Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2018




Ένα κειμενο-μελέτητου

 ΓΙΩΡΓΟΥ ΖΙΩΓΑ

φοιτητή της Νομικής Σχολής Θεσσαλονίκης

(ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΊΑ)

με τίτλο
"Η θεώρηση του φιλοσόφου Ιμμανουελ Καντ "Περί κατοπτρικής λογικής"

 και η ιδέα του, περί κοσμοπολιτικού δικαίου"
δημοσιευμένο στα

ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΙΩΓΑΣ
Ο Γιώργος Ζιώγας, είναι φοιτητης της Νομικής Σχολής Θεσαλλονίκης, της εγκληματολογίας.



Γεώργιος Ζιώγας



Η θεώρηση του φιλοσόφου Ιμμανουελ Καντ 

"Περί κατοπτρικής λογικής" 

και η ιδέα του, περί κοσμοπολιτικού δικαίου


https://www.constitutionalism.gr/wp-content/uploads/2015/10/ZiogasGiorgos_EUKAnt1.pdf

(όλο το κείμενο ανεβασμένο στον παραπάνω σύνδεσμο προς ανάγνωση, λόγω του μεγάλου μεγέθους του (24 σελίδων κειμένου)


Στο φιλοσοφικό σχεδίασμα "Προς την αιώνια ειρήνη" (1795), ο Ιμμάνουελ Καντ αποτύπωσε το πολιτικό του όραμα σχετικά με την ανάδειξη μίας παγκόσμιας συνομοσπονδίας κυρίαρχων κρατών. O βαθμός πολιτικής και θεσμικής ολοκλήρωσής της αντανακλάται στο μέτρο του σεβασμού με τον οποίο αυτή αντιμετωπίζει τα προτάγματα του κοσμοπολιτικού δικαίου. Στο πέρασμα των δύο αιώνων που ακολούθησαν την πολιτική έμπνευση του μεγάλου διανοητή, θιασώτες, αλλά και πολέμιοι της καντιανής σύλληψης, μελετώντας την κοσμοπολιτική ιδέα ως μοντέλο παγκόσμιας διακυβέρνησης, έχουν προβεί στη συναγωγή παρατηρήσεων που άλλοτε υπονοούν και άλλοτε εντοπίζουν εντυπωσιακές ομοιότητες μεταξύ της από τον Καντ σκιαγραφούμενης μετα-εθνικής πραγματικότητας και της εξελικτικής διαμόρφωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ως εκ τούτου, αξίζει να διερευνηθεί ο τρόπος με τον οποίο ο ενωσιακός υπερεθνικός οργανισμός εξελίχθηκε ιστορικά, οικοδομείται θεσμικά και λειτουργεί στην πράξη σε σύγκριση με τις αντίστοιχες εκφάνσεις υποστασιοποίησης μίας κοσμοπολιτικής έννομης τάξης. Ο προβληματισμός επί των συστοιχιών και των δυσαναλογιών οι οποίες αναφαίνονται κατά την εξέταση των δύο υπό σύγκριση οντοτήτων, καθιστά εναργές κατά πόσο το ενωσιακό ιστορικό παράδειγμα είναι δυνατόν να αποτελέσει εφαλτήριο για τη δρομολόγηση μελλοντικών κοσμοπολιτικών εξελίξεων.

Στο δοκίμιό του "Προς την Αιώνια Ειρήνη" (1795), ο Καντ σημειώνει ότι ένα κοσμοπολιτικό πλέγμα θα μπορούσε να προκύψει από: "ένα ισχυρό και φωτισμένο έθνος... μία δημοκρατία (που από τη φύση της είναι προορισμένη να αναζητεί τη διαρκή ειρήνη)" και ότι αυτό θα ήταν δυνατόν "να παρέξει ένα κομβικό σημείο για μία ομοσπονδιακή συνεργασία μεταξύ των κρατών" . Τα υπόλοιπα κράτη θα προσχωρήσουν σε σύναψη συνδέσμου με το πρώτο, επειδή, έτσι, θα μπορεί να διασφαλίσει την ελευθερία του υο κάθε ένα, στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Το κίνητρο για την προσχώρηση θα υπαγορεύεται από την εμπειρική πραγματικότητα, η οποία ενσωματώνεται στις διεθνείς σχέσεις. Πρόκειται για τη θεώρηση του Καντ περί "κατοπτρικής λογικής" , βάσει της οποίας το ένα κράτος θα μιμείται τα άλλα ως προς την προσχώρηση, καθώς θα αντιλαμβάνεται την αναγκαιότητα αυτής της κίνησης για τη διασφάλιση της πολιτικής και οικονομικής του αυτονομίας στο διεθνές σύστημα. Είναι βέβαιο ότι το κράτος δεν θα προβαίνει στην ως άνω εκτεθείσα κινητοποίηση, αποκλειστικώς λόγω ηθικών κινήτρων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου