Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Κριτική προσέγγιση
Στην ποιητική συλλογή «ΕΝΑ ΚΕΝΟ ΓΕΜΑΤΟ»
του Μιχάλη Α. Μελετίου
εκδόσεις ΑΩ


Γράφει η Βάλη Τσιρώνη
Συνεργάτης λογοτεχνικού περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 
Ιατρός-Νομικός-Λογοτέχνης
Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας
(υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ)
















 



Η ποιητική αυτή συλλογή του Μιχάλη Α. Μελετίου, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΑΩ, διηγείται τη χλωμιασμένη ορατότητα των σκέψεων και των ιδεών και των μνήμεων ειδικά και γενικά, μέσα από τις αναθυμιάσεις των υψηλά δουλεμένων στίχων που περιέχει.

Δεν είναι άβουλα ριγμένοι στίχοι στο χαρτί, οδηγημένοι στην έρημοι της μιας κάποιας γνώμης του εμπνευστή τους, αλλά οξυμμένο φως σε ένα υπερθετικό ανάγνωσμα της ύπαρξης που την ανασκαλεύει με τη γεμάτη καμπάνα ενός επίμονου ακροβάτη.
Την ανασκαλεύει λοιπόν την ύπαρξη ο Μιχάλης Μελετίου σε αυτήν του την ποιητική συλλογή, με φυτρωμένες αμφιβολίες στο περιγιάλι της σκέψης, για όλα εκείνα που θηλάζουν εκδοχές στο κρεμώδες κύμα της όποιας πρόθεσης.

«Τα δηλητηριώδη σχόλια
Εκτοξεύονται αδιακρίτως
Κυριολεκτικά ανεξαιρέτως
Τσαλακώνοντας τιμές και υπολήψεις.

Όπως οι επιθέσεις των φανατικών
Που καθοδηγούνται από ατόφια κακία
Και έχουν ως στόχο φθονερό
Τον πυρήνα της υπάρξεώς μας.»

(«Κατάκριση», σελ. 53)

Και λιμνάζει ειλικρίνεια στους απιθωμένους στο χαρτί στοχασμούς του, προσπαθώντας εκούσια ή ακούσια να πλησιάσει τα εναύσματα των πράξεων και των πραγμάτων, των απόψεων, των ματιών της έσω και της έξω ύπαρξης του ανθρώπου, εκεί που εδράζει η επινόηση στο φρύδι της αντίληψης δηλαδή με μια ανάγνωση συλλογισμών που περνάει στο χαρτί και μέσα στο ποίημα θαρρείς ανυπόκριτα και περασμένο στο ριγωτό ματογυάλι του ρυθμού του κάθε στίχου.

Και κάθε ποίημα έχει ένα δικό του ρυθμό, ανεξερεύνητο από τα υπόλοιπα της συλλογής, σαν να χορεύει από μόνο του το δικό του χορό και να πλαταίνει με τούτο δα τον τρόπο την ύπαρξη σε ένα δικό του μοναδικό και ανεπανάληπτο χρόνο.

«Εσύ, έχεις χρόνο;
Είσαι άνθρωπος;
Έχεις χρόνο να αισθανθείς;
Κι αν κάτι νιώσεις
Προλαβαίνεις να το ακούσεις;
Κάτι θα έχεις πάντως να σου πει…

Εγω δεν έχω…
Και κλαίω…
Κλαίω γιατί το ξέρω από μικρός
Ο Χρόνος φίλε είναι δανεικός.
Όσο γερνώ, εκβαρβαρίζομαι
Μα τι φρικτό που δεν διαλογίζομαι…»

(απόσπασμα από το ποίημα «ΕΝΑ ΚΕΝΟ ΓΕΜΑΤΟ» σελ.13)

Ένα ιδιάζον χαρακτηριστικό των ποιημάτων αυτής της ποιητικής συλλογής του Μιχάλη Μελετίου «ΕΝΑ ΚΕΝΟ ΓΕΜΑΤΟ», είναι πως δεν είναι γραμμένο στο μονοτονικό σύστημα όπως είθισται σήμερα, αλλά διατηρούν την παλαιά και μοναδική αίγλη των «πνευμάτων». Συναντά δηλαδή κανείς δασείες, οξείες, περισπωμένες, βαρείες…  Ένσημα νοσταλγίας, δηλαδή, στο περβάζι των ποιημάτων, που φέρουν τους δικούς τους ήχους στο μανουάλι της υπόστασης του κάθε ποιήματος του.

«Μουσεία  έμπλεα με κοψοτεχνήματα
Κλεισμένα στην ασφάλεια των κτιρίων.
Μακριά από την ασχήμια του μέτριου.

Βγάλτε τα όλα έξω!

Βγάλτε έξω τα αγάλματα!
Έξω και οι πίνακες!

Αφήστε τα στους δρόμους αφύλακτα.
Έτσι, για να μετρηθεί η βαρβαρότητα
Και η τσίπα των ζωντανών.»

(«ΡΙΣΚΟ», σελ.40)

Αναμετράται λοιπόν, ο Μιχάλης Μελετίου με το μέλλοντα του απείρου σε αυτά τα ποιήματά του, τρατάροντας με ευκρίνεια το στρώμα του ονείρου που συνυπάρχει στην έμπνευση του και στριφογυρίζει στην κομψότητα των στίχων του.

 Και ανοίγει με βεβαιότητα τη σκέψη του, στην κορνίζα της δικής μας σκέψης με το βρώσιμο λαιμό του προφανούς ανάμεσα στο δοκιμαστήριο των φράσεων του, για να μας κάνει και εμάς κοινωνούς του λαμπρού παραθέματος των εκφράσεων του, κάνοντας μας να αδημονούμε για εκείνο που δηλώνει άφιξη ζωής σε κάθε ποίημα, σε κάθε στροφή, σε κάθε στίχο ετούτης της ποιητικής συλλογής.

Αναμφίβολα έχει κατακτήσει μια αίσθηση ποιητική που «κλωτσάει» ακόμη με φοδραρισμένες ανάσες το πρόσημο του επιβεβλημένου λάρυγγα των εκφράσεων και ξεχειλίζει προσωπικότητα.

Εμείς να του ευχηθούμε να διατηρήσει τη μοναδικότητα του αυτή

«Την καρδιά σαν άροτρο»
(από το ποίημα «ΠΕΡΙΔΙΝΗΣΗ», σελ.60)

Όπως γράφει κι ο ίδιος και η ανάβαση του στον Ελικώνα, να έχει τη χειρονομία του γνήσιου και του αυθεντικού, που θα στερεώσει τον αδριάντα των στίχων του στο διηνεκές.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου