Δευτέρα, 9 Οκτωβρίου 2017


Τρία ποιήματα της Φωτεινή Μανδρατζή-Ψιρολιόλιου, που λάβαμε, με τίτλους "Στο ρελαντί το γκρι",  "Καταφύγιο" και "Το άρμα του ήλιου" δηοσιευμένα στο λογοτεχνικό περιοδικό ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Φωτεινή Μανδρατζή-Ψιρολιόλιου
Φωτεινή Μανδρατζή- Ψιρολιόλιου
(Γεν 1961, Προσοτσάνη Δράμας.) Παιδαγωγός Ε.Α. στην Α/θμια Εκπ/ση . Μητέρα  δύο κοριτσιών. Δόκιμη ποιήτρια, ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη.

f/b Fotini Psi









Στο ρελαντί το γκρι

Στους άφαντους θολούς ορίζοντες, εκεί που όλα ενώνονται αδιάφορα, 
τρέχεις με ταχύτητα αφού έβαλες στο ρελαντί το γκρι
Έκρυψες την αχτίδα σε όνειρα υπόγειων,
φόρεσες κόσμιο κοστούμι δίχως μία αμυχή 
υποδήματα αλάσπωτα κηλίδων
και ήσουν πλέον έτοιμος για τη γυάλινη ματιά,
αυτή που σου χαρίζει, απόσταση ασφάλειας
και ούτε χαμόγελο, ούτε δάκρυ στάζει πια η καρδιά
για ό, τι σκεπάστηκε απ’ το λείο σελοφάν,
μνημών, φιδιών δερμάτων και θεμάτων βοσκούντων σε θολό ενυδρείο.
Πέρασαν νέοι για το άγνωστο βουβοί και οι μεσήλικες με τα μυαλά στα γκράφιτι των τοίχων .
Οι γέροι μπήκαν σε σάβανα βαθιά, για να προβάρουν τον αποχαιρετισμό σε στίχο.
Κι ακόμη αναρωτιέσαι το γιατί και δεν βουτάς στα έγκατα του νου σου
πού οι φόβοι σου, έχουν κτίσει φυλακή άθυρη,  με μονωτικό κραυγών και ήχων.
Ο στόκος έχει καταλάβει το κρανίο προ πολλού, χίλιες συνάψεις και δυο χιλιάδες ρόζοι,
πασχίζουν να προβάλλει νέα η σκέψη εαρινή,  αυτού του έλλογου εαυτού , που ίσως σώζει.
Έχεις διλήμματα και οι γκρεμοί διπλοί,
είσαι αρχόντων γόνος ή μην κατάγεσαι από ευφυές σόι
Έχεις τη γύμνια σου να δείξεις δηλαδή ή θ’ ανατρέψεις του παραμυθιού το στόρι.
Σκέψου η γνώση πόσες φορές μονάχα από ωκεανούς πνιγμών, διασώζει ναυαγούς
και οι γκρεμοί πώς χαρίζουν τελικά , πολύχρωμο αλεξίπτωτο ζωής.

9/2/17 Φωτεινή Μανδρατζή-Ψιρολιόλιου

******************
Καταφύγιο

Εκεί που ορίζεις ραντεβού με τον εαυτό σου χωρίς ενδιάμεσους και αντανακλάσεις οδυνηρές, καταφύγιο το λες. 
να ναι λευκό σαν το χιόνι, ανώνυμο σαν το έμβρυο που έσπρωξε να μπει στη ζωή, γυμνό από πολυσχιδή γνώση. 
Οι φυγές θέλει να ναι αέναες στο κυνήγι του εαυτού, όταν δεν είσαι έτοιμος να τινάξεις την αιθάλη
Τα άβατα δεν είναι η ασφαλέστερη λύση.
πάντα χαρούμενοι καταπατητές,
 καραδοκούν να χαρούν με τον τρόμο της ξεχασμένης του κήπου πόρτας.

19-2-17 Φωτεινή Μανδρατζή-Ψιρολιόλιου

 ************

Το άρμα του ήλιου

Κάτι μου λέει πως το κόκκινο φωνάζει
αυτόν που κρύβεται, στο δάσος των κορμών.
Ή θα ναι λύκος που με την αθωότητα τα βάζει 
ή μη φοβάται πανηγύρια των θεών;
Φλόγα, αιματώματα ή και τρελό παιχνίδι πάθους
γι άλλους το απόκοσμο ζωής, σε παραζάλη.
γι άλλους θυσία και γρατσουνισμένα χρόνια
Μα και για κάποιους θερμή ανάσα άσβηστης φλόγας , με χέρι στη σκανδάλη
που εξοστρακίζουν πεθαμένες ήδη σκέψεις, εκφυλισμού αισθήσεις που οδεύουν σε ανώφελη σωρεία
ασθμαίνοντες κάποιοι , σε σκοινί μπουγάδας ισορροπώντας,
έχοντας μία τουλάχιστον αμαρτωλή ευκαιρία
Κι άλλοι δήθεν μες τα πούπουλα στρωμένοι
αναμασούν τη μιζέρια του βλοσυρού της ιστορίας
που τα χει όλα και τίποτα δεν έχει
μα ψάχνει φταίχτη που δεν έχει τίποτα ανατρέψει
γράφοντας ανιαρή κοσμοθεωρία.
Όλα συγκλίνουν στην κατάκτηση του κόσμου
Όλοι καυχώνται για ταξίδι στου ήλιου τις μεριές
Μα αυτός σε ουρανούς αγεωγράφητους γυρίζει
και η ματιά του αποστομώνει άμα δε θες ,
στο άρμα του αληθινά ν ανέβεις
για ένα ταξίδι στης αλήθειας τις φωτιές.      
17/2/17 Φωτεινή Μανδρατζή-Ψιρολιόλιου