Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017


Τέσσερα ποιήματα του Βασίλη Ντόντη, που λάβαμε, με τίτλους "ΑΙΝΙΓΜΑΤΑ",  "ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ",  "ΚΛΗΤΙΚΗ",  "ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ", δημοσιευμένα στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ





ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο Ντόντης Βασίλειος του Ζήση γεννήθηκε στα Πωγώνια Ιωαννίνων στις 28 Απριλίου του1966.
Σπούδασε στη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία στα Γιάννενα.

Έζησε στην Αθήνα για μια εικοσαετία, όπου και δίδαξε ως δάσκαλος σε αρκετά σχολεία της Αττικής. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Πάτρα για επιμόρφωση (τρία χρόνια) επέστρεψε στα Ιωάννινα όπου ζει και ασκεί το επάγγελμά του. Είναι νυμφευμένος και έχει δύο παιδιά.







Βασίλης Ντόντης

Αινίγματα
Εκεί που πέφτουν τα αινίγματα
να τα πάρει το ποτάμι
να ξεβράσουν τη λύση τους
συνωμότησαν τα διλλήματα
-να μην ξέρεις ποιο να διαλέξεις-
Εκεί που αποπατά η σιωπή τους καρπούς της
ο χρόνος ζαρώνει,
σου γυρνάει την πλάτη.
Ο εφιάλτης γυρεύει μουσική
να πει το όνειρό του.
Εκεί που το χαμόγελο ξεγυμνώνει τις λύπες σου,
η αλήθεια σου γυρνάει και τα’ άλλο μάγουλο.
Πελεκά το βλέμμα σου
να γίνει μαγιά για αυτά που θα δεις!

Εξομολογήσεις
Συνδαιτυμόνες, ακούστε.
Πέτρινη η καρδιά μου
σε αχαρτογράφητες ιστορίες
και ανοίκειοι οδυρμοί
τη συνοδεύουν σε παρακείμενο.
Εκλείπει ο όρος της αποστασίας,
παρόλο αυτά αλλάζω.
Θρυμματισμένες αισθήσεις
εγώ σε κλουβί
κοινωνώ με παράδεισο
σε ανοιχτή ακρόαση
με τους θεούς μου
σε ορυμαγδό διαβολικών συμπτώσεων.

Κλητική
Κλητική μου αόριστη
τις ευδόκιμες εμπειρίες θητεύσας
ομολογώ!
Στων καιροσκόπων την ομηρεία ενέδωσα.
Στο έλεος των συλλαβών κελεύσματα,
την εσπευσμένη ωριμότητα αρνήθηκα.
Και για τις μελίρρυτες ορμήνειες
εν τη ρύμη του βίου
για όψιμες μετάνοιες
αδιαφόρησα.

Κλητική μου ανήμπορη
φωνάζεις την αιωνιότητα,
δεν ξέρω το πότε,
τραγούδι χαμένο
στο περιβόλι του Ενεστώτα τώρα.

Κλητική μου ανήμπορη
χάρτινη στον χρόνο εσύ,
απάτη του Τώρα εγώ
εκπίπτουμε στην ομοιότητά μας
έγκλειστοι στο περιβόλι του Ενεστώτα.

Επιθυμίες
Μες το βαθύ το μεσημέρι ένας κάποιος ύπνος
οδηγεί τις επιθυμίες μου στο ικρίωμα.
Ορίζομαι δήμιος.
Νεανικές, μύχιες ,σκοτεινές και γερασμένες
τελειωμένες παίρνουν τη θέση τους.
Η θηλιά μου δε χαρίζεται.
Τις πιο πολλές τις πνίγει.
Άλλες πάλι τις βρίσκουνε θαμμένες.
Μια μόνο κρυμμένη- προβοκάτορας- με λευκά γάντια με ρωτά
 αν έχω κάποια τελευταία επιθυμία.
Μεταλαμβάνω…
Παίρνω τα γάντια και συνεχίζω τον ύπνο μου.