Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Κριτική προσέγγιση

«Το ημερολόγιο ενός Ουρανοδρόμου»
ποιητική συλλογή του Θανάση Γεωργιάδη
εκδόσεις ΔΗΓΜΑ.

πηγή:GOOD BOOKS
συνδεσμος: http://www.goodbooksweb.com/vali-tsironi-3.html

Γράφει η Βάλη Τσιρώνη
Ιατρός-λογοτέχνης
Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας
υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ
Συνεργάτης λογοτεχνικού περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΑΜΜΑΤΑ




«Το ημερολόγιο ενός Ουρανοδρόμου» είναι μια ποιητική συλλογή του Θανάση Γεωργιάδη, εκδόσεις ΔΗΓΜΑ.

Ο Θανάσης Γεωργιάδης έχει εκδώσει οχτώ ποιητικά βιβλία, τέσσερα μυθιστορήματα, δύο αφηγήματα, μελετήματα, λεξικά, μυθολογίες για παιδιά, ενώ επί τρεις δεκαετίες δημοσιεύει άρθρα, δοκίμια, κριτικές, επιφυλλίδες κ.ά. Έχει μεταφράσει εκατοντάδες βιβλία αρχαίων και νεότερων συγγραφέων, ενώ έχει συμμετάσχει στο στήσιμο και στην έκδοση εφημερίδων, περιοδικών, εκδοτικών σειρών, εγκυκλοπαιδειών κ.ά.

Αυτό είναι ένα ιδιαίτερο ποιητικό του βιβλίο, στο οποίο διαβάζουμε:

«Κάποτε είχες πει «ζούσα σ΄ ένα χωριό»
Αυτό σου δείχνω»
(σελ. 9, ποίημα «Χωριό των ΗΠΑ»-Β. Φλώριδα, Ιούνης 1968)

Μικρές αναγνώσεις, ποιήματα καταπέλτες που επιγράφουν τα βλέμματα της ψυχής του ποιητή, πάντα με στεναγμό από τις όψεις του μέλλοντος που εμπεριέχουν μέσα τους οι τόποι και οι εικόνες τους και κουβαλώντας όχι των ίλιγγο των αποστάσεων αλλά εκείνον τον ίλιγγο των αναγνώσεων των αισθήσεων που αντιμιλούν σε καθετί που φρυγανίζει το επιχείρημα των πράξεων και των σκέψεων και των ιδεών. Το ίδιο το πρόσωπο των αισθήσεων του ποιητή, που το βάζει απέναντί μας κουβαλώντας το συνάμα συνεχώς μέσα στην ποίηση του, ρητώς και ως προσφορά συνενοχής στο οξύ μολύβι των καταφάσεων των στίχων:

«Το κουβαλώ
Δίχως κανένα κόπο, συνεχώς
Το κουβαλώ πάντα μαζί μου
Αυτό είναι το πρόσωπό μου
Άθροισμα ζωής»
(ποίημα «ΠΡΩΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ», Χόλυγουντ Φλώριδα, 28/10/1969, σελ.11)

Βυθίστηκα διαβάζοντας μονομιάς αυτό το βιβλίο , γεμάτο με μικρά ποιήματα που ανασαίνουν δίχως υπολογισμένα στερεότυπα στην κατάστικτη παλάμη των φαινομένων σε στίχους δεμένους με ευκρίνεια σε μια απλότητα ποίησης που φέρει ωστόσο την ιδιομορφία μιας αστείρευτης υπόστασης που εκταμιεύει μέσα στην ποίηση μοναδικής σύλληψης εμπνεύσεις, διαλαλεί με όνειρα τη σοβαρότητα και φέρνει αντιρρήσεις στα σαθρά υπολείμματα του συνειδητού όταν το τελευταίο στεγνώνει τον αντίλαλο των ονείρων…

Ποιήματα σε απλά κατανοητά σχήματα, κτισμένα ευκρινή στο περιβραχιόνιο ένδυμα των εντρυφήσεων στη ζωή και τις ιδέες, που ενδίδουν σε τέμνουσες αναμνήσεων αλλά και ευπροσήγορες ζητήσεις ηθελημένων θεωρημάτων φράσεων.

Ένα ταξίδι σε μέρη που επισκέφτηκε πραγματικά ο Θανάσης Γεωργιάδης, με κάθε μέρος να έχει και από ένα ποίημα που γράφτηκε εκεί και για εκεί, με γδυτούς προορισμούς που αναγράφονται στο τέλος κάθε ποιήματος, για να θεωρείται λες η μελάνη στον σταυρωμένο τένοντα των διαφορετικών και πολυποίκιλων τοποθεσιών, γαλουχώντας ιάσιμους φραμπαλάδες αισθήσεων και αισθημάτων στη χρωματολογία των στίχων της ποιητικής αυτής συλλογής. Τα ποιήματα μεγαλώνουν μέσα μας καθώς τα διαβάζουμε, έχουν αυτήν την ικανότητα της ανάπτυξης εντός θώρακα:

«Έτσι συμβαίνει και κάτι μεγαλώνει μέσα μου
στα ξαφνικά
κάτι δεν εξηγείται με τα άραγε και με τα ίσως
Προχωρώντας, χάνομαι ολοένα βρίσκομαι αλλού
Σε κάποιαν έρημο
Που δεν είναι δική μου»
(από το ποίημα «ΜΑΙΑΜΙ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ», Νόρθ Μαϊάμι 1/10/1968)

Ο Θανάσης Γεωργιάδης, αναμφισβήτητα ένας άξιος ποιητής, καταφέρνει στην ποιητική του συλλογή αυτή να βάλει την πρέσα του επιστητού στον υποβολέα της καθημερινότητας και διαφορετικών προορισμών και να φυτέψει μέσα στα ποιήματα προτάσεις ανοιγμένες σε αμφίδρομα εκταφιάσματα εγρήγορσης και συλλογισμών…

Για να καταλήξει στο τέλος :

«Στοιχειώσου στο σύμπαν όμορφε.
Περνά ο καιρός εδώ.
Σε περιμένουν κι άλλοι κόσμοι.»
(ποίημα «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ», Θεσσαλονίκη 20/2/1998, σελ. 49)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου