Δευτέρα 13 Απριλίου 2020


Κριτική προσέγγιση
Στην ποιητική συλλογή «Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΓΥΕΡΕΥΟΥΜΕ»
του ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΛΑΦΡΟΥ
εκδόσεις ΕΚΑΤΗ



Γράφει η Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη)
Υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
ιατρός-εισαγγελέας (νομικός)-λογοτέχνης
συνεργάτης λογοτεχνικού περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Κριτικών Λογοτεχνίας
Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο DON QUIXOTE METAL PRIZE FOR LITERATURE
Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο Ποίησης ΠΟΥΣΚΙΝ
Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο ΑΜΑΖΟΝΙΑ
Διεθνές Λογοτεχνικό Βρβαείο Yasnaya Polyana Τολστόι
Αριστείο Ακαδημίας Αθηνών
Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Ισραήλ
Βραβείο Κουλτούρας Υπουργείου Πολιτισμού
Βραβείο Διονυσίου Σολωμού (για τους πρωτοεμφανιζόμενους στη λογοτεχνία)
Χρυσό Μετάλλιο Δήμου Αθηναίου για τη συνεισφορά της στα Ελληνικά Γράμματα
Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας
(υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ)
διευθύντρια του διεθνούς λογοτεχνικού περιοδικού NOVELTY WAVE (που εκδιδόταν από την ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι) εως το 2012.
από το 1993 μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος (μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συγγραφέων και Δημοσιογράφων Τουρισμού)






Οι εκδόσεις ΕΚΑΤΗ κυκλοφόρησαν το 2019 την ποιητική συλλογή του Άγγελου Αλαφρού με τίτλο « Η ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΓΥΡΕΥΟΥΜΕ». Ένα βιβλίο περίπου 50 σελίδων, λιτό σε σχήμα και χρώμα, προσεκτικά καλοτυπωμένο και εξαιρετικά καλαίσθητο, όπως αρμόζει στα βιβλία τα ποιητικά.

Ο ποιητής Άγγελος Αλαφρός καταθέτει στον αναγνώστη του τις έγνοιες του, τους προβληματισμούς του, την προσπάθεια του να αφουγκραστεί την εσώτερη φωνή του ανάμεσα στα κλυδωνίσματα του βίου και των αισθήσεων


«σφιχτά πυρωμένο μολύβι για κράτα»

(από το ποίημα «Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ», σελ. 31)


Φωνάζει στον εαυτό του, αλλά και στον αναγνώστη του, τον οποίο καλεί να μπει στη θέση του αλλά και στη θέση των υπολοίπων μεταφορικά κυρίως, ώστε να τους συναισθανθεί και να συμπλεύσει μαζί τους


«ω, φίλε, συνάνθρωπε, σύντροφε άκου
-μη μ΄ αφήνεις μονάχο να γράφω του κάκου»

(από το ποίημα «Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ», σελ. 31)



Αναλαμβάνοντας δράση στο εδώ και στο τώρα και όχι αναμένοντας ή αναπολώντας, όπου εμφιλοχωρεί διαρκώς το ανικανοποίητο με ότι συνεπάγεται ετούτο

«και σύρεσαι ανήμπορος-για δες ανοησία!-
σ’ ελπίδες κάποιου εαυτού που θα βγει απ’ τις σκιές.»

(από το ποίημα «ΕΥΧΟΛΟΓΙΟ», σελ.15)

Ποίηση απέριττη, αναμεταξύ των στίχων, που πραγματεύεται το πρύμνειο έγκλημα της ύπαρξης στα σπαρτά των καιρών, φουντώνοντας τη νόηση. Μια διαρκής εσωτερική συζήτηση αποτυπωμένη στο χαρτί με λυρισμό και αισθαντικότητα, σε τόνους που ποικίλουν από πράους εως οξύτονους, σε κλίμακες αίσθησης. Ποίηση που δεν διαθέτει δυσπρόσιτα ύψη έκφρασης, εγκρεμούς, εκζήτηση στα εκφραστικά της μέσα αλλά που αφήνει το ίχνος της σαν λόγος καθημερινός.


«Φαιδρό ίσως μοιάζει το θέμα, το ύφος
Κι αν τώρα μειδιούμε, αναγνώστη, μαζί»

(από το ποίημα «ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΗΣ ΚΟΠΕΛΑΣ», σελ.22)


Γράφει ο Άγγελος Αλαφρός., ο οποίος μες τα ποιήματα του βιβλίου του αυτού πραγματεύεται τον έρωτα, την φιλονικία με τον ίδιο του τον εαυτό, τους άλλους ανθρώπους, τα πρέπει και τα δήθεν του κόσμου ετούτου, τη γειτνίαση με τις αισθήσεις και τη νόηση και, ευθύβολα. λιτά, πολιτεύεται τη θύελλα του έσω ανθρώπου.

Τα ποιήματα του μοιάζουν με στιγμιότυπα της συνείδησης, μιας συνείδησης που δεν γνωρίζει καιρό αγρανάπαυσης, αλλά κατατίθεται απόρθητη και ολάκερη στο πάλεμα των στίχων και των καιρών, που μετουσιώνονται στα λυρικά απαυγάσματα του βιβλίου του αυτού του Άγγελου Αλαφρού.

Μια θετική μικροφωνία στη σκυταλοδρομία των καταστάσεων του καιρού μας που θα μπορούσε να είναι ο κάθε καιρός, είναι τα ποιήματα αυτά. Με επιρροές ναι, σαφείς μάλιστα, από άλλους νεοέλληνες ποιητές, κάτι που φανερώνει ότι ο ποιητής έχει σκύψει επάνω στα σημαντικά αναγνώσματα των καιρών και αυτό είναι πολύτιμο προτέρημα του, επιρροές όμως που μεστώνονται και κατασταλάζουν σε κάτι ιδιαίτερο που γίνεται προσωπικό στην ποίηση του Άγγελου Αλαφρού.

Μας καταθέτει ένα βιβλίο ποιητικό που δεν αφήνει μια μονάχα επίγευση στον αναγνώστη, αλλά που τον αναγκάζει αν θέλετε να ξαναδιαβάσει τα ποιήματα αυτά σε διαφορετικές στιγμές και τότε θα διαπιστώσει πως άλλοτε θαρρεύει, άλλοτε μπαίνεις ε σκεπτικισμό, άλλοτε σε σκέψεις και κάποτε στο μεγαλείο μιας αισιόδοξης πρόθεσης. Η εσωτερική συνομιλία του ποιητή με τον αναγνώστη του έχει επιτευχθεί. Ιδού το κέρδος!











Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου