Τρίτη, 15 Μαΐου 2018



Κριτική ανάγνωση του Θωμά Τσαλαπάτη
 για το ποιητικό βιβλίο "ΣΠΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ" εκδόσεις ΕΚΑΤΗ, του Χρήστου Κατρούτσου που λάβαμε δημοσιευμένη στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ






Γράφει για το βιβλίο ο  Θωμάς Τσαλαπάτης που γεννήθηκε το 1984 στην Αθήνα. Σπούδασε στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών της  Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Το 2011 δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή, Το ξημέρωμα είναι σφαγή Κύριε Κρακ (εκδ. Εκάτη) η οποία βραβεύτηκε µε το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα (2012). Το 2015 κυκλοφόρησε η δεύτερη ποιητική του συλλογή, Άλµπα (εκδ. Εκάτη). Το 2017, η Άλµπα κυκλοφόρησε στα γαλλικά από τις Editions Desmos σε μετάφραση της Nicole Chaperon. 

Το 2016, έγραψε τα κείμενα για την παράσταση Ανκόρ, η οποία ανέβηκε την ίδια χρονιά σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου στο θέατρο Άττις. Τα κείμενα για την παράσταση, εκδόθηκαν το 2017 από τις εκδόσεις Μωβ Σκίουρος με τον τίτλο «Πνιγμός». Ποιήματά  του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά, και τα ισπανικά.
Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφεί στην «Εφημερίδα των Συντακτών», στην εφηµερίδα «Εποχή» και σε άλλα έντυπα και διαδικτυακά περιοδικα



Χρήστος Κατρούτσος, Σπορά για μια Κυριακή
γράφει ο Θωμάς Τσαλαπάτης

Η σπορά του ποιητή μιλά για τον κόσμο όπως του δόθηκε. Με τα στοιχεία, τα σύμβολα και τα σημεία του. Με τις κλεψύδρες που πια δεν κλαίνε και αυτοκτονούν σαν κάνουν άμμο το γυαλί, με τη θηλή που ξεκουμπώθηκε και χύθηκαν τα φιλιά και με τον πόνο που τσούζει στο ωραίο. Ο ποιητής δεν εξατομικεύει. Ο ποιητής προσωποποιεί. Ψάχνοντας το πρόσωπό του στο πρόσωπο του κόσμου.  Με μια πυξίδα να επιλέγει τέσσερα τυχαία σημεία, ανάμεσα στα άπειρα σημεία. Δεξιά: ο θάνατος που λαχανιάζει στους αυτόχειρες. Αριστερά: η ιστορία που σκότωσε τη φύση.  Επάνω: η συγκομιδή του φόβου. Και κάτω: τα δάση των ανθρώπων.
Εδώ τα πράγματα έχουν τη δική τους ηθική. Δεν ηθικολογούν. Μόνο πράττουν εντός ενός συστήματος, ο πυρήνας του οποίου μονίμως μας διαφεύγει. Το μόνο που έχουμε είναι λέξεις. Όχι για να αποκωδικοποιήσουμε. Μοναχά για να τον πλησιάσουμε. Λαθραίοι μαζί και ιδιοκτήτες.
Και η ποίηση να φέρνει σε μίσχους αγκαθιών/υπόσχεση πετάλων.
Άλλοτε να μοιάζει με εξόρυξης πορφύρας απ το χώμα
Και άλλοτε με μια δέηση αλμυρή:
Θάλασσα,
Δώσε τους την άνωση
Για τα κορμιά που ράγισαν μες στην ορθοστασία

 


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ


Τίτλος:                                     «ΣΠΟΡΑ για μια Κυριακή»
Συγγραφέας:                             Κατρούτσος Χρήστος
Έτος 1ης  Έκδοσης:                   2017
Διαστάσεις:                               14 x 21
Αριθμός Σελίδων:                    48 (Σαράντα οκτώ).
Κατηγορία:                                Ποίηση
ISBN: 978-960-408-232-2
Εκδόσεις «ΕΚΑΤΗ», Υπεύθυνος ΧΡΗΣΤΟΣ Κ. ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ

Ο Χρήστος Κατρούτσος γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε θετικές επιστήμες και απασχολήθηκε ως διευθυντής περιοδικών, υπεύθυνος διαφήμισης και αρθρογράφος σε έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Επίσης, ασχολείται με τις εικαστικές τέχνες έχοντας συμμετάσχει σε καταξιωμένες γκαλερί και χώρους Τέχνης σε ομαδικές εκθέσεις, ενώ έχει παρουσιάσει δυο ατομικές.
Είναι απόφοιτος του εργαστηρίου ποίησης του Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος. Το 2013 εξέδωσε την ποιητική συλλογή Στην τήξη του Ερέβους. Δοκίμια και ποιήματά του έχουν φιλοξενηθεί σε γνωστούς ιστότοπους και έντυπα του χώρου.
Στην ποίηση του Χρήστου Κατρούτσου διακρίνεται μια ενδοσκοπική τάση στην ύπαρξη με βλέψεις στην κοινωνικοποίηση της αναζήτησης. Ερωτήματα που προκύπτουν μέσα από συλλογικά ζητήματα και προσωπικά βιώματα αίρουν το φράγμα του χρόνου σ’ ένα εγχείρημα να αναζωπυρωθεί η μνήμη, ο εσωτερικός αναστοχασμός και η τόλμη για ρηξικέλευθες προτάσεις εξετάζοντας κριτικά το σύγχρονο κοσμοείδωλο. Στην «ΣΠΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ» επιχειρείται με εκφραστική ενάργεια και αίσθηση υποφώσκοντος λυρισμού η διερώτηση για τις συνθήκες που άφησαν ανεκπλήρωτο τον έρωτα, αδιαχώριστο από την αγάπη, για το μεταφυσικό ορίζοντα που στένεψε και όποιες ευκαιρίες χάθηκαν καθώς οδηγούσαν σε αίσθηση υπαρκτικής πληρότητας και αγαστής κοινωνίας σχέσεων με τον άνθρωπο και τη φύση. Αντίδοτο στην απώλεια της υπαρκτικής πληρότητας όπως εκφράζεται στις παραπάνω εκφάνσεις είναι η τόλμη, η άρση του διστακτικού «αν» με προϋποθέσεις κριτικής αναθεώρησης. Το βιβλίο συνθέτει ποιητική πρόταση για το «πώς» θα γονιμοποιηθεί ο επιθυμητός καρπός στο αυχμηρό τοπίο των καιρών μας.

Καμπάνες κόλασης

Μην περιμένεις να σημάνει δώδεκα
Σε μια καμπάνα δεχόμενη την κόλαση,
Να κρύβονται Κουασιμόδοι.
Ακόμη και στο παρά πέντε,
Πιάσε τον λεπτοδείκτη καρφώνοντας
Κατάστηθα τις ώρες
Να δεις πόσες χαμένες μέρες θα χυθούν.