Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2020


Ένα κειμενο 
του 
ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΙΑΡΟΥ
από τη Μελβούρνη
με τίτλο
"ΓΡΑΦΕΣ, ΑΝΑΣΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ




Ο Χρηστος Νιαρος ασχολείται επαγγελματικά, με το χωρο των ταξιδιών και των εισητηριων ενώ για πολλα χρονια, ταξιδεύει στο χωρο της γραφης. Εχει ασχοληθεί  παράλληλα, με την επαγγελματική του πορεία και με το τύπο και την ραδιοφωνία στη Μελβουρνη, μόνιμος κάτοικος, στην δεύτερη πατρίδα πια , εδώ και δεκαετίες. Κειμενα  του βρίσκονται στο διαδίκτυο ,στη Ελλάδα , στη Γερμανία, στο Καναδά και σε περιοδικά εφημεριδες. 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ

 Γραφές , ανασες και άλλες αποστάσεις


>>> Απο ποια πλευρά μιλάς,
>>> Απο την μεριά της λήθης , απο την μεριά του λάθους , απο την μεριά της λογικής;
>>> Δεν το γνωρίζω.
>>> Εικάζω.
>>> Φαντάζομαι.
>>> Στο τέλος ο λογαριασμός τα περιέχει ολα.
>>> Με τις ανάλογες δοσολογίες.
>>> Μνήμης παρόντος μέλλοντος.
>>> Απο οποία γωνία και πλευρά να δεις τα γεγονότα και την πορεία της φαντασίας,η αλήθεια, ειναι σχετική. Διαπίστωση χωρίς αινίγματα και καιρού υπόσταση.
>>> Ακριβή μου υποκειμενικότητα.
>>> Παλεύεις την αντικειμενικότητα.
>>> Καθρέφτες, που μιλούν, σιωπούν, και ταξιδεύουν.
>>> Γιαυτο ,απο ποια πλευρά μιλάς, απο ποια πλευρά ακούς, συνομιλας, συν υπάρχεις;

>>>
>>>
>>>
>>> Ο χρονος του χωριού, αργοσυρτος.
>>> Στην πλατεία  του τα απογεύματα, συναντιούνται , στην βόλτα , μικροί μεγάλοι, ξεχασμένοι,μακρινοί.
>>> Κάτω απο τα πλατάνια,οι κουβέντες, βηματιζουν το χρόνο.
>>>
>>>
>>> Στο μπαλκονάκι, το ξεφύλλισμα του χρόνου, συναντά το βασιλικό ,το δυόσμο,το Θυμάρι.
>>> Η μυρουδια τους εισιτήριο ταυτότητας γεύσης και αφής. Συνυπάρχουμε, μεσα απο την ατμόσφαιρα των μυρωδικών και των αρωμάτων.
>>> Δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού και η μυρουδια κουβαλάει μια μορφή σαγηνης, νηνεμίας και έξαψης. Ειναι μια συνέχεια, σε περίοδο αντοχών. Βάλσαμο αποδημιτικο, εποχιακό.
>>
>> Τα χρώματα και ο χρονος. Τα δυο χι. Κάπου ενώνονται, συναντιούνται, με ευωδία χτυπων, αρκεί να μυρίζει το χώμα που περπάτησες , αρκεί να στράγγιξε ο ουρανός σιωπες. Λεπτομέρειες με αίσθηση απο το πρωί μεχρι το δειλινό. Κάπου εκεί υπάρχει το χτες, το σήμερα και η σταγόνα του αυριο. Μια καινούργια μυρουδια. Ακόμη και ο χτύπος στο ρολόι του τοίχου, ακολουθεί τις ρίζες των λουλουδιών. Χρονος αποδημιτικος, εποχιακός, υποχρεωτικός, καταναλωτικός, άχρονος. Οπως και να βαφτιστεί, δεν ξεφεύγει. Αναρριχάται, σέρνεται, ακουμπάει την διπλανή και την παραπέρα ευωδία. Αχ αυτα τα σύνορα, τα όρια, τα ελεύθερα, τα ατίθασα, τα γνωστά, τα άπιαστα, τα απόρθητα, τα άγνωστα χι. Όσο τα πλησιαζεις, ζώντας και απουσιάζοντας,αυθόρμητα και συνειρμικά, ξεφεύγουν. Λεπτομέρειες ευγένειας τοπίου και τόπου. Κάπου νυχτώνει κάπου ξημερώνει. Και ξανά πάλι.  Τα χρώματα και ο χρονος, δηλώνουν την ύπαρξη τους. Αβίαστα ,άδολα, αφηρημένα , συγκεκριμένα.
>
>>>
> Ο ψίθυρος του πρωινού, σερβίρεται με καφέ. Περιέχει την ταχεία της νύχτας, γευση μελενιων ονείρων και ανάγκης ετοιμασίας ωραρίου. Απο ολα. Φιλι στο λαιμό. Χωρίς όριο εποχης. Και χωρίς απόσταση.


Μελβουρνη 2020 

1 σχόλιο: