Τρίτη 5 Μαρτίου 2019

Ενα ποίημα του ηθοποιού και λογοτεχνη
ΝΙΚΟΥ ΒΟΚΟΒΙΤΣ
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ - ΛΟΓΟΤΕΧΝΗΣ
ΝΙΚΟΣ ΒΟΚΟΒΙΤΣ

Νίκος Βόκοβιτς (Κωνσταντινούπολη 1917 ).Ηθοποιός του θεάτρου και λογοτέχνης. Εγκαταστάθηκε νωρίς στην Αθήνα, όπου και σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. 
Σταδιοδρόμησε ως ηθοποιός στο 
Ελεύθερο Θέατρο, ενώ κατά το χρονικό διάστημα 1959 67 εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο με το ψευδώνυμο Βοκάς. Διετέλεσε γραμματέας τηςδραματικής σχολής του Εθνικού (1967-82), μέλος του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών και της Εταιρείας ΕλλήνωνΛογοτεχνών. 
Έγραψε ποιήματα, θεατρικά, διηγήματα και μυθιστορήματα. 
Έργα του: α) Ποιητικές συλλογές:Μουσικοίπροάγγελοι (1937), Το τραγούδι του αγνώστου (1949), Ηλιόβολα και πικραμένα (1963), Εκείνοι που έφυγαν(1980), Αναβίωση (1988), Πολυσήμαντα (1991), Θρήνοι και οράματα (1999), Μορφές αγαπημένες (2000) κ.ά. β) Θεατρικά: Το κοριτσάκι που δεν γελούσε (1988), Εμείς και ο γείτονας (1999), Χωρίς αντάλλαγμα (1999). γ) Πεζά:Επιβίωση (1988, διηγήματα), Η αποκατάσταση (1992, μυθιστόρημα). Θεατρικά του ή διασκευές τους έχουν παιχθεί σεσκηνές, ενώ κείμενά του έχουν συμπεριληφθεί σε ανθολογίες.
 Τιμητικές διακρίσεις: βραβεία Δελφικών Αμφικτιονιών, Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών, Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών κ.ά.




ΝΙΚΟΣ ΒΟΚΟΒΙΤΣ

ΠΟΙΗΜΑ


Φύτευες λέξεις φίλε μου
στης ποίησης τον ανθόκηπο περνώντας τον
καιρό.
Κι έπαιζες μαζί τους
φυσαρμόνικες
τους εταζες νότες
να διώχνεις μακριά σου
την οπλισμένη μοναξιά
που από τα μάτια
στέγνωνε τα δάκρυα της αγάπης.
Ολο απωθούσες το τετέλεσται.
Μ΄ερωτική σαγήνη τις κράτησες
τις κοιταξες
κι άρχισαν να σου μιλούν
κι ωραίος σαν άστρο της αυγής
φώτιζες τα σκοτάδια.
Ωρες ατέλειωτες.
'Ωρες μαρτυρικές
στεφάνωναν τη δόξα του
καθώς με το λυχνάρι
γύρευες άνθρωπο στη γη
να εμπιστευτείς τον πόνο.
Αφήνοντας την ερημιά, στην όαση των 
ονείρων
εμπιστευτηκες μονάχα ενα σκυλί
καθως οι ερωμένες σου σε πρόδωσαν αβάσταχτα
κι έφυγες
απροσδόκητα
και σιωπηλός, για πάντα.

(1992)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου