύει επιτέλους ησυχία
κι η υπεροχή της ποίησης

Τότε έρχεται
η παλιά αγαπημένη σου
-την αγαπούσες πολύ θυμάσαι...-
επάνω στο άλογο
με πρόσωπο στη στάχτη
μαλλιά από χόρτα
να σε χαιρετήσει...

Άραγε θα την πάρει αγκαλιά 
ο επόμενος να κοιτούν μαζί το φεγγάρι
και να της λέει "σ΄αγαπώ... αγαπημένη"
ψιθυριστά μέσα στη νύχτα?
Ή τσαμπα σου έκλεισε κι απόψε το τηλέφωνο?

(1993)


Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2019


Ένα απόσπασμα από το 

ΠΕΖΟΤΡΑΓΟΥΔΟ
του 
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΣΤΑΥΡΑΚΑ
νομικού, προιστάμενος του Ειρηνοδικείου Αθηνών
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ


Ο Παναγιώτης Σταύρακας, γιος του Ευθυμίου Σταύρακα καταγόμενου από το Μεσολόγγι και της Μαρίας το γένος Μπεράτη καταγόμενης από το Αγρίνιο. Ο παππούς του ήταν ιερεύς και είχε διατελέσει εφημέριος στον ?γιο Σπυρίδωνα Μεσολογγίου. Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του ο οποίος ήταν Πρωτοδίκης, η οικογένεια του Παναγιώτη Σταύρακα διέμεινε κατά την παιδική του ηλικία, για μικρά διαστήματα σε διάφορες πόλεις και κατόπιν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου και περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του. Ο Παναγιώτης Σταύρακας σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, και είχε εισέλθει εν τω μεταξύ στο Υπουργείο Δικαιοσύνης, στο Ειρηνοδικείο Αθηνών 
Το 1942 παντρεύτηκε την Ειρήνη το γένος Χατζηδήμου και απέκτησαν ένα γιο τον Ευθύμιο Σταύρακα. 
Ο Παναγιώτης Σταύρακας άνθρωπος, ευαίσθητος καλλιεργημένος και πολυδιαβασμένος αγαπούσε ιδιαίτερα την ποίηση. 
Έργα του: Ποίηση: Κύκλοι ζωής (1982), Τριλογίες (1983), Αντιθέσεις συγκλίνοες (1984), Πορείες (1985), Πορείες Β΄ (1986), Κυματισμοί (1986), ?σμα ασμάτων (1987), Αναζητείται ελπίδα (1988), Πεζοτράγουδα (1990), Διάγραμμα ζωής (1992), Διαλογισμοί (1994), Ποιητικός Λόγος 
Μελέτες: Μ. Μαλακάσης, ο άνθρωπος, ο ποιητής, η εποχή του (1989), Ι. Γρυπάρης, ο άνθρωπος, ο ποιητής (1989), Μεσολόγγι – Δ. Σολωμός- Ζάκυνθος (1990), Κ. Παλαμάς (1991), Τ. ?γρας (1992), Κ. Βάρναλης (1993), Α. Λασκαράτος (1995). «Ποίηση δοσμένη με ειλικρίνεια και με πλήρη αίσθηση. 
Εκτός από την λογοτεχνία ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με την συλλογή χαλκογραφιών (γκραβούρες) με ελληνικά θέματα που φιλοτεχνήθηκαν από ξένους περιηγητές του Ελλαδικού χώρου του 17ου και 18ου αιώνα. Τμήματα της συλλογής αυτής περιελήφθησαν στον επετειακό τόμο για τα 150 χρόνια της Εξόδου του Μεσολογγίου «ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ» των Γ. Γιακουμή, Π. Γιακουμή, Ν. Κατσένη, έκδοση Ε.Τ.Ε. Αθήνα 1976 (σελ. 27, 54, 117, 143, 156). 

Του άρεσε επίσης να ασχολείται με τα κοινά στην περιοχή όπου έζησε από το 1953 και μετά στην Ηλιούπολη Αττικής. Υπήρξε ένας εκ των ιδρυτών του Γυμνασίου Ηλιούπολης το 1956 και υπήρξε επί σειρά ετών πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων. 

Υπήρξε επίσης ιδρυτής του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου «Ηλιούπολις», σωματείου πρωτοποριακού για την εποχή του, με ευρεία πολιτιστική δραστηριότητα που διοργάνωσε το 1965 τις πρώτες στην Ελλάδα «Γιορτές της ?νοιξης», γιορτές πολιτισμικού χαρακτήρα με συμμετοχή καλλιτεχνικών συγκροτημάτων από διάφορες χώρες του εξωτερικού και με ελληνικές συμμετοχές κορυφαίων καλλιτεχνών όπως Ε. Σπαθάρη, Μ. Θεοδωράκη, Μ. Λοΐζου, Μ. Χατζηδάκη (η σειρά είναι τυχαία) και άλλων. Η δραστηριότητα του συλλόγου διεκόπη το 1967 λόγω της δικτατορίας και επαναδραστηριοποιήθηκε το 1974 μετά την μεταπολίτευση. 
Μετά την συνταξιοδότηση του επισκέπτονταν τον τόπο καταγωγής του για τον οποίο ήταν πάντοτε υπερήφανος. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 σε ένδειξη αγάπης του για το Μεσολόγγι δώρισε στο Μουσείο «Χαριλάου Τρικούπη» ένα μικρό γραφείο και μια εταζέρα που ανήκουν στον μεγάλο αυτό Μεσολογγίτη πολιτικό και είχαν δωριθεί στην οικογένεια Σταύρακα από την αδελφή του Χαριλάου Τρικούπη, Σοφία η οποία σενδέονταν μαζί τους με φιλικούς δεσμούς. 
Υπήρξε μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών. Έργα του έχουν μεταφραστεί στα Ιταλικά (έκδοση του Instituto Universitario Orientale Dipartimento di studi dell’ Eyropa σε μετάφραση και επιμέλεια του καθηγητού του C. Nicas ) και στα Γαλλικά. 
Έχει τιμηθεί με το Μεγάλο Βραβείο Grands Concours International 1990 της «Cercle International de la Pensee et des Arts Francais » για το έργο του Αναζητείται ελπίδα εκδ .Μαυρίδη σε μετάφραση G. Autrere. 
Όλα τα έργα του τα εξέδιδε με δικές του δαπάνες, τα τύπωνε με δική του επιμέλεια, πάντοτε στο τυπογραφείο Μαυρίδη-Μηνά και δεν τα διέθετε προς πώληση, αλλά τα δώρισε στις Βιβλιοθήκες της Ελλάδος. 

ΣHMEIΩΣH: Το κείμενο αυτό είναι παρμένο από το βιβλίο «ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ ΤΗΣ ΛΙΝΜΟΘΑΛΑΣΣΑΣ» που εκδόθηκε από την Παπαχαραλάμπειο Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Ναυπάκτου το 2002. 


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΑΣ


ΑΠΟ ΤΟ "ΠΕΖΟΤΑΓΟΥΔΟ"



Τα minueto
από τη σερενάτα Nocturno του Σοπέν
ακουγαμε εχθές βραδυ
στο μισοσκότεινο σαλόνι με τα φυλλόδενρα.
Χαρι-σμένοι στο νέκταρ του Θεού από του Έρωτα
το πατητήρι
τα φτερα του στην καρδιά σου σχεδίαζα
και η φαντασία μας
ταξίδευε, συνόδευόμενη από τη μουσική πανδαισία 
του minueto

.....

Μονάχα να γεμίσεις το ποτήρι της κρασί...
κι εκείνη ηθελε την καρδια της...

(1990)
....

Ένα ποίημα του

 δημοσιογράφου - λογοτέχνη

ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ

με τίτλο

"ΜΑΥΡΟ-ΚΟΚΚΙΝΟ"

στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ



ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ



ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ



ΜΑΥΡΟ-ΚΟΚΚΙΝΟ


Σήμερα καταγράφω
μια κόκκινο μια μαύρο.
Κόκκινη η καρδιά μου από αγάπη.
Μαύρη η ψυχή
απο τα βάσανα του κόσμου...
Και το αποτέλεσμα? Η εναλλαγή
της πιο αδυσώπητης διχρωμίας
που εξοβελίζει την απαλότητα
των ενδιάμεσων τόνων!...

1994

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

Ένα ποιήμα του 

Γιάννη Κακουλίδη

νομικού
καθηγητή στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ 
του Παντείου Πανεπιστημίου (με το νόμο ως 407)
μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων
 της Γαλλικής Εταιρείας Συγγραφέων, Συνθετών και Εκδοτών 
της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων

στα 

ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ



Ο Γιάννης Κακουλίδης γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και νομικά στο Παρίσι. Από το 1974 εργαζόταν στη διαφήμιση και από τις αρχές της νέας χιλιετίας ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της διαφημιστικής εταιρείας Upset! Έλαβε µέρος ως εισηγητής σε πολλά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και δίδαξε στο Τµήµα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Παντείου Πανεπιστηµίου.Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Γαλλικής Εταιρείας Συγγραφέων, Συνθετών και Εκδοτών, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων.Δύο τραγούδια του απέσπασαν βραβεία στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Το 1965 το τραγούδι «Ηταν μεγάλη η νύχτα», σε μουσική του Νότη Μαυρουδή και ερμηνεία Σούλας Μπιρμπίλη κέρδισε το πρώτο βραβείο και 1972, το τραγούδι «Γύρνα πίσω Αποστόλη», σε μουσική Γιώργου Κριμιζάκη και ερμηνεία του Μιχάλη Βιολάρη, το τρίτο. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με την εκτός εμπορίου ποιητική συλλογή «Νέροβιλ» το 1970. Ακολούθησαν οι συλλογές «Μηχανήματα Ευκρασίας», «Περί την Τηλοψίαν», «Μεσημβρινή Απόπειρα», «Ωραία Μπλε" και «Λούνα Λουνέρα». Ακόμα, δημοσίευσε τη μελέτη «Το Ελληνικό Τραγούδι» (1971), τα μυθιστορήματα «Στολίδια για Άλογα (1980) και «Ελληνικός Θάνατος» (2002), τις συλλογές χρονογραφημάτων «Τα Αρχαία Σκατά (1983» και «Τα Λουστρίνια της Παρέλασης» (2010) και τη συλλογή διηγημάτων «Αναφορά στον κύριο Κωστάκη Πρου» (2009). Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά περιοδικά, ελληνικά και ξένα, μεταφρασμένα στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα ουγγρικά, καθώς και σε ανθολογίες στην Ελλάδα, την Αμερική και την Ουγγαρία. Διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΔΑ και υποψήφιος ευρωβουλευτής της με τη λίστα του ΠΑΣΟΚ, στις Ευρωεκλογές του 1984, και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας του Συνασπισμού στις εθνικές εκλογές του 1996. Ήταν ιδρυτικό μέλος της ΔΗΜΑΡ και υποψήφιος βουλευτής του κόμματος στη Β' Πειραιά στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου του 2012. 



ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

ποιημα



O Χρήστος έστειλε το τσεκ στο Χάρη για τη διευκολυνση 
να του γράψει τα ποιήματα
παντρεύτηκε όποια του σέρβιρε ο τελευταίος
είπε πως πέθανα
-μου έκανε δημοσίως και τη νεκρολογια μου
αλλά δεν είπε αν κάνω τελεια το πτώμα!-
κι έπεσε για ύπνο φουμάρωντας σοκολάτες
αφού με κατήντησε νεκροτομημένο έμβρυο
δεξιά  τω εισερχομένω..

Οσο για αυτό καμμια αμφιβολία

Ηριγένεια.

Ο τσαρλατάνος...
ωχρός και με δυσεντερία
έτοιμος για αναπαραγωγή
και ούτω καθ΄εξής εις τους αιώνας...

Ιδού λοιπόν το γένος του:
μια φώκια!