Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου 2016


Ένα ποίημα του Κωνσταντίνου Φωτιάδη, που λάβαμε, με τίτλο "ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ" , δημοσιευμένο σημερα στο λογοτεχνικό περιοδικό ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Κωνσταντίνος Φωτιάδης: Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα στις 14 Μαρτίου 1980, όπου ολοκλήρωσε τη μέση εκπαίδευση. Υπήρξε αθλητής της ελληνορωμαϊκής πάλης (1ος πανελληνιονίκης 1996).
Από το 1997 ζει στη Θεσσαλονίκη.Φοίτησε στο τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Α.Π.Θ. (1997 – 2005). Εργάστηκε βιοποριστικά ως φωτογράφος (2000- 2012). Σπούδασε υποκριτική στο Κέντρο Θεατρικής Έρευνας Θεσσαλονίκης (2002- 2004). Ως ηθοποιός έχει παίξει:
Θέατρο : ‘’Το παιχνίδι της μοναξιάς’’ του Ουίλιαμ Γκίμπσον ( 2004 )
‘’Ο άρχοντας των χωματερών’’ παιδικό (2005)
‘’Παντρειά με το ζόρι’’ του Μολιέρου (2012)
Κινηματογράφο : Συμμετοχή σε διάφορες εκπαιδευτικές ταινίες φοιτητών του τμήματος κινηματογράφου Α.Π.Θ.
Έχει γράψει:
το θεατρικό έργο ''Καρέ του Άσσου'' (2004)
το σενάριο '' Ο ήχος της σιωπής'' (2011)
το σενάριο ‘’ Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία’’ (2012)
Ποιήματα και διηγήματα
Έχω σκηνοθετήσει
θέατρο : Το ‘’καρέ του Άσσου’’ (2009)
κινηματογράφος : ‘’Ο ήχος της σιωπής’’ ( 35’ / 2011 ) Realeyes Productions
Από το 2013 έως σήμερα δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο νησί του Αλ. Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο.



ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ
Είναι κι αυτοί που κάποτε άφησαν την πατρίδα κι έφυγαν στο εξωτερικό… Κι έφαγαν το πικρό ψωμί της ξενιτιάς διεκδικώντας απ’ τη ζωή μια καλύτερη μοίρα…
Κι εργάστηκαν σκληρά πουλώντας τα λαμπρά μυαλά τους στους ξένους… Αλλότρια συμφέροντα υπηρετώντας…
Και πρόκοψαν κι έκαναν περιουσίες και πήραν αξιώματα… Και μυηθήκαν στον ξένο τρόπο…
Κάποτε - κάποτε επιστρέφουν στον τόπο τους… Από νοσταλγία δυνατή ορμώμενοι… Ίσως κι από κάποια ματαιοδοξία να επιδειχτούν και να αποσπάσουν επαίνους…
Κάπως θλιβερούς συνήθως μας βρίσκουν…
Κάπως αγχωμένους Κάπως φτωχικούς Κάπως ανοργάνωτους Κάπως τριτοκοσμικούς Ανάξιους ίσως…
«…Να δεις εκεί έξω πως είναι τα πράγματα!»
Όμως εμείς δε φύγαμε ποτέ…
Άλλος δεν είχε την ευκαιρία άλλος δεν τόλμησε άλλος δε θα καταδεχότανε ποτέ να γίνει λιποτάκτης…
Η μοίρα μας όρισε να φυλάμε Θερμοπύλες*…
Έτσι έχουν κι εκείνοι κάποια πατρίδα να επιστρέφουν…

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΦΩΤΙΑΔΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου