Κυριακή, 26 Ιουλίου 2020




Ένα κειμενο 
του 
ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΙΑΡΟΥ
από τη Μελβούρνη
με τίτλο
"Ενα φθινόπωρο χειραψίας"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ





ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ
Ο Χρηστος Νιαρος ασχολείται επαγγελματικά, με το χωρο των ταξιδιών και των εισητηριων ενώ για πολλα χρονια, ταξιδεύει στο χωρο της γραφης. Εχει ασχοληθεί  παράλληλα, με την επαγγελματική του πορεία και με το τύπο και την ραδιοφωνία στη Μελβουρνη, μόνιμος κάτοικος, στην δεύτερη πατρίδα πια , εδώ και δεκαετίες. Κειμενα  του βρίσκονται στο διαδίκτυο ,στη Ελλάδα , στη Γερμανία, στο Καναδά και σε περιοδικά εφημεριδες. 



ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ

Ενα φθινόπωρο χειραψίας


Τα πρωινά οι λεξεις εχουν το δικό τους δρομολόγιο. Το ίδιο και τα χρώματα. Ταξιδεύουν απλόχερα χωρίς περιορισμούς και αποστάσεις.


Οι λεξεις μεσα απο τα χρώματα, για τα χρώματα, με τα χρώματα, φτιάχνουν σύνορα, όρια ,ορατά και αόρατα, μεχρι εκεί που φτάνει
η ματια και η υπενθύμιση των κυμάτων.
Πανω απο δρόμους,πανω απο γειτονιές, ψιθύρους και φωνές, ισότιμα εκφέρουν δικαίωμα λόγου.


Οι λεξεις και ο λόγος, προεκταση,στις παρενθέσεις μεσα στο χειμωνα, εδώ στη πολιτεία του νότου. Οτι απλώνει ο αργαλειός του ουρανού,
 οτι κεντάνε αυτές οι κλωστές των χρωμάτων και των αποχρώσεων, στρώνει το χαλί,της ημέρας. Καθε προορισμός, καθε αφετηρία
συμπληρωματικά συναντιούνται συμπορεύονται. Η θαλπωρή των χρωματισμών αποκτάει πρόσωπο. Εκπέμπει και εκπέμπεται ,
καθώς καθε δευτερόλεπτο εχει τους τόνους και τους ρυθμούς. Σημειώματα θαυμασμού, λες και κανεις βουτιά απο τα ρηχά μεχρι το πάτο.
Ετσι ειναι η χειμωνια, διαφέρει απο την ανάγνωση του καλοκαιριου στις χρωματιστές σταγόνες και στην ταχύτητα τους. Αυτα τα ελάχιστα
εισαγωγικά, αφήνουν τα σημάδια τους στη αφετηρία του χειμωνα. Άλλου νυχτώνει άλλου ξημερώνει, οι χρωματισμοί και οι εντάσεις τους
 αποτελούν παράθυρο ,μεσα στο παράθυρο του κοσμου.


Εχουν μια αλλη σιγουριά οι πινελιές αυτές Ιούνιο μήνα, στο ξεδίπλωμα του φθινοπώρου, του χειμωνα.
Το ελάχιστο, το λιγοστό της διάρκειας τους προσδιορίζει την εποχή. Βηματιζουν και αναπνέουν, οι ήχοι των χρωμάτων,χωρίς ημερομηνία
λήξεως καθώς η παράσταση πάντοτε ξεκινάει με θεατές στο μεταίχμιο  και στα σκαλοπάτια νύχτας και ημέρας.
Οταν τα χρώματα ξημερώνονται,
  οι λεξεις στολίζονται . Τίποτε δεν μακραίνει, τίποτε δεν χάνεται,με αθωότητα πληρότητας και αυθεντικά
στιγμιαία, εξακολουθούν να προετοιμάζουν τις εποχές, τις πόλεις, τις φυλλωσιες ,την επόμενη συνάντηση απουσίας παρουσίας.
Ηλικία της μνήμης,της ανάγκης ,του ονειρου
  που σημαδεύει και σηματοδοτεί τις αισθήσεις της εγρήγορσης και του καθημερινού. Εναλλαγή
 καιρού, οι τέσσερις εποχές σε μια μέρα, το εχει αυτή η πολιτεία, αυτο ομως δεν αναιρεί αυτα τα ελάχιστα λεπτά που τα χρώματα χωρίς
βαλίτσα και διαβατήριο ταξιδεύουν και φτιάχνουν φεριπειν αλλες πολιτείες και γειτονιές, απο το χτες,που υπήρξες και επιςκεφτηκες μεχρι
 το σήμερα που ψιθύριζεις.


Καθρεφτισμους , απο το πατωμα μεχρι το ταβάνι, η χειραψία των χρωμάτων, χορεύει με χειρονομίες ευθυτητας και σινιάλα που ισορροπούν
 αλλιώς.
Η ηχώ των αποχρώσεων σε σταγόνες βροχής θα σιωπήσει. Ενα μικρό διαλειμα επαναπροσδιορισμού. Δεν σταματάει ομως ο βηματισμός
του ταξειδιου, ουτε ο προορισμός, ουτε οι αγρυπνίες,ουτε οι άγραφες σελίδες,ουτε η διάθεση.
Θα επανέλθει με την επιθυμία αλμύρας και με διάσταση γεύσης κυμάτων.
Σε αλλη εποχή, σε αλλο τόπο, η σκέψη και η ζωγραφιά των χρωμάτων ειναι διαφορετικά διαθέσιμη σε ποιο απλόχερα χωρο,σε αλλα
σκαλοπάτια, σε αλλα πεζούλια.με αλλα σημάδια, με αλλο τόνο φωνηέντων.
Αυτή τη στιγμη ,αυτές ειναι ώρες ,αυτα ειναι τα υλικά ,αυτές ειναι λεξεις, αυτα και τα δεδομένα.
Το παράθυρο των χρωμάτων αλλάζει με αυτή την επιμονή της αλληλογραφίας των χρωμάτων.
Καθε εποχή στις ομορφιές της,στη πορεία της, με τα ερωτηματικά και θαυμαστικά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου