Δευτέρα, 24 Σεπτεμβρίου 2018

από αρχαίο ελληνικό βάζο στο Βρεταννικό Μουσείο

"ἡ ληνὸς ἐπιλήνιος χώρος χειλιων  φέρονται οἱ καρποί, ἀλλὰ πλείους, ο θεν οὐχ ὑπὲρ τῆς ληνοῦ ἀλλ' ̔Υπὲρ τῶν ληνῶν ἡ ἐπιλήνιος ᾠδή. πάλιν δ' αυ , ἐπεὶ πολλαὶ αἱ πρακτικαὶ ἀρεταὶ τοῦ καρποῦ, ἑκάστης οἰκείας τις ε σται ληνός, α λλη ληνὸς σωφροσύνης ἐφ' η ν φέρουσι τοὺς καρποὺς οἱ ἀγαμίαν κατορθοῦντες οἱ κοίτην ἀμίαντον διατηροῦντες, α λλη ἀνδρείας ἐφ' η ν οἱ ταύτης γεωργοὶ φέρουσι, καὶ περὶ τῶν ἑτέρων δὲ ἀρετῶν ἐρείδουσι τὰ παραπλήσια. πλειόνων δὲ οὐσῶν ληνῶν εἰς α ς φέρουσιν οἱ γεωργοῦντες δίκην ἀμπελώνων τὰς πρακτικὰς ἀρετάς, ἀνάγκη καὶ τοῦ θεωρητικοῦ βίου πλείονας ει ναι εἰς α ς φέρουσι τὰ δόγματα καὶ θεωρήματα τῆς ἀληθείας οι α βότρυς καρποφορήσαντες, τούτων λεγομένων Μη λάθῃ τις ἑαυτόν, τὴν ἀντακολούθησιν τῶν ἀρετῶν ἀθετῶν. ε νθα γὰρ μία..."


(κειμενο της εκκλησιαστκής μας γραμματολογίας και τροπαρίων που περιέχεται  στο βιβλίο Fragmenta in Psalmos Prologus 2006, σελ 11 που κυκλοφορησε κατά το Ερευνητικό έργο: ∆ΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ –  ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ. Χρηµατοδότηση: ΚΠ Interreg ΙΙΙΑ (ETΠΑ 75%, Εθν. πόροι 25%,  Εργαστήριο ∆ιαχείρισης Πολιτισµικής Κληρονοµιάς, www.aegean.gr/culturaltec/chmlab. Πανεπιστήµιο Αιγαίου, Τµήµα Πολιτισµικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, © 2006). 

Ένα απόσπασμα από τη σελίδα 32, από το βιβλίο του David Gibbins,  που κυκλοφορεί "Η ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ ΤΡΟΙΑΣ" εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ 

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2015 για την ελληνική 

και 2014 για την αρχική Εκδοση στην Αγγλία

ISBN:
978-960-364-957-1
Συγγραφέας:
Ξενόγλωσσος Τίτλος:
THE MASK OF TROY


Μεταφραστής:
Γεώργιος Μπαρουξής

David Gibbins



Ο David Gibbins είναι πολυβραβευμένος συγγραφέας, αρχαιολόγος και παγκόσμια αυθεντία στην εξερεύνηση αρχαίων ναυαγίων και καταποντισμένων πόλεων. Πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή, διετέλεσε για μία δεκαετία καθηγητής σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας διδάσκοντας Αρχαιολογία και Ιστορία της Τέχνης και των Πολιτισμών. Tα βιβλία του Ατλαντίς, Ο Θησαυρός των Σταυροφόρων, Το Χειρόγραφο, Οι Φύλακες του Mυστικού, Η Μάσκα της Τροίας, Οι Θεοί της Ατλαντίδας, Total War Rome – Καταστρέψτε την Καρχηδόνα, Το Σπαθί του Αττίλα, Φαραώ, Ο Θησαυρός των Ναζί και Ιερά Εξέταση πούλησαν πάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκαν σε τριάντα γλώσσες.


"Ο Τζακ κοίταξε στην οθόνη. Έγραφε δύο λέξεις μόνο. Χτυπήσαμε φλέβα. Ο Τζακ κοίταξε τον Κώστα με μάτια που άστραφταν. «Πρέπει να το βρήκαν», είπε. «Το πέρασμα κάτω από την ακρόπολη. Ο Μορίς ήταν σίγουρος ότι θα το έβρισκε εκεί. Πρέπει να πάω να δω μόλις τελειώσουμε την κατάδυση». 
Ο Κώστας κούνησε το κεφάλι. «Εξερευνητικός πυρετός».
«Τι εννοείς;»
«Κοίτα, πρώτα ο παλιός σου καθηγητής, ο Τζέιμς Ντίλεν, βρίσκει έναν αρχαίο πάπυρο που μιλάει για ένα ναυάγιο από τον Τρωικό Πόλεμο. Εσύ παίρνεις φωτιά και κλείνεις τον Θαλάσσιο Ιχνηλάτη ΙΙ. Περνούν μερικές εβδομάδες. Μετά, ο Μουσταφά κινεί τα νήματα και οι αρχές μάς δίνουν γενική άδεια να κάνουμε ανασκαφές σε όλη τη βορειοδυτική γωνία της Τουρκίας. Μέχρι να πεις κύμινο, φτάνει ο Μορίς Χιμπερμάγιερ και η ομάδα του από την Αίγυπτο. Στο μεταξύ, η Ρεβέκκα καταφέρνει να ξεφύγει από το σχολείο κι έρχεται εδώ χωρίς καν να σε ρωτήσει. Ακόμη και ο φίλος μου ο Τζέρεμι παρατάει τα αγαπημένα του αγγλοσαξονικά χειρόγραφα κι έρχεται κι αυτός στην Τροία και είναι βουτηγμένος στη σκόνη μέχρι το λαιμό. Κάτι που άρχισε με το χαρακτήρα μιας μάλλον απίθανης αναγνωριστικής αποστολής μετατράπηκε σε εκστρατεία για να λυθεί ολόκληρο το μυστήριο του Τρωικού Πολέμου. 
Αυτό εγώ το λέω εξερευνητικό πυρετό»

Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2018


Ένα ποιήμα του Γιάννη Κακουλίδη, με τίτλο "ΜΕΛΟ" δημοσιευμένο στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Ο Γιάννης Κακουλίδης γεννήθηκε το 1946 στον Πειραιά. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και νομικά στο Παρίσι. Από το 1974 εργαζόταν στη διαφήμιση και από τις αρχές της νέας χιλιετίας ως πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της διαφημιστικής εταιρείας Upset! Έλαβε µέρος ως εισηγητής σε πολλά συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και δίδαξε στο Τµήµα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Παντείου Πανεπιστηµίου.Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, της Γαλλικής Εταιρείας Συγγραφέων, Συνθετών και Εκδοτών, της Ένωσης Μουσικοσυνθετών Στιχουργών Ελλάδας και της Ένωσης Ελλήνων Σεναριογράφων.Δύο τραγούδια του απέσπασαν βραβεία στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Το 1965 το τραγούδι «Ηταν μεγάλη η νύχτα», σε μουσική του Νότη Μαυρουδή και ερμηνεία Σούλας Μπιρμπίλη κέρδισε το πρώτο βραβείο και 1972, το τραγούδι «Γύρνα πίσω Αποστόλη», σε μουσική Γιώργου Κριμιζάκη και ερμηνεία του Μιχάλη Βιολάρη, το τρίτο. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με την εκτός εμπορίου ποιητική συλλογή «Νέροβιλ» το 1970. Ακολούθησαν οι συλλογές «Μηχανήματα Ευκρασίας», «Περί την Τηλοψίαν», «Μεσημβρινή Απόπειρα», «Ωραία Μπλε" και «Λούνα Λουνέρα». Ακόμα, δημοσίευσε τη μελέτη «Το Ελληνικό Τραγούδι» (1971), τα μυθιστορήματα «Στολίδια για Άλογα (1980) και «Ελληνικός Θάνατος» (2002), τις συλλογές χρονογραφημάτων «Τα Αρχαία Σκατά (1983» και «Τα Λουστρίνια της Παρέλασης» (2010) και τη συλλογή διηγημάτων «Αναφορά στον κύριο Κωστάκη Πρου» (2009). Ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε πολλά περιοδικά, ελληνικά και ξένα, μεταφρασμένα στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα ουγγρικά, καθώς και σε ανθολογίες στην Ελλάδα, την Αμερική και την Ουγγαρία. Διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της ΕΔΑ και υποψήφιος ευρωβουλευτής της με τη λίστα του ΠΑΣΟΚ, στις Ευρωεκλογές του 1984, και υποψήφιος βουλευτής Επικρατείας του Συνασπισμού στις εθνικές εκλογές του 1996. Ήταν ιδρυτικό μέλος της ΔΗΜΑΡ και υποψήφιος βουλευτής του κόμματος στη Β' Πειραιά στις εκλογές του Μαΐου και Ιουνίου του 2012. 




ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ


ΜΕΛΟ
(Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΧΑΠΑ ΧΟΥΠΑ)


Τις μέρες που δεν είμαι
ποιητής
είμ΄ένας γυρολόγος
ένας ατσίγγανος με τη μαιμού
τα φράγκα να μαζεύω
με υποκλίσεις κι ελαφρά χτυπήματα
στους ώμους -θωπείες, πες- των
πελατών που χάσκουνε
το ντάγκα ντουγκ του ψεύτικου
ντεφιού μου


Τις μέρες που δεν είμαι
ποιητής
είμ΄ ένας σαλταδόρος
γωνιά γωνιά με κυνηγούν
που κλέβω τις πραμάτειες
απ΄τους εμπόρους των οδών
και των πεζοδρομίων
και δε με φτάνουνε ποτέ
γιατί ειμ΄εξασκημένος
σε τέτοιου είδους ελιγμούς
και προφυλάξεις.


Τις μέρες που δεν είμαι
ποιητής
είμαι ο καταδότης
που πούλησε τη φύτρα του
για δυο σακούλια χάντρες.



Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

Μια μαρτυρία του Μοράβια απο μια συνέντευξη του στον  Alain Elkann σχετικά με την έμπνευση:

" Φαντάζομαι και  εμπνέομαι από το απέραντο, όπως έλεγε ο Ungaretti, δηλ η σκέψη μου  φωτίζεται και εμπνέεται απότ ο ίδιο το έργο που γράφω. Η σκέψη μου είναι η πυξίδα μου και το έργο αυτό που γράφω ο Βορράς μου. Και πάντα αυτό θέλω να δείχνει η πυξίδα μου."

(Α. Elkann, "H ZΩΗ ΤΟΥ ΜΟΡΑΒΙΑ", σ. 165, εκδ. Σ.Ι.ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ, Αθήνα 1991, μτφρ, Ι.Δρόσος)


σημ. η φωτογραφία της κορνίζας που παρατίθεται στο παρόν ποστ είναι από τον παρακάτω σύνδεσμο σελίδας ηλεκτρονικής ΄ΚΟΡΝΙΖΏΝ και καθρεφτών στην Αγγλία του οποίου αποτελεί και προιόν

https://www.google.com/imgres?imgurl=http://pbnyc.co/wp-content/uploads/2018/07/awesome-antique-frames-for-sale-crest-ideas-vintage-window.jpg&imgrefurl=http://pbnyc.co/antique-frames-for-sale/antique-oil-painting-frame-corner-frames-for-sale-uk/&h=1055&w=654&tbnid=7tirLxSGuS7pXM&tbnh=285&tbnw=177&usg=K_a_w9gjo0ks0wSAIoqkc5RhEd9do=&hl=el&docid=fca8CRdYwzsUrM&itg=1

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018


Το 1963 η ποίησή του  Γιόζεφ Μπρόντσκιν  θεωρήθηκε από τις καθεστωτικές εφημερίδες της εποχής «πορνογραφική» και «αντισοβιετική». Συνελήφθη και κατηγορήθηκε το 1964 από τις σοβιετικές αρχές για «κοινωνικό παρασιτισμό» σε μία δίκη παρωδία.

Τον χαρακτήρισαν «ψευδοποιητή» που απέτυχε να εκπληρώσει το «συνταγματικό του δικαίωμα εργασίας, τίμια, για το καλό της μητέρας πατρίδας». Έχει μείνει στην ιστορία ο διάλογός του με τον δικαστή κατά τη διάρκεια εκείνης της δίκης.

Απο τα πρακτικά της δίκης εκείνης που έλαβε χώρα κάπου το ΄64-΄70 διαβάζουμε: "Ρώτησε ο ΔΙκαστής τον ποιητή: "Ποιούς νόμους τηρείς? Ποιός σε διόρισε ποιητή? Ποιός σε αναγνώρισε ως ποιητή? Ποιός σε κατέταξε στις τάξεις των ποιητών?" τότε Mπρόντσκι του απάντησε «κανείς», για να συμπληρώσει αμέσως μετά «ποιός με κατέταξε στις τάξεις της ανθρώπινης φυλής;».

Καταδικάστηκε σε 5 χρόνια καταναγκαστικών έργων, ενώ κατόπιν διαμαρτυριών από ανθρώπους του πνεύματος, όπως ο Σοστακόβιτς, η Αχμάτοβα και ο Ζαν – Πωλ Σαρτρ η ποινή του μετατράπηκε.
Το 1987 του απονεμήθηκε το Nόμπελ Λογοτεχνίας

Ο Γιόζεφ Μπρόντσκιν γεννημένος  το 1940 ήταν Ρωσοαμερικανός ποιητής, κριτικός και μεταφραστής. Τιμήθηκε και με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1987.


(κειμένο η Δήμητρα Ντζαδήμα)

ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΕΣ
 ή Μοναξιά σε κοινό έδαφος:
 Πως μπορεί η κοινωνία να πράξει αυτό που ο καθένας ονειρεύεται



ΤΟ 2010, από Μάη εως Σεπτέμβρη με τον παραπάνω τίτλο 
ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΕΣ ή Μοναξιά σε κοινό έδαφος: Πως μπορεί η κοινωνία να πράξει αυτό που ο καθένας ονειρεύεται
έλαβε χώρα η σημαντικότατη αυτή έκθεση γλυπτικής με τον τίτλο αυτό στο ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ αφιερωμενη στον Έλληνα Καλλιτέχνη ΚΩΣΤΗ ΒΕΛΩΝΗ

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ





Το γλυπτικό έργο του Βελώνη αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα καθώς και σε κινήματα της ιστορίας της τέχνης, εστιάζοντας σε πολιτικές ουτοπίες και στην πτώση της ιδεολογίας. Ο Βελώνης δημιουργεί αφηγήσεις που χαρακτηρίζονται από την σύνδεση προσωπικών ιστοριών με την επανεξέταση ιστορικών δεδομένων. Για την κατασκευή των έργων του, χρησιμοποιεί συνήθως έτοιμα υλικά, κυρίως ξύλο, που ο ίδιος βρίσκει στο δρόμο.

Στην έκθεση του στο ΕΜΣΤ, με τίτλο ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΜΑΣ ΜΟΝΑΞΙΕΣ ή Μοναξιά σε κοινό έδαφος: Πως μπορεί η κοινωνία να πράξει αυτό που ο καθένας ονειρεύεται, θα παρουσιαστούν μεγάλης κλίμακας γλυπτικά έργα καθώς και ορισμένα μικρότερα γλυπτά που δημιούργησε ο καλλιτέχνης την τελευταία διετία. Η έκθεση θα διερευνήσει και θα αναδείξει το χαρακτήρα του έργου του Βελώνη εστιάζοντας σε έργα με πολιτικό χαρακτήρα. Τα έργα της έκθεσης αναφέρονται κυρίως στη ρώσικη πρωτοπορία, την αρχαία ελληνική δημοκρατία και τη συνείδηση περί εργατικής τάξης. Ο καλλιτέχνης επιχειρεί να αναδείξει και να εξετάσει τις ιδεολογίες πίσω από τις πολιτικές δομές και να μας κάνει να συλλογιστούμε για έννοιες όπως το ουτοπικό ιδεώδες, τη δημοκρατία και την επανάσταση. Την έκθεση θα συνοδεύει ένας δίγλωσσος κατάλογος (ελληνικά και αγγλικά) με κείμενα των Δάφνη Βιτάλη, Μίλτο Φραγκόπουλο, Chus Martinez και Florian Waldvogel.χνης (ΕΜΣΤ)

Συντελεστές

ΚΩΣΤΗΣ ΒΕΛΩΝΗΣ
O Κωστής Βελώνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1968 όπου ζει και εργάζεται. Σπούδασε πολιτισμικές και ανθρωπιστικές επιστήμες (MRes) στο London Consortium (Birkbeck College, ICA, AA, Tate Gallery) το 2000 και Καλές Τέχνες στο πανεπιστήμιο Paris VIII, (Maitrise, D.E.A). Είναι Διδάκτωρ Αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Στις πιο πρόσφατες ατομικές εκθέσεις του περιλαμβάνονται οι ακόλουθες: How one can think freely in the shadow of a temple, Kunstverein Hamburg, Αμβούργο (2009), Craft Boy, Monitor Gallery, Ρώμη (2008), …was einmal über heute gesagt werden wird: Köln Show2, BQ Gallery, European Kunsthalle, Κολωνία (2007). Ανάμεσα στις πρόσφατες ομαδικές εκθέσεις περιλαμβάνονται: 2η Μπιενάλε της Αθήνας (2009), Brussels Biennial 1 for Contemporary Art, Βρυξέλλες (2008), 9e Biennale de Lyon, Villeurbanne (2007), Σε Ενεστώτα Χρόνο. Νέοι Έλληνες καλλιτέχνες, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αθήνα (2007), Ο Μεγάλος Περίπατος, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αθήνα (2006). Αντιπροσωπεύεται από την Monitor gallery, Ρώμη και Galerie Dana Charkasi, Βιέννη

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2018



To 1975, η Σοφία Μαυροειδή Παπαδάκη, από τις στήλες του περιοδικού μας ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, αναφέρεται στη βαθειά αρχαιογνωσία του ποιητή Κώστα Βάρναλη, αναγνωρίζοντας συνάμα τη μεγάλη διεισδυτικότητά του στο πνεύμα του αρχαίου κόσμου που επιτελείται με ρεαλιστικά μέτρα. Γράφει λοιπόν οτι:


"Λίγοι ξέρουν τον αρχαίο κόσμο όσο τον ήξερε ο φιλόλογος και μεταφραστής Βάρναλης. Λίγοι μπήκαν στο πνεύμα του, δίχως να μεθύσουν από ην αναμφισβήτητη γοητεία του (...) Τον περιοριζεί κανείς μόνο στα αληθινά του όρια"


(Σοφία Μαυροειδή Παπαδάκη, "Ο ΒΑΡΝΑΛΙΚΟΣ ΣΩΚΡΑΤΗΣ", περιοδικό ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΦΙΈΡΩΜΑ: "ΤΑ ΕΚΑΤΟΝΤΑΧΡΟΝΑ ΤΟΥ " (ανατύπωση του αφιερωματικού τεύχους 25, Γεν-Φλεβ 1975) Αθήνα 1984 σελ. 9. Στη σελ. 10 μάλιστα, η ίδια επισημαίνει το συνταίριασμα στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ της αρχαιογνωσίας με την κοροιδία "Έτσι σε κάθε βήμα χειροπιασμένη με την κοροιδία, συνανατάμε την αρχαιογνωσία του συγγραφέα, που δένει το σύγχρονο με το αρχαίο")


ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ – ΠΑΠΑΔΑΚΗ (1904-1977)


Η Σοφία Μαυροειδή γεννήθηκε στο χωριό Φουρνή Μεραμβέλλου της ανατολικής Κρήτης. Η οικογένειά της ήταν πολύ φτωχή. Αποφοίτησε με πολλές δυσκολίες από την Παιδαγωγική Ακαδημία του Ηρακλείου και εργάστηκε στη Μέση Εκπαίδευση στην Κρήτη για τρία χρόνια. Στη συνέχεια έφυγε για σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (αποφοίτησε το 1930) και παράλληλα φοίτησε στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών με καθηγητή τον Λουί Ρουσσέλ, ο οποίος ενθάρρυνε την κλίση της στα γράμματα και μετέφρασε ένα ποίημά της που δημοσίευσε στο Λιμπρ το 1928. Τον ίδιο χρόνο δημοσίευσε ποιήματα στο περιοδικό Νεοελληνικά Γράμματα του Ηρακλείου. Το 1930 παντρεύτηκε τον ποιητή και αξιωματικό του Πολεμικού Ναυτικού Κώστα Παπαδάκη και ένα χρόνο αργότερα διορίστηκε ως καθηγήτρια στη Χαροκόπειο σχολή Οικιακής Οικονομίας στην Καλλιθέα. Από τότε και ως τα τελευταία χρόνια της ζωής της εργάστηκε σε διάφορες σχολές, δημόσιες και ιδιωτικές, όπου δίδαξε κυρίως Νεοελληνική Λογοτεχνία. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής και του εμφυλίου διώχτηκε για λόγους πολιτικών φρονημάτων (μέλος του ΕΛΑΣ και άλλων πολιτικών οργανώσεων, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και δημοσίευσε κείμενά της στον παράνομο Τύπο). Την πρώτη της επίσημη εμφάνιση στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποίησε το 1934, οπότε κυκλοφόρησε η πρώτη της ποιητική συλλογή, που είχε τίτλο Ώρες αγάπης. Συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά, όπως η Πνοή, ο Λόγος, η Νέα Εστία, η Νεοελληνική Λογοτεχνία, η Φιλολογική Ζωή, τα Ελεύθερα Γράμματα και εφημερίδες. Ασχολήθηκε επίσης με την παιδική λογοτεχνία, το θέατρο, τη λογοτεχνική και θεατρική κριτική, τη μελέτη και την ταξιδιωτική πεζογραφία, ενώ σημαντική υπήρξε και η μεταφραστική της δραστηριότητα. Ειδικότερα, κράτησε τη στήλη της θεατρικής κριτικής στο περιοδικό του Μελή Νικολαϊδη Πνευματική Ζωή από το 1938 ως το 1939, τη στήλη της λογοτεχνικής κριτικής στο περιοδικό Νεοελληνική Λογοτεχνία από το 1939 ως το 1940. Στην Πνευματική Ζωή δημοσίευσε επίσης εκτενή μελέτη για το ελληνικό δημοτικό τραγούδι. Συνεργάστηκε επίσης με παιδικά περιοδικά όπως τα Ελληνόπουλο, Θησαυρός του παιδιού και Το σπίτι του παιδιού και την παιδική εγκυκλοπαίδεια Για σας παιδιά, ενώ κυκλοφόρησε παιδικά διηγήματα και μυθιστορήματα. Τιμήθηκε με το Βραβείο Εθνικής Αντιστάσεως για την ποιητική συλλογή της Της Νιότης και της Λευτεριάς (1946). Πέθανε στην Αθήνα από βαρύ εγκεφαλικό επεισόδιο. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία της Σοφίας Μαυροειδή – Παπαδάκη βλ. Αργυρίου Α., «Μαυροειδή – Παπαδάκη Σοφία», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό6. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1987, Γιάκος Δημήτρης, «Σοφία Μαυροειδή Παπαδάκη», Νέα Εστία102, ετ.ΝΑ΄, 15/7/1977, αρ.1201, σ.956-957, Γιάκος Δημήτρης, «Μαυροειδή – Παπαδάκη Σοφία», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας10. Αθήνα, Χάρη Πάτση, χ.χ. και Στεργιόπουλος Κώστας (επιμέλεια), «Σοφία Μαυροειδή - Παπαδάκη», Η ελληνική ποίηση· Ανθολογία – Γραμματολογία, σ. 582-583. Αθήνα, Σοκόλης, 1980.



Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2018



"Ανέκαθεν οι ποιητές", γράφει ο ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ, αμα ήθελαν να αποφύγουν την ομοιότητα, κατέφευγαν σε δυο πανάρχαιες και δραστικές λύσιες: το μύθο και το σύμβολο. Γιατί να καταφύγω κι εγώ σ΄αυτές τις γενικεύσεις λοιπόν, που αιώνων υποκρισία κι ευκολία τις έχουν φθείρει ανεπανόρθωτα ? ΠΡΟΤΙΜΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΗΣ. ΚΙ ΕΤΣΙ ΛΕΩ: "ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ" ΑΝΤΙ ΓΙΑ "ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ¨" ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕI ME MΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ "ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ"!

(ΘΑΝΑΣΗΣ Ε. ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ, "Ορέστης Ευαγγέλου, οποιητής,  ο πεζογράφος, ο κριτικός", Θεσσαλονίκη 2000, ΑΠΘ , διδακτορική διατριβή ΘΕΣΙΣ, σελ. 76)


ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ντίνος Χριστιανόπουλος. Έλληνας Ποιητής.   Το πραγματικό όνομα του λογοτέχνη είναι Κωνσταντίνος Δημητριάδης

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2018



Ενα ποίημα της Μαρία Βούλγαρη που λάβαμε,

 με τίτλο 'ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ"

 δημοσιευμένο στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ






ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ
H Μαρία Βούλγαρη είναι τραγουδοποιός με καταγωγή από την Κέρκυρα. Από μικρή ηλικία έδειξε αγάπη για τη μουσική, το τραγούδι και την ποίηση. Δημιουργεί νέα ηχοχρώματα με τη μουσική της και με την ιδιαίτερη χροιά της φωνής της μας ταξιδεύει μέσα από τα τραγούδια της. Έχει επιρροές από το διεθνές μουσικό στερέωμα καθότι έζησε πολλά χρόνια στο εξωτερικό.Έχει δημιουργήσει πολλά μουσικά τραγούδια με ελληνικό, αγγλικό καθώς και πορτογαλικό στίχο.. Έχει κάνει διάφορες ακουστικές εμφανίσεις στην Κέρκυρα, στην Αθήνα καθώς και στη Λισαβόνα.Ένα από τα τραγούδια της, με τίτλο «Τα όμορα κελιά της σιωπής», απέσπασε το 1o Βραβείο στην κατηγορία «Τραγούδι» στο Φεστιβάλ InterArtia 2014.Στο ίδιο Φεστιβάλ, το ποίημά της «Αντικατοπτρισμός» κέρδισε το 1ο Βραβείο στην κατηγορία «Ποίηση». Δύο ποιήματα της απέσπασαν το 2008 το τρίτο διεθνές βραβείο καθώς και τον πρώτο τιμητικό έπαινο στον διαγωνισμό ποίησης της παγκόσμιας κοινότητας International Art Society. ‘Εχει παρουσιάσει τις μουσικές της δημιουργίες στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ, στο ραδιόφωνο του Άλφα 989, σε μουσικούς ιντερνετικόυς σταθμούς καθώς και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα τραγούδια της παρότι δεν έχουν κυκλοφορήσει ακόμα στις μουσικές ψηφιακές πλατφόρμες, κυκλοφορούν σε ένα συλλεκτικό CD αυτοέκδοσης.






Το χαμόγελό σου


Ζωγράφιζα με κόκκινες μπογιές
το πορτραίτο σου
και πιο κοντά να σε φέρω ήθελα
με ένα χαμόγελο σπινθηροβόλο στα δικά μου μάτια

τις γραντζουνιές απ'το βλέμμα σου με πινέλα θαλασσιά
στην ακουαρέλα αποτύπωνα

κι εσύ μου έλεγες
"άσε με απόψε μονάχο,
τα χρώματα της νύχτας
με κουράζουν"

μα εγώ δε σ' άκουγα
το χαμόγελό σου ζωγράφιζα εκστατικά

κι εσύ επέμενες
"τα χαμόγελα τις νύχτες ξεθωριάζουν
εξατμίζονται σαν τα λόγια
στον άνεμο..."

μα εγώ συνέχιζα να γλιστράω επάνω σου σαν τον παγοδρόμο σε χιόνια από χάδι

συνέχιζα να φλερτάρω με τις λέξεις που ψέλιζαν τα χείλη σου συνέχιζα να ακροβατώ
στις άκρες των ματιών σου
να σε κοιτάω επίμονα
και διαπεραστικά
έτσι όπως πάντα τα βράδια
σε κοίταζα και σε ποθούσα

κι εσύ με το ίδιο επιβλητικό χαμόγελο τις αισθήσεις μου συνέχιζες να υφαίνεις

κι όταν τα μάτια σου
στα χείλη μου σκοντάψανε
τότε κατάλαβα πως ήμουν πάντα εκείνη η ποθητή
κι απροσδιόριστη αφορμή
βραδινής αντάμωσης...





ΜΑΡΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ

Τρίτη, 11 Σεπτεμβρίου 2018


Ένα ποίημα του Γιώργου Μπίμη, με τίτλο "ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ"  ((1ο  Βραβείο στο Ζ΄  Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης‘’Καισάριος Δαπόντες’’ 2018)δημοσιευμενο στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ










ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΙΜΗΣ
Ο Γιώργος Δ. Μπίμης γεννήθηκε στον Άγιο Γεώργιο Βοιωτίας και ζει στη Λιβαδειά. Είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός. Έχει διακριθεί σε αρκετούς παγκόσμιους και πανελλαδικούς ποιητικούς διαγωνισμούς. Το έτος 2015 κυκλοφόρησε ένα cdτου συνθέτη και τραγουδιστή Παντελή Θαλασσινού με τίτλο “Χίλια Καραβάκια”, όπου συγκαταλέγονται σε στίχους του Γιώργου Δ. Μπίμη τα τραγούδια “Καράβια πάνε κι έρχονται” και το “Σ’ είδε απόψε το φεγγάρι”.Ο Παντελής θαλασσινός μελοποίησε ακόμα δυο τραγούδια σε δικούς του στίχους με τίτλους:΄΄ Αηδόνι μου΄΄ και ΄΄ Προσκυνητής…΄΄ στο τελευταίο του cd(2016)με τίτλο: ΄΄ Με δυο Ρολόγια΄΄..Η Εύα Φάμπα έχει γράψει μουσική για τέσσερα τραγούδια σε στίχους δικούς του με τίτλους:΄΄Στον πόλεμο΄΄, ΄΄Ορφέας κι Ευρυδίκη΄΄ ΄΄Τσε Γκεβάρα΄΄, ΄΄Ταξίδι στο χρόνο…΄΄Για το ποίημα ‘’Μέντα και Βασιλικός’’ έχει γράψει μουσική ο νέος συνθέτης Δημήτρης Κογιάννης.Μία ακόμα συνεργασία με τον συνθέτη Αλέξανδρο Χατζηνικολιδάκηέχει σα στόχο τη δημιουργία κύκλου τραγουδιών (νέο cd ) σε στίχους αποκλειστικά του Γιώργου Δ. Μπίμη (ήδη έχουν μελοποιηθεί πάνω από είκοσι τραγούδια που ζητάνε ενορχήστρωση και ερμηνεία)…Ο Γιώργος Δ. Μπίμης έχει εκδώσει τις παρακάτω ποιητικές συλλογές:1. “Μνήμες της πέτρας και της Σιωπής…” (Νοέμβρης 2015)…2. Το Μάιο του 2016 εκδόθηκε η Δεύτερη ποιητική του συλλογή με τίτλο: ΄΄Τα Λυρικά΄΄3. Το Δεκέμβρη του 2016 εκδόθηκε η Τρίτη ποιητική του συλλογή μετίτλο: ΄΄ Ο Χρόνος κι οι Πληγές…΄΄Στις 25–1–2017 ο Σύλλογος Συνταξιούχων του Δημοσίου Ν. Βοιωτίας απένειμε τιμητική πλακέτα στον ποιητή για την προσφορά του στα Γράμματα και στην Τέχνη…



Περνούν τα χρόνια…
(1ο  Βραβείο στο Ζ΄  Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης

‘’Καισάριος Δαπόντες’’ 2018)


Περνούν τα χρόνια σαν πουλιά κυνηγημένα
κι έρχονται νύχτες και φεγγάρια με βροχές,
  καράβια φεύγουν μ’ αυταπάτες φορτωμένα
 κι εσύ με ζεις με ξεγραμμένες προσευχές… 

Τ’ αστέρια μέτρησα μια νύχτα στ’ ακρογιάλι,
σ’ άγνωρους τόπους και σε γκρίζους ουρανούς,
σ’ αυτή τη  θάλασσα που με πλανεύει πάλι, 
στ’ άγιο ξεφάντωμα που δε το βάνει ο νους…
                                                                            
Τρέχουν οι άνθρωποι το χρόνο να προφτάσουν,
σφυρίζουν τρένα που δεν έχουν γυρισμό
κι ότι ασύλληπτο γεννιέται θα το χάσουν,
αφού αψήφησαν του μάντη το χρησμό…
……………………………………………
Κάποιος μου ζήτησε ταυτότητα στο δρόμο
κι εγώ του έδωσα τσιγάρο δανεικό,
κι όταν το άναψε με άγγιξε στον ώμο
κι απ’ την οδύνη μου, ζητούσε μερτικό…
……………………………………………
Περνούν τα χρόνια ζοφερά κι ανταριασμένα
κι αίμα σταλάζει  μια αλλόκοτη πληγή,
μ’ αν χαμηλώσουνε τα σύννεφα για μένα,
θα ‘ρθω κοντά σου να με ζήσεις μάνα γη…

Γιώργος Δ. Μπίμης

Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018



Ένα κείμενο της Ξένια Πολίτη, που λάβαμε, με τίτλο "ΦΟΙΒΟΣ ΚΑΙ ΒΑΚΧΟΣ ΜΙΑΣ ΕΡΩΜΕΝΗΣ", δημοσιευμενο στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Ξένια Πολίτη
Γεννήθηκα, σπούδασα, εργάζομαι στην Αθήνα. Mεταξύ άλλων, αποφοίτησα από το Εργαστήριο Υποκριτικής Τέχνης «Άροδο» του Άκη Δαβή και παρακολούθησα σεμινάρια υποκριτικής με τη Ρούλα Πατεράκη, την Άντζελα Μπρούσκου, τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη, τον Νίκο Καραθάνο, τον Νίκο Κορνήλιο και αρκετούς άλλους.

Ξεκίνησα με τη θεατρική ερμηνεία τεσσάρων ρόλων στο «Αχ Μωρό Μου Αγαπημένο» σε κείμενο - σκηνοθεσία του Λεωνίδα Τσίπη, καθώς και ερμηνεία - σκηνοθεσία σε θεατρικούς του μονολόγους το 2005 στη «Θύρα Τέχνης». Το 2005 και το 2006, συμμετείχα στο έργο «Λεόντιος και Λένα» του Γκέοργκ Μπύχνερ σε σκηνοθεσία Αγγελικής Κουνενιδάκη στα θέατρα «Μύλοι Σαραντόπουλος» και «Σημείο». Το 2008 πήρα μέρος στην ταινία «Η μουσική των προσώπων» του Ν. Κορνήλιου.
Παρακολούθησα μαθήματα θεατρικής γραφής με τη Χρύσα Σπηλιώτη στο «Θέατρο των Αλλαγών» καθώς και στο εργαστήριο θεατρικής γραφής στο θέατρο «Επί Κολωνώ» με τον Ανδρέα Φλουράκη.
Το 2010 με το “CLOTHING PROJECT’’ στο  θέατρο «επί Κολωνώ», παρουσίασα ως συγγραφέας, τη σκηνή «Στενός κορσές» από το  πρώτο μου θεατρικό έργο  «ΤΕΡΜΑ», σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη και Πέπης Μοσχοβάκου ενώ, το 2014 στο «Επί Κολωνώ» ξανά, επιλέγεται και παρουσίαζεται η σκηνή «Μπαλαρίνα στο ταψί» από το δεύτερο έργο μου, «ΕΦΙΑΛΤΗΣ Η ΕΛΠΙΔΑ», (το οποίο και ολοκλήρωσα το 2016), σε σκηνοθεσία Πέπης  Μοσχοβάκου.
Τον Φεβρουάριο του 2018, εξεδόθησαν σε κοινή έκδοση από τις εκδόσεις «Βακχικόν», και παρουσιάστηκαν σε εκδήλωση  που έλαβε χώρα στο Polis Art Cafe, στην Αθήνα, τα δύο πρώτα μου θεατρικά έργα «ΤΕΡΜΑ»  κι «ΕΦΙΑΛΤΗΣ Η ΕΛΠΙΔΑ».

Ενδιαφέρομαι για τις Τέχνες και τα Γράμματα. Εκτιμώ τους δίκαιους προσωπικούς, τους κοινωνικούς αγώνες·  τον ανθρωποκεντρισμό των προγόνων μας πριν παραδοθεί στη Δύση αμαχητί.
Τέλος, έλκομαι από τη γραφή και τον λόγο σε όλες τους τις εκφάνσεις. Άρθρα μου δημοσιεύονται κάθε μήνα, σε λογοτεχνικά και πολιτικά sites, καθώς και σε περιοδικά. Συγγράφω κυρίως θεατρικά έργα, γιατί η Δραματουργία (δρᾶμα + ουργία) είναι ένας λόγος όπου με λίγη Ποίηση γίνεται Λόγος Πανουργικός.



Φοίβος και Βάκχος μιας ερωμένης


Τα ερωτικά ποιήματα δε μένουν στο συρτάρι, στο αρχείο· 
τα γράμματα μπορεί, τα ποιήματα, φρονούμε, όχι. Δε γνωρίζω
 εάν μερικοί από εμάς είναι ικανοί για ένα άλλο είδος ποίησης. 
Αυτό που ξέρω σίγουρα, είναι πως ο Άλλος ήταν πάντα παρών·
κι αν κάποτε δεν έγινε μέλλων, δεν έχει μεγάλη σημασία, διότι
 εσύ, μπορεί να ζεις για το δικό σου παρόν ή να δέεσαι για ένα 
κοινό, μαζί του μέλλον, αλλά το ερωτικό ποίημα, ζει και 
(υφ)ίσταται επειδή Αυτός είναι εκεί. Ακόμα κι ερήμην του. 
Βρίσκεται εκεί,  έτοιμος να το απαντλήσει, διαθέσιμος να το 
 εγκολπώσει κολακευμένος, παρόλο που συχνά, αγνοεί αυτήν
την εντέχνως σκηνοθετημένη θέση του... Και ως, δυνάμει, ε-
ραστής, νιώθει να σου μιλά μ’έναν κάποιο τρόπο.

Αναζητώντας για χρόνια, ένα ποιητικό μοτίβο ερωτικής απεύ-
θυνσης, με ευκταίο το αποτέλεσμα μιας Σύνθεσης, καταλή-
γουμε: Το εσύ είναι αυτό που σε διακατέχει,  αυτό, που ως εκ
(ερωτικού) θαύματος «αλώνει» τη στενότητα του εγώ σου 
κι αναδύει το εκτόπισμά σου να συναντήσει τον άλλον· είναι
 αυτό που εξυφαίνει το πέπλο της σαγήνης για να τον ελκύσει.

Και τότε, εκείνος σου απαντά, γίνεται (ἀνάγκᾳ,) ποιητής, 
μετέχει στο «τριπάκι» σου μ' έναν τρόπο εντελώς δικό του μέ-
χρι που χτίζετε μαζί μια Σύνθεση… Η κτιστή αυτή ποιητι-
κή στιγμή, χάριν της μέθεξης που (συν)τελείται, 
στέλνεται ευθύς, στον κόσμο του Άκτιστου· είναι άφθαρτη
 στιγμή, ακήδευτη, αέναη κι επομένως,  αήττητη σε ό,τι λιγό-
τερο ή πιο δυσάρεστο ακολουθήσει.  Εξού και η εγγενής α-
γωνία μου για  τις συνθέσεις, που ακόμα κι όταν μοιάζουν
 με παράλληλους μονολόγους, δεν απολύουν την αξία τους
κι ας μην κλειδώνουν πάντα ή ποτέ.

Αξιολογώντας τους μονολόγους αυτούς εν συνόλω, εποπτεύ-
οντας τη μεγάλη εικόνα, φτάνεις στην ‘’αντίστιξη’’, κι ένα
 απειροτέλειο τοπίο, σου ανοίγεται ξανά. Ο άλλος, τη στιγμή 
που του απευθύνεις ένα ποίημα μπορεί να σκέφτεται κάτι τε-
λείως διαφορετικό πριν το καλοδεί και το καταλάβει, μπο-
ρεί να είναι στη «φάση του», την «αλλότρια » φάση του για
 σένα, την ανοίκεια, την ξενέρωτη, την αποκρουστική. Δεν
 ισχύει όμως κάτι τέτοιο… Είναι απλώς, μια ψευδαίσθηση του
 ερωτικού υποκειμένου δηλαδή, η «ακαριαία» μετάβασή 
σου από την "υπερβατικότητα" στην εκμηδένιση, σε χρόνο dt!!!

 Οι «επιτακτικές»επίκλησεις για ‘speak to me’ εντέλει, ξεγελούν
 και βυθίζουν τα ερωτευμένα πλάσματα σε άνιση μάχη με 
Σφίγγες νοημάτων και δαιδάλους γραφής, συγκοινωνού-
ντων υπογείων. Εμείς τουναντίον, απείρως ασφαλέστεροι, απο-
λαμβάνουμε μια ηδονική, σχεδόν ηδονοβλεπτική, ανάγνωση:



  Προδοσία για «προδοσία»
  είναι η τυραννική χορογραφία
  της Έλλειψης
  ενός άθλιου Σχήματος
  με μηδαμινή πιθανότητα λύτρωσης

  Κι εσύ εσύ εσύ
  Απολλώνιον σχολαστικόν Κτήνος
  στα Πήλια Νησιά του Κιθαιρώνος
  με όλες τις κερασφόρες σου καταβολές
  σε ξύλινα πατώματα μέχρι Βακχείας
  χόρεψέ με χόρεψέ με



Αγαπητή Κυρία,
  πριν μπω στην αρένα σας
  πριν σας πω για τη τυραννία της χορογραφίας ανάμεσα σε κλειστά πόδια,
  πρέπει να έχω κοιτάξει ευθέως τα ορθάνοιχτά σας μάτια
                                                      
                                                   Το ατελές σας Κτήνος




 O ήλιος άρχισε να γίνεται από σήμερα ανελέητος.
  Σε είδα 
  φανταχτερό όνειρο γεμάτο χρώματα
  γεμάτο παλλόμενες αισθήσεις
  όλα πιασμένα, σφιχτοδεμένα σε κυκλικό χορό της κοιλιάς η μέρα

  Αυτές οι Μαινάδες των αχτίδων ήταν Απολλώνιες
  ζούσαν όχι στον Κιθαιρώνα αλλά στους θαλασσινούς αλμυρούς βράχους
  ο βοριάς σφύριζε και αυτές τραγουδούσαν
  Κάθε εφιάλτης είχε εξανεμιστεί πέρα μακριά
  Τραγουδούσαν για σένα
  στο φως


Εκεί στη θάλασσα ν’ ανοίξεις τα πόδια σου να μπω μ’ όλον τον ήλιο




 ΞΕΝΙΑ ΠΟΛΙΤΗ