Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Ένα ποίημα της Γρηγορία Πελεκούδα που λάβαμε δημοσιευμένο στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ





Η Γρηγορία Πελεκούδα γεννήθηκε στη Λάρισα. Τα τελευταία χρόνια ζει και εργάζεται στο Βόλο.
Σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών έχοντας στο ενεργητικό της ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.
Είναι μέλος της Ένωσης Λογοτεχνών ( Ε.Λ.Ο.Σ.Υ.Λ ) Λάρισας και του Γαλλικού Ινστιτούτο Τεχνών και Γραμμάτων.

Είναι μέλος του Κέντρο Βιβλίου ΜΑΓΝΗΣΙΩΤΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ( ΚΕ.ΒΙ.ΜΑ.ΣΥ )









Αφήστε  με γιατί δεν μπορώ να σας μιλήσω
για μελωδίες χωρίς ρυθμό.
Σε μια λεύκα μιλούσα μυστικά
σκορπισμένα λόγια απ΄ανέμους
που έγδερναν τις τύχες μας,
που μόνο αυτή είχε το θεό με το μέρος της
εκεί ξεπόρτιζαν τα ξωτικά.

Όταν άρχισε να μου χαιδεύει τα μαλλιά
να μου δίνει κουράγιο αναθάρρησα
παραδομένη στη μοίρα ,
στη νύχτα με κοφτές ανάσες
όταν ο ύπνος μου έκλεισε
τα αποκαμωμένα μου βλέφαρα.
Την άλλη μέρα το ίδιο βράδυ
ξανά στον ύπνο της λησμονιάς 
οι λύκοι οργίαζαν με ιαχές
μες στο βαθύ της λήθαργο η λεύκα
 στέναξε, ηδονικά
και λύγισε στις πλάνες
για να λυτρωθεί απ΄τις κραυγές.
Μα και την άλλη μέρα όταν ξύπνησε
κοίταξε γύρο της νωχελικά 
δαγκάνοντας με λαιμαργία ένα μήλο
ζουμερό,
στο ήσυχο βουκολικό τοπίο...
Μα τι σου είναι τα όνειρα;
καμιά φορά είναι τόσο ζωντανά
λες και τα ζεις στην πραγματικότητα...
Γρηγορία Πελεκούδα