Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2020

Κριτική προσέγγιση
Στο βιβλίο «ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ»
του ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΩΓΕΙΑΤΗ
εκδόσεις ΑΔΟΥΛΩΤΗ ΜΑΝΗ


Γράφει η Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη)
Υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
εισαγγελέας (νομικός)-λογοτέχνης
Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας (υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ)
Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο DON QUIXOTE METAL PRIZE FOR LITERATURE
Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο Ποίησης ΠΟΥΣΚΙΝ
Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο ΑΜΑΖΟΝΙΑ
Διεθνές Λογοτεχνικό Βρβαείο Yasnaya Polyana Τολστόι
Αριστείο Ακαδημίας Αθηνών
Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Ισραήλ
Βραβείο Κουλτούρας Υπουργείου Πολιτισμού
Βραβείο Διονυσίου Σολωμού (για τους πρωτοεμφανιζόμενους στη λογοτεχνία)
Χρυσό Μετάλλιο Δήμου Αθηναίου για τη συνεισφορά της στα Ελληνικά Γράμματα
διευθύντρια του διεθνούς λογοτεχνικού περιοδικού NOVELTY WAVE (που εκδιδόταν από την ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι) εως το 2012.
από το 1993 μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος (μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συγγραφέων και Δημοσιογράφων Τουρισμού)




Ο Γιώργος Ανωγειάτης, ψευδώνυμο του Γιώργου Νικολόπουλου, γεννήθηκε στα Ανώγεια της Σπάρτης το 1957. Σπούδασε δημοσιογραφία. Από το 1997 ζει στη Σπάρτη και αρθρογραφεί στον τοπικό τύπο. Από τις εκδόσεις Αδούλωτη Μάνη έχουν εκδοθεί 10 βιβλία του, (2 μυθιστορήματα, 4 συλλογές διηγημάτων και 4 ποιητικές).\



Στις 52 σελίδες αυτού του βιβλίου του Γιώργου Ανωγειάτη, ξεδιπλώνονται ποιήματα που περιτριγυρίζουν αδυσώπητα την επιθυμία, τη διάθεση, την κλίση της ψυχής του δημιουργού τους. Ποιήματα που χτίζονται από συναισθήματα ορμητικά και άλλα που ρέουν σιγαλά, με ενδοκρινή λυρισμό.


«Οι καιροί απαιτούν
γυαλιά τυφλών και ωτοασπίδες.
Οι ώμοι γείρανε από το βαρύ φορτίο
τα χέρια κάηκαν στο φως.
Καιρός τα δώρα να επιστρέψω.
Ω, άτακτο παιδί του Μορφέα
μη χτίζεις ύβρεις στο μυαλό μου.
Δεν δύναμαι γυμνός να περπατώ
κι όταν απέναντι περάσω
από τις πλάτες μου δεν θα ξεφορτωθούν!»

(από το ποίημα «ΟΝΕΙΡΟ», σελ.14)


Η αλήθεια είναι πως τα ποιήματα αυτά είναι συντακτικά κεντρομόλα ποιήματα, με εμφανή ευαισθησία και λυρισμό που όμως πνέει δύσκαμπτα εντός τους από μια αγωνία να περιγραφεί στην εντέλεια το συναίσθημα που βιώνει ο δημιουργούς τους και να προσληφθεί δίχως αντιφάσεις από τον αναγνώστη του.

Ποιήματα που διαπνέονται από έντονο προσωπικό άισθημα όπως εκείνο  με τίτλο «ΕΡΩΤΙΚΟ»

«ΕΡΩΤΙΚΟ

Άσε με να ρουφήξω τα μάτια σου
να πυρποληθώ από την ανάσα σου
να δροσιστώ από τον ιδρώτα του κορμιού σου
να μεταγγίσω τον πόθο μου εντός σου
να φυτέψω ένα λουλούδι στην καρδιά σου
να τυφλωθώ από το μοναδικό σου φως
κι ας καεί η ψυχή μου
ως θυμίαμα ενώπιών σου!»

(Σελ.27)


Η φράση βέβαια «ως θυμίαμα ενώπιών σου» που αποτελεί τον τελευταίο στίχο του ποιήματος, είναι παρμένη από τους Ψαλμούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας:


 Κατευθυνθήτω η προσευχή μου ως θυμίαμα ενώπιον σουέπαρσις των χειρών μου, θυσία εσπερινή» (Ψαλμ. 140.2).”


Προσωπικά μου λείπει έστω μια μικρή αναφορά του δημιουργού ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΝΩΓΕΙΑΤΗ σε αυτό, διότι το δάνειο είναι φανερό και ο ψαλμός εξαιρετικά γνωστός ώστε να περάσει απαρατήρητος μέσα στο ποίημα ως έμπνευση αυθεντική του δημιουργού. Όπως και για παράδειγμα :


«Πιστεύω στον άνθρωπο
Φως εκ φωτός πλασθέντα
Και στο μαρτυρικό του ταξίδι
Αμήν!»

(Γ.Ανωγειάτης, "ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΊΑ" σελ.12)


«Πιστεύω εις έναν Θεόν
φως εκ φωτόςΘεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού»

(ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας και
Ιωαν α:9,η:12 – Α΄Ιωαν α:5 – Α΄Τιμ ς:16 ],)


Και η αλήθεια είναι πως δεν έχει ανάγκη από τέτοια δάνεια ο ποιητής Γιώργος Ανωγειάτης, διότι φαίνεται να διαθέτει την υψιπετή φαντασία της αυθεντικής ποιητικής δημιουργίας.


Ο ποιητικός τρόπος του Γιώργου Ανωγειάτη διαθέτει άμεση μεταδοτικότητα, λιτότητα, κατά τρόπο σταθερό στα ποιήματα του βιβλίου του αυτού. 

Τα θέματα του ποικίλουν από πολύ προσωπικά και ερωτικά έως πιο σφαιρικά που άπτονται θεμάτων πιο οικουμενικών.

Το φάρδος της διάρκειάς τους θα το δείξει ο καιρός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου