Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2018

Ένα κειμενο του
 ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Σ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ
Λογοτεχνη, Αντεισαγγελέα Εφετών Αθηνών 
Σύμβουλου του Υπουργού Δικαιοσύνης
 Δικαστή στο Α.Σ.Ε.Α.Δ. 
(Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών)
και εισηγητή της Νομικής Αθηνών
και καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών 
(δικαστών και εισαγγελέων)
στο γνωστικό αντικείμενο της Ποινικής Δικονομίας  
με τιτλο 

"Νέες, πιο οδυνηρές θλίψεις στην Αίγινα"

                         δημοσιευμένο στα 

                    ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Σ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Παναγιώτης Σ. Παναγιωτόπουλος γεννήθηκε στην Αρκαδία και είναι Αντεισαγγελέας Εφετών Αθηνών, με 28χρονη διαδρομή στο Δικαστικό Σώμα. Είναι κάτοχος Διπλώματος Μεταπτυχιακών Σπουδών.
      Με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστικού Συμβουλίου του Αρείου Πάγου, ορίστηκε ως σύμβουλος του Υπουργού Δικαιοσύνης (Ιούλ. 2010-  ).Διετέλεσε Δικαστής στο Α.Σ.Ε.Α.Δ. (Ανώτατο Συμβούλιο Επίλυσης Αθλητικών Διαφορών). Έχει μετάσχει σε πολλές Νομοπαρασκευαστικές Επιτροπές (κατά τη σύνταξη των νόμων  3904/2010, 4022/2011, 4055/2012 κ.ά.) και έχει εκπροσωπήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης στην ΚΕ.Ν.Ε. (Κεντρική Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή).
     Υπήρξε εισηγητής σε σεμινάρια στη Νομική Σχολή Αθηνών και στον ΔΣΑ, καθώς και σε πολλές επιστημονικές ημερίδες και συνέδρια. Αποφάσεις, προτάσεις και επιστημονικές εργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε  επιστημονικά περιοδικά. Άλλες εργασίες και άρθρα του, γενικότερου περιεχομένου, έχουν δημοσιευτεί στην περιοδική έκδοση «Εισαγγελικός Λόγος» της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, καθώς και στο blog “dikastis.gr”. Τα τελευταία χρόνια έχει επιλεγεί ως διδάσκων στην Εθνική Σχολή Δικαστικών Λειτουργών στο γνωστικό αντικείμενο της Ποινικής Δικονομίας.  
      Έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας του Δ.Σ. της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος (2008 – 2010) την οποία και εκπροσώπησε σε πολλές εκδηλώσεις και συνέδρια σε ολόκληρη σχεδόν τη Χώρα. Είναι μέλος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου για την Δικαιοσύνη και την Ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου και μέλος της Εταιρίας Δικαστικών Μελετών,  της Ελληνικής Εταιρείας Ποινικού Δικαίου και της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων.

 Παναγιώτης Σ. Παναγιωτόπουλος


Νέες, πιο οδυνηρές θλίψεις στην Αίγινα

       Δεν περνά πολύς καιρός, και ο Θεοφόρος Πατήρ αντιμετωπίζει νέα δοκιμασία. Όταν δηλαδή αφικνείται στην Αίγινα ο Εισαγγελέας Πειραιώς, για να ερευνήσει εκ του σύνεγγυς την καταγγελία της «κερούς». Επρόκειτο για μία γυναίκα, την Ειρήνη σύζυγο Σταύρου Φραγκούδη, η οποία πουλούσε  κεριά σε πανηγύρια (εξ ού «κερού») και η οποία διέβαλε τον Άγιο  Νεκτάριο στη Σύνοδο και στις Εισαγγελικές αρχές για … ανηθικότητα (!) για ηθικά παραπτώματα στη Μονή της Αίγινας (!).  Η γυναίκα αυτή είχε μία κόρη, την Μαρία, η οποία είχε φιλομόναχες τάσεις, και την οποία είχαν δεχθεί στο μοναστήρι, όπερ δεν μπορούσε να αποδεχθεί με τίποτα η μάνα. Έτσι, κατήγγειλε στον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Μελέτιο (Μεταξάκη) και στον Εισαγγελέα Πειραιώς, ότι «ο καλόγερος της Αίγινας, ο Νεκτάρης, της ξελόγιασε και της κατέστρεψε το κορίτσι»[1]. Ο Εισαγγελέας Πειραιώς, χωρίς να παραγγείλει διακριτικά την συλλογή των αναγκαίων στοιχείων[2], προκειμένου να διακριβώσει αν συντρέχουν ενδείξεις ότι τελέστηκε αξιόποινη πράξη και αν ευσταθεί, σε πεδίο ενδείξεων, η καταγγελία, μετέβη αμέσως στην Αίγινα για επιτόπια ανάκριση. Εκεί, με συνοδεία χωροφυλάκων, χωρίς να σεβαστεί την αρχιερωσύνη του Αγίου Νεκταρίου, το επισκοπικό του αξίωμα, τον ιερό χώρο της Μονής, την ηλικία του (ήγεν το 72ο έτος), με πρωτοφανή για δικαστικό λειτουργό βαναυσότητα, άρχισε να «ταρακουνά» τον Θείο Πατέρα από το αγιασμένο ράσο του για να του αποκαλύψει που  κρύβει τα κατά την καταγγελία της «κερούς» «εξώγαμα» και που είναι το «χαρέμι» του. Και ο Άγιος δεν κοίταζε τον εισαγγελέα, παρά είχε στραμμένο το βλέμμα του στον ουρανό και προσευχόταν εσωτερικά, κάπως έτσι: «Ευλογητός ο Θεός και πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρακλήσεως, ο παρακαλών ημάς εν πάση τη θλίψει ημών» (Β΄ Κορ. 1, 3-4), αρκούμενος μονάχα, να πει στον ανακρίνοντα αυτόν εισαγγελέα: «Ο Θεός γνωρίζει αν όλα όσα λέγεις είναι αληθή. Υπέρ εμαυτού ουκ απολογήσομαι»[3].
       Για εξέταση της ίδιας καταγγελίας, καταφθάνει στην Αίγινα ο εν τω μεταξύ ανελθών στο θρόνο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών Μελέτιος (Μεταξάκης), συνοδευόμενος από τον τότε διάκονό του Αθηναγόρα[4], ο οποίος (Μελέτιος) οξύθυμος ων, με τη σειρά του, φέρθηκε με περισσή σκληρότητα στον Άγιο Νεκτάριο. Μόλις χρειάζεται δε να ειπωθεί ότι η καταγγελία κατέρρευσε, ως ψευδής και ανυπόστατη, και η καταγγέλλουσα «κερού», Ειρήνη Φραγκούδη, καταδικάστηκε αυτεπαγγέλτως για ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική  δυσφήμηση, η δε κόρη έγινε μοναχή σε άλλο μοναστήρι[5].  Το δε ανοίκειο και βέβηλο χέρι του (συναδέλφου, φευ!) εισαγγελέα Πειραιώς,  μετά μερικούς μήνες «ξεράθηκε από τη ρίζα»  και ο ίδιος πέθανε λίγο αργότερα (εν έτει 1918) μέσα σε φρικτούς πόνους στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός»[6].  

● ● ●  



[1] Σ. Χ ο ν δ ρ ό π ο υ λ ο ς,  όπ.π., σελ. 329-331.
[2] Εν είδει μιας προκαταρκτικής εξέτασης, ο θεσμός  της οποίας δεν ίσχυε πάντως τότε, βλ. Α. Μ π ο υ ρ ό π ο υ λ ο, Ερμηνεία του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας, κατ’ άρθρον, 2η έκδ., τόμ. Α΄, 1957, υπ’ άρθρο 31, σελ. 49, ο οποίος αναφέρει ότι το δικαίωμα το εισαγγελέως να ενεργεί προκαταρκτική εξέταση εισήχθη δια του άρθρου 3 α.ν. 160/1945.
[3] Σ. Δ η μ η τ ρ α κ ό π ο υ λ ο ς,   όπ.π.,  σελ. 279.
[4] Τον μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη. 
[5] Σ. Δ η μ η τ ρ α κ ό π ο υ λ ο ς,   όπ.π.,  σελ. 280.
[6] Έτσι, Σ. Χ ο ν δ ρ ό π ο υ λ ο ς,  όπ.π., σελ. 339.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου