Σάββατο, 2 Ιουνίου 2018


Κριτική προσέγγιση
Στο βιβλίο «ΣΠΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ»
Ποίηση
Του Χρήστου Κατρούτσου
Εκδόσεις ΕΚΑΤΗ, 2017




Γράφει η Βάλη Τσιρώνη
υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Συνεργάτης περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
Ιατρός-Νομικός-Λογοτέχνης
Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας
(υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ-Παρίσι)
Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο DON QUIXOTE METAL PRIZE FOR LITERATURE 2016
Διεθνές Βραβείο Ποίησης ΠΟΥΣΚΙΝ 2018
Τιμητικό Αριστείο Ακαδημίας Αθηνών











« ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ

Διανύω συνήθως μεγάλες αποστάσεις΄ επιχειρώ και
άλματα όπως από κηλίδα σε κηλίδα
μιας λεοπάρδαλης.         Αποστάσεις
όπως το  «γεια», η μεγαλύτερη θαρρώ
με τέσσερα γράμματα ανάμεσα σε δυο ανθρώπους ή όπως
το κόκκινο από μαραμένο τριαντάφυλλο.
Ως το Άλφα του Κενταύρου μοιάζει ό,τι πιο κοντινό΄
άλλωστε, δεν απέχει και πολύ η ράχη μου από την
αλογοουρά και την κουνώ επίμονα σαν με ρουφάνε μύγες
καφκικές. Τις σέβομαι όμως! Ίσως με την ουρά ενθαρρύνω
να πιουν και σ’ άλλα μέρη του σώματός μου εφόσον τις
διώχνουν από το πατρικό τραπέζι, αυτό που κάποτε
είχε στέρεα και τα τέσσερα πόδια.
Μεγάλες αποστάσεις όπως το βάδισμα σε γραμμή πτώσης
αυτοχειρίας να δω που θα ΄σκαγε ο θάνατος. Αλήθεια όμως
είναι πως δεν θα ΄θελα να επιστρέψει έτσι το κόκκινο μήτε
να σπάσω κάποιο τραπέζι. Η αλήθεια είναι πως στη
φωτογραφία που τρέχεις για να με συναντήσεις
θα αναρτήσω στο ίδιο ύψος μια με την προσμονή μου πίσω
στον τοίχο, σπάζοντάς τον΄
ελπίζοντας να συμπέσουν έστω και λίγο οι όψεις τους.

(σελ.13)

Διαβάζοντας το βιβλίο ποίησης του Χρήστου Κατρούτσου «ΣΠΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ», διακρίνουμε πυριτιδαποθήκες ιδεών, δίχως φραμπαλάδες επεξεργασμένων λέξεων, έτοιμες να εκραγούν στη συνείδηση του αναγνώστη.
Βήματα λογικής στο βότσαλο της φαντασίας επάνω σε διαστήματα επώδυνης ειλικρίνειας που συσπειρώνουν το έμβολο των στίχων σε ένα περίστροφο ζωής. Γιατί είναι που


«Εκείνο το νεογνό
Σαν μπήκε μέσα μας
Δίχως ντροπή εμβρύου
Φάρδαινε με ορμή την αμφιβολία»

(σελ.21, από το ποίημα «ΕΚΠΤΩΤΗ ΠΛΑΤΗ»)


Στις σελίδες αυτού του βιβλίου, διαφαίνεται καθαρά η ύπαρξη που σπαρταράει στον κόμπο της αίσθησης και των πραγμάτων. Η ύπαρξη που ακονίζει το πραγματικό με εγκαρτερήσεις και που καταλήγει να χαυνώνει την αντοχή της.

Αυτή τη χαύνωση της αντοχής της ύπαρξης, την διακρίνει κανείς ορισμένες φορές στη χασμωδία του ρυθμού των στίχων που διακρίνεται να συμβαίνει κάπου κάπου σε κάποια ποιήματα και έτσι όπως είναι τοποθετημένη αποτελεί ένα εξέχον εύρημα του ποιητή για να αποδώσει ετούτο το παράδερμα της ψυχής των ανθρώπων των καιρών μας.

Ευθυγραμμισμένοι στίχοι νοηματικά, υπερβάσεις βατές και με πρωτοτυπία, ανεβοκατεβάζουν το βατήρα της σκέψης του αναγνώστη, φουσκώνοντας εμβαδό στις εντάσεις, έτσι που να λες πως κουδουνίζουν όλες οι αισθήσεις όταν καταβυθίζεσαι στο βιβλίο αυτό του Χρήστου Κατρούτσου.


«Είμαι σεντόνι
Να με τραβήξεις αν δεν σου χωρώ
Αν περισσεύω άσε με να πτυχωθώ
Και πέρα από το ρούχο…»

(σελ.12, από το ποίημα «ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΣΦΑΞΩ ΈΝΑ ΦΟΡΕΜΑ»)


Ένας ποιητής που όπως διαφαίνεται μέσα από τους στίχους του, δεν του λείπει το όραμα, το οποίο μεταλαμπαδεύει αγόγγυστα είναι αλήθεια στον αναγνώστη του.

Σφικτοί αρμοί σκέψεων, ορμητικά εισερχόμενοι στοχασμοί, οξυδέρκεια και αισιοδοξία, να τι χαρακτηρίζει τη συλλογή «ΣΠΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΑΚΗ» του Χρήστου Κατρούτσου.

Το βιβλίο αυτό είναι ένα κέλυφος, στο οποίο σταχυολογούνται ξεμπερδεμένες οι εμπνεύσεις του δημιουργού τους, με τη φλέβα του ίδιου να πάλλεται δεμένη ευθύτονα στο θεόρατο ευανάγνωστο των νοημάτων, δίχως να παρεμβάλλονται ορύγματα συνεχειών.

Εύστοχα αποφεύγει τη μέγγενη της επανάληψης και της προχειρότητας των εύκολων εκφράσεων και κάνει άλμα προς το στεντόρειο πίστωμα της ποιητικής του ικανότητας που ρέει αβίαστα και λαγαρά, διχως ακροβατικά. Τα ποιήματα του


«τα διέπει νόμος που σίγασε τα στόματα
Και όχι η ανταρσία ενός κισσού.»

(σελ.17, από το ποίημα «ΣΠΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΥΛΗ»)


Ένας ποιητής που μας δίνει πολλά και που έχει ακόμη περισσότερα να μας δώσει ποιητικά.