Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Τρία ποιήματα της Μαρία Ιωάννου, που λάβαμε

δημοσιευμένα στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ


Η Μαρία Ιωάννου, γεννήθηκε μια Τρίτη χαράματα, Δεκέμβρη του 1968, σ’ ένα χωριό κοντά στη Λευκωσία. Το 1974, με την τουρκική εισβολή, τη φιλοξένησε το χωριό της μάνας της το Μοσφίλι, που δεν το έχει ο χάρτης, ένα χωριουδάκι ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα. Το 1981, εκεί που αρχίζει να ριζώνω ο άνεμος τη μεταφέρει ξανά, στη Λευκωσία τούτη τη φορά.Το 1986 τη βρίσκει με μια βαλίτσα πάλι στο χέρι στην Αθήνα για σπουδές στη Φιλοσοφική. Το 1992 επιστροφή στην Κύπρο. Η ζωή της αλλάζει εντελώς το 1995 με τον ερχομό της κόρης της Ιφιγένειας.Τα θρανία την καλούν και πάλι το 2003 στο Πανεπιστήμιο Κύπρου στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών. Στη συνέχεια, μεταπτυχιακό στην Επικοινωνία. Εκδίδει την πρώτη της ποιητική συλλογή με τίτλο, Αύριο λοιπόν…το 2016 και αρχές του 2017 τη δεύτερη με τίτλο, Χρωματιστό μου γκρίζο. Το ταξίδι συνεχίζεται με συντρόφους πάντα μια βαλίτσα, ένα μολύβι κι ένα κομμάτι χαρτί.


1. Οταν εσείς κοιμάστε εγώ γυρνάω σε άδεια δωμάτια
Σέρνω βαρύ ένα κορμί κουφάρι
Που αντηχεί τη σιωπή μου αντίλαλο
Το μυαλό μου θολωμένο από τις σκέψεις σας
Τα χέρια μου στάζουν αίμα από εγκλήματα που δεν έκανα

Χάνομαι στα σκοτάδια που μου φτιάξατε
Πεθαίνω
Κάθε βράδυ

Μα το πρωί

Όπως κάθε πρωί
Θα ξαναγεννηθώ


1.       Και πως τέλειωσε γιαγιά το παραμύθι

Δεν έζησαν αυτοί καλά
Και ούτε εμείς καλύτερα

Γιατί ήταν μόνο παραμύθι
Ένα όνειρο

Που σαν γίνεις μεγάλη
Θα καταλάβεις όνειρο τι παει να πει

Μα κλείσε τώρα τα μάτια σου
Και έλα να ονειρευτούμε
Ξανά



2.       Μια παπαρούνα στον πεζόδρομο

Που πήγες και φύτρωσες τρελή
Και με τον στον άνεμο παλεύεις
Θα αντέξουνε τα πεταλάκια σου
Πόδια βάρβαρα θα σε πατήσουν

Θα θελα  να σε πάρω μαζί μου
Να σε ζεστάνω
Να με ζεστάνεις

Μα δεν μπορώ
Δεν γίνεται

Θα χω την έγνοια σου

Κορίτσι μου