Δευτέρα 3 Ιουνίου 2019


Ένα ποίημα του
 Γιάννη Κορίδη
Ιδρυτή-Εκδότη των εκδόσεων ΙΩΛΚΟΣ
δημοσιογράφος- λογοτέχνης
με τίτλο
"Η ΘΕΙΑ ΓΚΑΡΜΠΟ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ






ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΙΔΗΣ
(ΙΔΡΥΤΉΣ-ΕΚΔΟΤΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΙΩΛΚΟΣ)


Ο Γιάννης Κορίδης  είναι Έλληνας δημοσιογράφος και λογοτέχνης, ιδρυτης και εκδότης των εκδόσεων ΙΩΛΚΟΣ. 
Ο Γιάννης Κορίδης γεννήθηκε στη Μολόχα της Κοζάνης το 1936 από γονείς Μικρασιάτες. Σπούδασε νομικά και φιλολογία, αλλά τον κέρδισε η Δημοσιογραφία. Εργάστηκε σχεδόν, σε όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθερία, Βήμα, Νέα, Ακρόπολις, Βραδυνή, Ημέρα, Ανένδοτος, Ελεύθερος Τύπος, Κέρδος, Ειδήσεις, Ταχυδρόμος, Οικονομικός Ταχυδρόμος, Εποχές, Ελληνίδα, Slim, Ελλάδα) ως ρεπόρτερ, διορθωτής, αρθρογράφος, χρονογράφος, κριτικός βιβλίου κ.λπ. Τύπος, Κέρδος, Ειδήσεις, Ταχυδρόμος, Οικονομικός Ταχυδρόμος, Εποχές, Ελληνίδα, Slim, Ελλάδα) ως ρεπόρτερ, διορθωτής, αρθρογράφος, χρονογράφος, κριτικός βιβλίου κ.λπ.

Έχει γράψει ποίηση, ανθολογίες, μελέτες, μελέτες, δοκίμια και ταξιδιωτικά.
Από το 1995 ανθολογεί και εκδίδει το ετήσιο «Ποιητικό Ημερολόγιο».
Στο ενεργητικό του έχει τα περιοδικά “Ιωλκός”, “Βαλκάνια” και “Έρευνα”.
Διετέλεσε διευθυντής του «Υγειονομικού Βήματος», της «Πολιτικής και Οικονομικής Έρευνας» και του «Άλεφ».
Ήταν εκδότης των περιοδικών «Ιωλκός» (όργανο του ομώνυμου εκδοτικού οίκου που ίδρυσε ο ίδιος το 1961), «Συμπόσιο», «Βαλκάνια», «Δίοδος» και «΄Ερευνα».
Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Λαογραφικής Εταιρίας, ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Σμυρναίων, κ.ά.
Συνεργάστηκε με τα κυριότερα λογοτεχνικά περιοδικά και επί πολλά χρόνια έγραφε την κριτική βιβλίου στην οικονομική εφημερίδα «Κέρδος».
Παρουσιάστηκε στα Γράμματα με τη συλλογή “Με την ανατολή του ήλιου’ (1952). Ακολούθησαν: “Κραυγές στη θύελλα” (1955), “Το πρόσωπο της Γης” (1957), “Διεισδύσεις” (1962), “Αφιέρωση” (1970), “Κύπρος” (1974), “Χρονολόγιο” (1978), “Η νύχτα της θάλασσας” (1994), “Ποιήματα 1952-2002” (2002), “Κλειστός χώρος” (2009).
Κυκλοφόρησε τις ανθολογίες “Ποιητική Ανθολογία 1930-1965” (1965), “Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης” (1984), “Τα ωραιότερα δημοτικά τραγούδια” (2002) και τα ευρείας κυκλοφορίας βιβλία “Οι μεγάλες δίκες των αιώνων”, “Οι μεγάλοι εραστές”, “Η αλήθεια για τα πυρηνικά”, “Τα γεράκια και οι λύκοι”, “Υπόθεση Οτζαλάν”, “Το Αλβανικό Έπος 1940-41″κ.ά. Από το 1996 ανθολογεί και επιμελείται την ετήσια έκδοση “Ποιητικό Ημερολόγιο”.
Ποιήματά του μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες.
Για το έργο του εκφράστηκαν με ενθουσιασμό οι Νίκος Καζαντζάκης, Γιάννης Χατζίνης, Αντρέας Καραντώνης, Πέτρος Χάρης, Άγγελος Φουριώτης, Άρης Δικταίος, Βάσος Βαρίκας, Τάκης Βαρβιτσιώτης, Βασίλης Βασιλικός κ.ά.
Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά, βουλγαρικά, αλβανικά και σλοβένικα.


Συγγραφικό έργο του

Ποίηση

  • Με την ανατολή του ήλιου, 1952
  • Κραυγές στη θύελλα, 1955
  • Το πρόσωπο της Γης, 1957
  • Διεισδύσεις, 1962
  • Αφιέρωση, 1970
  • Κύπρος, 1974
  • Χρονολόγιο, 1978
  • Η νύχτα της Θάλασσας, 1994
  • Ποιήματα 1952-2002. Περιλαμβάνονται οι οκτώ παραπάνω συλλογές μαζί με την ανέκδοτη «Φωνές από το χτες και το σήμερα», 2002[5]
  • Κλειστός χώρος, 2009
  • Σημείο αναφοράς, 2013.

Ανθολογίες

  • Ποιητική Ανθολογία 1930-1965, 1965
  • Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης, 1984
  • Τα Ωραιότερα Δημοτικά Τραγούδια
Α΄ τόμος: Ακριτικά-Ιστορικά Β΄ τόμος: Κλέφτικα-Της Εθνικής Αντίστασης Γ΄ τόμος: Της Αγάπης και του Έρωτα Δ΄ τόμος: Μοιρολόγια - Της Ξενιτιάς - Παραλογές (Πρώτη έκδοση 2000, Δεύτερη έκδοση 2002)

Μελέτες - Δοκίμια - Ταξιδιωτικά

  • Οι μεγάλες δίκες των αιώνων, τόμοι 3, 1968
  • Οι μεγάλοι εραστές, 1971
  • Βουλγαρία, ένα ταξίδι μια γνωριμία, 1978
  • Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, α΄ και β΄ έκδοση, 1985
  • Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, στην αγγλική, 1985
  • Μορατόριουμ, η αλήθεια για τα πυρηνικά, 1988
  • Τα γεράκια και οι λύκοι, 1989
  • Πέτρος Μωραΐτης - ο γλύπτης, ο άνθρωπος, 1994
  • Υπόθεση Οτζαλάν, 1999
  • Νικηφόρος Μανδηλαράς - Η δολοφονία ενός αγωνιστή, 2002
  • Το Αλβανικό Έπος (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2003
  • Nέα Ιωνία 1923-2003. 80 χρόνια (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2004
  • Το δημοτικό τραγούδι από το χθες στο σήμερα, 2018.


ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΡΙΔΗΣ


Η ΘΕΙΑ ΓΚΑΡΜΠΟ


Το τελευταίο γράμμα της
ήτανε εκείνο από το Μανχάταν
το λακωνικό και λίγο γριφώδες.
Πάντως αφού διάβασα
και τις δύο παραγράφους
κατάλαβα πως η θεία Γκάρμπο
ετοιμαζόταν να φύγει.
Μετά από τρεις μήνες
στις 15 Απριλίου 1990
πήρε τη μεγάλη απόφαση
να μην ξαναενοχλήσει το θυρωρό
να ξανακούσει ραδιόφωνο
να μην ξανανοίξει το γυαλί.
Αποβραδίς ετοίμασε τις αποσκευές
άφησε το κλειδί πάνω στην πόρτα
κι αφού έβαλε τα σκούρα γυαλιά της
στο αριστερό όπως συνήθιζε κομοδίνο
έπεσε να κοιμηθεί.
Μια ζωή η θεία Γκάρμπο
σπούδαζε τη σιωπή της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου