Τρίτη 10 Δεκεμβρίου 2019


4 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΡΟΥΣΣΟΥ

ΠΟΙΗΤΉ ΚΑΙ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΥ

ΜΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

"Makeup", "Οδεύσεις", "Self Skimming" και "Είδωλα"


στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ







Ο Ευάγγελος Ρούσσος γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα και έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Κρήτη. Μελέτησε θέματα παγκόσμιας ιστορίας (BA) με έμφαση στην αρχαία ελληνική στρατιωτική ιστορία (MA) και διδάχτηκε τη στρατιωτική τέχνη. Εξειδικεύτηκε και εκπαίδευσε ανθρώπους όλων των ηλικιών και επιπέδων  στην αυτόνομη κατάδυση (MSDT PADI), στη ναυαγοσωστική (ILS INS), στην παροχή βασικών και εξειδικευμένων πρώτων βοηθειών (HRC), στην καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ERC), στην προνοσοκομειακή αντιμετώπιση τραύματος σε αστικό περιβάλλον (PHTLS CC) και στο πεδίο της μάχης (TCCC CC), και στην εκτίμηση- διαχείριση και  αντιμετώπιση κινδύνων και μαζικών καταστροφών (UoA Cert) στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μεταφράζοντας, παράλληλα, σημαντικό αριθμό σχετικών εγχειριδίων και εξειδικευμένων βιβλίων, αρκετά από τα οποία έχουν εκδοθεί στην ελληνική γλώσσα.  Εργάστηκε εθελοντικά, συμμετείχε και δίδαξε σε εκπαιδευτικά προγράμματα στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, στην International Committee  of Red Cross - Restoring Family Links,  στην Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης και στο Foundation of Environmental Education όπου συνεχίζει να δραστηριοποιείται ως συνεργάτης και National/International Blue Flag & Green Key Auditor. Ζει με την οικογένεια του στα Χανιά όπου ερμηνεύει τους καιρούς του πλάθοντας λέξεις και εικόνες. 


Η εργογραφία του περιλαμβάνει τις ποιητικές συλλογές:

-''Δεκατρία Φιστίκια'', Ιδιωτική Έκδοση, 2016.
-''Αντιγόνη Μ. '', Ιδιωτική Έκδοση, 2016.

-''49 + 10 Χάικου'', Ραδάμανθυς, 2018.
-''Χρονογράφημα,'', Ραδάμανθυς, 2019. 


Ποιήματα του έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα, στο εξωτερικό και σε ποικίλα έντυπα ποίησης.

Συμμετείχε με εικαστικά έργα του στις ομαδικές εκθέσεις:

-''Μαζί σας ταξιδεύουμε με χρώματα'', Χανιά, 2017.
-"Ανήσυχα πορτρέτα αναζητούν αναγνώστη ΙΙΙ", Αίθουσα Τέχνης «Match More»,

  Χανιά, 2017.
-"Δειπνοσοφιστές", Αίθουσα Τέχνης «Match More», Χανιά, 2017.
-"Το χαμόγελο της Τζοκόντα Ι", Αίθουσα Τέχνης, «Match More», Χανιά, 2017.
-"Κρίκος VI", Αίθουσα Τέχνης, Match More, Χανιά, 2017.
-"Βαβέλ", Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων, 2018.
-"Το χαμόγελο της Τζοκόντα ΙΙ", Δημοτική Πινακοθήκη Μαλεβιζίου, Ηράκλειο, 2018-19.
-''Εικονοκλαστικά Κοσμοείδωλα ΙΙΙ: Μυθολογίες'', Χανιά, 2019.
-"Το χαμόγελο της Τζοκόντα ΙΙΙ", Ιταλικό Ινστιτούτο Αθηνών, Αθήνα,2019.


Έργα του βρίσκονται στις μόνιμες συλλογές του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Χανίων και στη Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων.  





EYΑΓΓΕΛΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ



Makeup

Η γυναίκα στην απέναντι καρέκλα
Κάθεται μόνη δίπλα σε άλλους
Επίσης μόνους ταξιδιώτες
Κατάλληλα ντυμένη για πτήση
Αεροσκάφους εθνικών αερογραμμών
Από περιφερειακό σε κεντρικό αεροδρόμιο
Μεσημεριανή ώρα, καλοκαιρινής μέρας
Ώρα αιχμής, για καθώς πρέπει αεροδρόμια

Ανήσυχη για την ώρα άφιξης του αεροσκάφους
Βρίσκεται να σφίγγει το μέικ-απ στο πηγούνι
Δυνατά, μεταξύ δείκτη και αντίχειρα
Κι αυτό με τη σειρά του
Την κάτω γνάθο, γλιστρώντας
Ολίσθηση ελαφράς αποδόμησης
Του τυπικού στυλ: "κυρία σε αεροπορικό ταξίδι"
Από την επαρχία στην πρωτεύουσα
Ίσως και παραπέρα
Σε άλλη πρωτεύουσα, άλλης χώρας
Με άλλον αέρα και διαφορετικές ώρες
Αιχμής αεροδρομίων και άφιξης αεροσκαφών
Μπορεί και του στυλ: "κυρίες σε αεροπορικό ταξίδι"
Αλλά του ίδιου
Πανανθρώπινα εντελώς παραμορφωτικού
Μέικ-απ 


*******************


Οδεύσεις

Στο ακριτικό του καιρού μου
Ορεινό χωριό Ύστερο Βραχοτόπι
Οι άνθρωποι όλοι βουνίσιοι
Αυθεντικοί βοσκοί και ξυλοκόποι
Όχι σαν εκείνους των παραμυθιών
Που μας μεγάλωσαν, μα σίγουρα γνήσιοι
Στα χρώματα του κέδρου και των βράχων
Έχουν ορίσει δύο δρόμους να ξεκινούν απ' το χωριό
Κατά το βοριά προς τις ψηλές κορφές
Δύο δρόμους που οδηγούν σε δύο νεκροταφεία, ξέχωρα αδειανά
Πουθενά αλλού
Δρόμους στρωμένους με σχιστόλιθο και κόκαλα λευκά
Όπως πουθενά αλλού
Να περπατούν οι ζωντανοί και να ευφραίνονται
Τη μέρα, τη νύχτα, τον τόπο, ελεύθεροι
Απ' το ζυγό του θανάτου στο νου τους
Να θυμούνται πως έζησαν αυτοί που έστρωσαν το δρόμο
Και πως σύντομα
Σε μιά ζωή καιρό, ίσως λιγότερο
Θα γίνουν δρόμος και ελευθερία
Για τους επόμενους 


***********************


Self Skimming

Οι πέτρες πέφτουν στο ποτάμι
Πρώτα πνίγονται, έπειτα κυλούν
Κυλούν στην κοίτη ή σκαλώνουν
Μέχρι να ξεχάσουν πως ήταν πέτρες
Ώσπου η μνήμη να ξεκινήσει υγρή
Αναγεννημένη στο νερό που τους αναλογεί
Του ποταμού, της βροχής, του λιωμένου χιονιού
Νέα μνήμη για νέες πέτρες
Προορισμένες να κυλούν, να σκαλώνουν
Ταγμένες να σκαλώνουν, να κυλούν
Ξανά και ξανά με τα θέλια του νερού
Ξεγδαρμένες στο πέρασμα των εποχών
Μέχρι κάθε γραμμή τους να γίνει καμπύλη
Κάθε κόψη να στομώσει, να γίνει ομοιομορφία
Βότσαλα ποταμίσια, άμμος ποταμίσια, δομικά υλικά
Νέας κοίτης, νέας κλίνης, δίχως ενθυμήματα

Οι πέτρες πέφτουν στο ποτάμι
Άναυδος στέκω, τις κοιτώ
Πριν χρόνια ευχόμουν, πετούσα κι εγώ
Μία πέτρα, δύο πέτρες, όνειρα, τον παλιό μου εαυτό
Τώρα μελαγχολικά υποχωρώ
Αμβλύς δίχως μνήμη
Σκέτη άμμος 


****************************

Είδωλα

Πρωινό ξύπνημα
Στο δωμάτιο ξενοδοχείου
Που με διάλεξε
Να σκέφτομαι εσένα ενώ
Το κλιματιστικό παγώνει τον αέρα
Και ωθεί την κουρτίνα
Να κυματίζει απαλά, σπασμωδικά
Σαν κάποιος, κάποια, κάτι, να υπάρχει
Πίσω της να προσπαθεί
Να ελευθερωθεί, να χαθεί
Πρωινό το ξύπνημα
Η έρημος πυρώνει
Έξω από κάθε παράθυρο
Η έρημος απλώνεται βίαια
Μέσα σε κάθε μου κύτταρο
Τόσα παράθυρα τόσα κύτταρα
Δεν τη σταματούν, απλώνεται

Στρέφω στον επιτοίχιο καθρέπτη
Μοιάζει επιτύμβια στήλη π' αναζητά παραλήπτη
Στον καθρέπτη ένα γυμνό κορμί
Κοιτάζει δίχως μάτια το κορμί μου
Το κοιτάζει επίμονα δεν έχει πρόσωπο
Μάτια και πρόσωπο αιωρούνται ανατολικά
Πάνω σε εξέρυθρους βράχους, περιμένουν
Τον ήλιο ν' αποκαλυφθεί στο γρανίτη
Αιωρούνται και περιμένουν
Ένα πρόσωπο που βλέπει ένα γυμνό κορμί
Δυό μάτια που κοιτούν ένα γυμνό κορμί
Τα δύο κορμιά αντιμέτωπα σιωπούν
Εξακολουθούν να υποτάσσονται στο δωμάτιο
Υπαινίσσονται πως γνωρίζουν την αλήθεια
Απλά υπαινίσσονται

Στο νοικιασμένο χώρο, φτάνει ο ήλιος
Καταδικασμένος να δύσει προτού χαρεί
Μάτια και πρόσωπο επιστρέφουν
Ο καθρέφτης κατακτά τ' ανάγλυφο του
Το κορμί μου αποκτά το είδωλο του
Και 'γω
Κοιτάζω το υποκείμενο στον καθρέπτη
Βλέπω κάτι γνώριμο, αναρωτιέμαι
Εγώ;
Βλέπω εσένα
Κι εσένα
Κι εσένα
Και αναρωτιέμαι
Εγώ;

Και η έρημος έξω
Και η έρημος μέσα
Έρημος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου