Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2020

 

Ενα κείμενο του 
ΧΡΗΣΤΟΥ ΝΙΑΡΟΥ
από τη Μελβούρνη
με τίτλο
"ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ
ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ 


ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ


Αυγουστιάτικες στιγμές

                                               ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΑΡΟΣ


Φέτος ο Αύγουστος του καλοκαιριού, απουσιάζει. Μένει εντός, έστω νοερά 

ηρεμεί, και με διαφορετικές ταχύτητες θα ταξιδεύει. Οι εικόνες και οι 

 στιγμές καλοκαιρινής πορείας θα βρίσκονται σε παράλληλο δρόμο της 

εποχής του εδώ και με τα δεδομένα των αποστάσεων, θα έχει άλλη 

κλεψύδρα μέτρησης, άλλη θωριά και γεύση και εικόνα. Ο Αύγουστος 

όμως αστράφτει, συννεφιάζει, αναδιπλώνεται, όταν ένα  φεγγάρι 

Αυγουστιάτικο υψώνεται και πέφτει η νύχτα και πλημμυρίζει με φως 

όπως αποσπασματικά,  αυθεντικά τραγουδάει ο Νίκολας  Παπάζογλου.


Κάπου , κάτι, κάποτε, λίγο πολύ , χρωστάμε και στην κάθε εποχή και δη 

του καλοκαιριού γιατί σε άλλη αποστροφή της μελωδίας, σε άλλη φωνή, 

σε άλλη στιγμή υπάρχει η υπενθύμιση, τον Αύγουστο που μου χρωστάς ,

τον ξέχασες, σε απόσταση αναπνοής και με έχασες και αυτό το καλοκαίρι , 

χαραμίστηκε  κατά την δωρική επίσκεψη μελωδικά του Δήμ. Mητροπανου. 

Άλλη διαπίστωση του Παντελή θαλασσινού ´´ Αύγουστος είναι και το

 δεύτερο φεγγάρι, προτού προλάβει ο Σεπτέμβρης να το πάρει. Πέντε έξι 

στίχους που αγαπάς και τους θυμάσαι ,είσαι και εσύ, που ξαγρυπνάς και όταν

 κοιμάσαι´. Διάρκεια σε όλα  τα κύματα, σε όλες τις ανάσες. Από Μάρτη 

καλοκαίρι και από Αύγουστο χειμώνα, η προσέγγιση του μήνα , έχει 

ενδιαφέρον. Στα μισά του μήνα, η μεγάλη γιορτή της Παναγίας, με τα 

πολλαπλά της προσωνύμια .Kεχαριτωμένη, Χρυσοσπηλιώτισσα, 

 Παντάνασσα, Μεγαλόχαρη Ελεούσα, Φανερωμένη κλπ. μέχρι την έλευση

 του Σείριου, του αστεριού του φωτεινότερου ,  λίγο πριν την Ανατολή 

του ήλιου μέχρι και τα μερομήνια ,δηλαδή για τις πρώτες δώδεκα ημέρες

 του μήνα, η πρόβλεψη του καιρού ,κατά αντιστοιχία μια μέρα για κάθε

 μήνα, ο μήνας αυτός πραγματικά είναι πανηγύρι. Κυριολεκτικά και 

μεταφορικά. Επομένως κάτω από την κληματαριά ,κάτω από άλλους χρόνους, 

απαραίτητα-να λοιπόν, μια λέξη που παίρνει ,λόγω εποχής άλλη ερμηνεία-

κάτω από άλλους ήλιους και φεγγάρια, ο γραπτός λόγος έχει νόημα. Από 

 το άπειρο, στο κοντινό, από των τζιτζικιών, η των τζιτζικιών, ο 

βηματισμός της καπελαδούρας, του φωτός κάθε βουτιά κάθε πινελιά 

γραφής είναι σταγόνες δροσιάς με αεράκι τονωτικό. Ανάλαφρα η κάθοδος 

της νύχτας, γεμίζει ,με διαφορετική παρέα και ψιθύρους μπαλκονιού μέχρι 

και το τελευταίο ψίθυρο. Ας ξεφυλλίσουμε όμως  μερικά δείγματα (άλλη μια 

λέξη που  ακούγεται ) γραφής ποιητικής.


Από τον Κ.Π.Καβαφη στο ποίημα του ´´Μακρυά´ σημειώνει


 «Δέρμα σαν καμωμένο γιασεμί.
Εκείνη του Αυγούστου.. Αύγουστος ήταν...η βραδιά.
Μόλις θυμούμαι πια τα μάτια, ήσαν θαρρώ μαβιά..
Ακόμη ,δεν με αφήνει, ο Αύγουστος, να λησμονήσω..´´´
Από τον Οδυς.Ελυτη και από τα ´´Ρω του Ερωτά´
Ο Αύγουστος έλουζονταν
Μέσα στη αστροφεγγιά
Και από τα γένια του έσταζαν
Άστρα και γιασεμιά.»


Από τον Νίκο Καββαδία και από το Federico g Lorca


«Ανέμισες για μια στιγμή το Μπολερό
Και το βαθύ σου πορτοκαλί σου μεσοφόρι.
Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ
Τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι.»

Μικρές αποσπασματικές γραφές, έτσι απλά για τον Αύγουστο, που μακάρι

 να ήτανε

και δυο φορές το χρόνο.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου