Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Κριτική προσέγγιση

Χρήστος Τούβε, "Της ζωής τα παράξενα παιχνίδια"

Γράφει η Βάλη Τσιρώνη
Ιατρός-λογοτέχνης
Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας
υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ
Συνεργάτης λογοτεχνικού περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Χρήστος Τούβε, "Της ζωής τα παράξενα παιχνίδια", βιβλίο. 

Πέμπτη μεσημέρι, ετοιμαζόμουν να φύγω, να λειψω για μερες για προσωπικούς λόγους και χτυπάει ο κούριερ το κουδούνι και μου κουβαλάει αυτήν την πανέμορφη έκπληξη! Αυτόν τον κίτρινο φάκελο με το όνομά μου και την ένδειξη "ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ" , που μέσα είχε το βιβλίο ενός φίλου νέου (και εννοώ από άποψη γνωστότητας, ότι τον γνώρισα εξαιρετικά πρόσφατα δηλαδή και έχουμε μιλήσει προς το παρόν μόνο από το τηλέφωνο), όταν με πήρε τηλέφωνο και μιλήσαμε για αρκετή ώρα για το βιβλίο του, τη χαρά του για την έκδοση αυτή, τα σχέδια του για το γράψιμο κλπ . 

Ένας κεφάτος και γεμάτος ενέργεια άνθρωπος, με πίστη σε αυτό που έγραψε, σταθερός και δίχως να τον ταλανίζουν αμφιβολίες εγκυρότητας, ίσως υπερεκτιμώντας δυνάμεις και καταστάσεις αλλα για αυτό ακριβώς το λόγο και ωραίο, γιατί ίσως κατορθώσει και να τα υπερβεί όλα τελικά. 

Χάρηκα πάρα πολύ, αληθινά πολύ, για το βιβλίο, για την αφιέρωση, για τη φροντίδα να βάλει μέσα και την προσωπική του επαγγελματική κάρτα, μη ξεχνώντας να προσθέσει ιδιογραφα την διευθυνση της ιστοσελίδας του... Μα πιο πολύ από όλα χάρηκα αυτό το νέο άνθρωπο που πορεύεται με βερμπαλισμούς αισθήσεων... Τον ευχαριστώ πάρα πολύ μέσα από την καρδιά μου, το βιβλίο το διάβασα αμέσως μόλις το παρέλαβα.

Το βιβλίο, δεν είναι ακρβώς μυθιστόρημα, δεν είναι και ακριβώς βιβλίο αυτοβελτίωσης όμως… 

Σκαλίζεται επιδόρπια σε μια καταφατική επικεφαλίδα ιδεών, με το μουσούδι των σκέψεων στην ευπρόσιτη ρίμα απόψεων ενός ανθρώπου που προσπαθεί να συμβουλέψει ή να διηγηθεί. 

Ο σκελετός της αφήγησης στο οπισθόφυλλο του βιβλίου, προοιωνίζει πως πρόκειται για ενδιαφέρουσα πλοκή. Και όντως πρόκειται για μια συραμμένη στρωμνή νυγμών εστιακά κούλουρη στο βράγχιο της αντοχής. Με τα λυόμενα λιθάρια της έμπνευσης σε έκθλιψη οξυγονούχα του αυτονόητου. Πουδράρεται με το μανικετόκουπο γνώρισμά της η λειψανοθήκη των ορισμών σε στρογγυλεμένα ερμάρια μηρυκαστικά των πράξεων που κάποτε στεντόρεια καταλήγουν σε οφθάλμια  περιηγήσεων ρηξικέλευθα στο ύφαλο φουρό της συντυχίας.

Οι παραινέσεις στο τέλος κάθε κεφαλαίου οδηγούν το βιβλίο σε άλλο δρόμο από το μυθιστόρημα και το κάνουν προστακτικό στον αναγνώστη, κάτι που είναι πιο οικείο σε βιβλία αυτοβελτίωσης, αλλά αν ήταν τέτοιο, προσωπικά ως αναγνώστης θα ήθελα να το γνωρίζω. Στο εσώφυλλο πάντως αναγράφεται πως είναι μυθιστόρημα.

Παραθέτω ένα απόσπασμα από το τέλος του κεφαλαίου «Εσύ ακόμη φοβάσαι;» (σελ.118)


«Σημεία κλειδιά του κεφαλαίου: Εσύ ακόμη φοβάσαι;
Να μην ξεχνάς: Με φόβο προχώρα στη ζωή σου και με φόβο μαθαίνεις να μη φοβάσαι

Βασικό μήνυμα: Όσους περισσότερους φόβους ξεπεράσεις, τόσο θα δυναμώνεις.

Βασική ερώτηση: Εσύ ακόμη φοβάσαι να φοβηθείς;

Απάντηση: Ότι δεν θέλεις δεν μπορείς και σε ξεβολεύει να τολμήσεις κάτι, βαφτίζεται φόβος. Κατά την ταπεινή μου άποψη είναι οι γραμμές που οριοθετείς στη ζωή σου….{…}»


 Παρατηρητικά φαινότυπα αφουγκραζόμαστε  την ολοφυρόμενη ανοικτή απλωσιά της διάθεσης του Χρήστου Τούβε να γράψει μυθιστόρημα και να διηγηθεί και να προτρέψει. 

Ακόμη βέβαια αναζητά την προσωπική του συγγραφική φωνή που φαίνεται πως η αισιοδοξία που τον συνοδεύει και η ιδιόμελη πεποιθηση του στο μεράκι της γραφής, θα τον οδηγήσουν να:


 «αντέξει τις δύσκολες φουρτούνες. Εκεί που η κατάσταση δυσκολεύει, μόνο η καρδιά έχει πρωταγωνιστικο ρόλο.»
(σελ. 111)


Ας του ευχηθούμε εκείνο που γράφει κι ο ίδιος στο βιβλίο του


«Αυτό που έχεις να κάνεις είναι να αποφασίσεις πως θα πράξεις με το χρόνο που σου έχει δοθεί»
(σελ.100)



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου