Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2020



Κριτική προσέγγιση
Στο βιβλίο 

«ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΖΩΡΖ»
Του Θεόδωρου Μπενάκη
εκδόσεις ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ

 

Γράφει η Χρυσοβαλάντου (Βάλη) Τσιρώνη 

Υπεύθυνη Ηλεκτρονικής Ύλης περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Εισαγγελέας (νομικός ΕΣτΕ)-ιατρός-λογοτέχνης

Μέλος της Διεθνούς Ενώσεων Κριτικών Λογοτεχνίας (υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ)

Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο DON QUIXOTE METAL PRIZE FOR LITERATURE 2016

Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο Ποίησης ΠΟΥΣΚΙΝ

Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο ΑΜΑΖΟΝΙΑ

Διεθνές Λογοτεχνικό Βρβαείο Yasnaya Polyana Τολστόι 2019

Αριστείο Ακαδημίας Αθηνών

Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Ισραήλ

Βραβείο Κουλτούρας Υπουργείου Πολιτισμού 1991-1992

Βραβείο Διονυσίου Σολωμού (για τους πρωτοεμφανιζόμενους στη λογοτεχνία)

Χρυσό Μετάλλιο Δήμου Αθηναίου για τη συνεισφορά της στα Ελληνικά Γράμματα

διευθύντρια του διεθνούς λογοτεχνικού περιοδικού NOVELTY WAVE (που εκδιδόταν από την ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι) εως το 2012.

από το 1993 μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος (μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συγγραφέων και Δημοσιογράφων Τουρισμού)


 


“TO ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΖΩΡΖ» τιτλοφορείται το βιβλίο αυτό του Θόδωρου Μπενάκη που είναι το δεύτερο βιβλίο του αστυνομικής λογοτεχνίας και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΣΤΟΧΑΣΤΗΣ.

 




Ο συγγραφέας μας συστήνει τους κυρίως ήρωες του βιβλίου από την πρώτη πρώτη κιόλας σελίδα, κάτι που δεικνύει μυθιστορηματική ακρίβεια και ότι εκείνο που προέχει στη συνέχεια του βιβλίου είναι η πλοκή και η ιστορία για το συγγραφέα.

Λόγος λιτός, ακριβής, στοχευμένος στο αντικείμενο της διήγησης, δίχως μακρυγορίες και βερμπαλισμούς, προχωρεί με σταθερή ταχύτητα ως το τέλος του βιβλίου.

Δυστυχώς, η προσωπική μου ενασχόληση με την εγκληματολογία, μου απεκάλυψε αμέσως τον ένοχο του εγκλήματος στο βιβλίο αυτό του Θόδωρου Μπενάκη από την 11-12 σελίδα κιόλας κι έτσι δεν με άφησε να καταδυθώ με αγωνία στη γραφή ψάχνοντας τον πιθανό ένοχο.

Η ίδια ενασχόληση είναι, όμως, που μου επιτρέπει να πω πως, παρά το γεγονός ότι η γραφή του δεν επικεντρώνεται σε λεπτομέρειες που στοιχειοθετούν συνήθως μια εγκληματική πράξη, όπως τα ίχνη ενός  ενόχου που μεθοδικά οδηγούν στον ένοχο μέσα από την ανάλυση λεπτομερειών όπως βιολογικών στοιχείων, δευτερεύουσας πλοκής μέσα στην κύρια πλοκή, επαμφοτερίζουσες συμπεριφορές των ηρώων, ανάλυση κινήτρων μέσα από την έρπουσα ψυχολογία της πράξεως που μεταβάλλει σχεδόν πάντοτε τους χαρακτήρες στην καθημερινότητά τους κι όχι μόνο στην κυρίως εγκληματική πράξη και άλλα ακόμη πολλά μέσα που χρησιμοποιούνται κυρίως στο αστυνομικό μυθιστόρημα, αλλά και που λαμβάνουν χώρα σε μια αληθινή στη ζωή εγκληματική αστυνομική έρευνα, εξαγωγή  κ παρουσίαση στοιχείων, έλεγα λοιπόν, πως η ίδια αυτή ενασχόλησή μου με την εγκληματολογία, είναι που μου επιτρέπει να πω μαζί με την λογοτεχνία μου πορεία, πως έχουμε ένα βιβλίο που δεν φθείρεται με το να ανατέμνει εις βάθος κίνητρα και συμπεριφορές, αλλά που αφηγείται στρωτά, άμεσα, δίχως να κλωθογυρίζει  ατέρμονα επάνω στο αντικέιμενο του, με χροιά αστυνομική, κατανοητό και επαρκές σε ότι πραγματεύεται.

 


 

 

Τραβήγματα της αφηγηματικής κουρτίνας, αφήνουν να διαβλέψει κανείς κάτι από την κοινωνία στην οποία αναπτύσσεται η πλοκή του μυθιστορήματος αυτού, δίχως να αναλίσκεται ο συγγραφέας σε περιττές λεπτομέρειες που συνήθως κουράζουν τον αναγνώστη αντί να προσθέτουν αφηγηματικό αντικείμενο.


Σωστά ο Θοδωρής Μπενάκης, αποφεύγει την παγίδα της ευκολίας που προσφέρει η περιγραφή ερωτικών σκηνών και πράξεων σε ένα μυθιστόρημα και η οποία το «κατεβάζει» συνήθως λογοτεχνικά, ενώ του δίνεται η ευκαιρία να το πράξει  μέσα στην αφήγηση. Διακριτικά αφήνει να διαφανούν μέσα από την πένα του εκείνα που πρέπει να φανούν ώστε να λογιστεί αληθοφανής η δράση των προσώπων.


Κριτική ηθών και στηλίτευση αξιών δεν είναι αυτά που θα συναντήσει κανείς μέσα σε τούτο το βιβλίο. Ο συγγραφέας του είναι απόλυτα δοσμένος στα γεγονότα και μόνο σε αυτά. Ο περίεργος αναγνώστης θα πρέπει να γιομίσει τα υπόλοιπα από μόνος του. Εδώ έχουμε μια αστυνομική ιστορία όπως θα γραφόταν στη στήλη ίσως μιας εφημερίδας. Μια ιστορία με ειδησεογραφική λιτότητα εφημερίδας η οποία δεν παίρνει θέση υπερ του ενός  ή του άλλου, δεν ευδοκιμεί αναλύοντας κρίσεις, συνειδήσεις, ήθη, πολυπλοκότητες συναισθηματικές και τερτίπια διανοητικά. Ευδοκιμεί μεταφέροντας την είδηση. Αυτό έχουμε κι εδώ.


Σαν να παρακολουθούμε αυτήν την υπόθεση ως είδηση μέσα από τη λιτότητα και την αυστηρότητα μιας στήλης εφημερίδας , σε συνέχειες ωσότου να λυθεί.


Και αυτό είναι ένα προσόν συγγραφικό που Θοδωρή Μπενάκη, που το διαθέτει στα σίγουρα και που  ίσως, αν συμβεί να το διατηρήσει στα βιβλία του τα επόμενα και η συγγραφική του εμπειρία δεν του μεταβάλλει το ύφος του αυτό, ίσως συμβεί λέγω,  εξελισσόμενο, να μεταμορφωθεί σε προσωπικό αφηγηματικό του ύφος που θα χαρακτηρίζει τα βιβλία του κ τον ίδιο ως συγγραφέα. 


Χρειαζόμαστε καλούς και αυθεντικούς συγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας  στη χώρα μας, είναι αλήθεια.


Ευχόμαστε να έχει πολλά ακόμη «μυστήρια» να αφηγηθεί στους αναγνώστες του!
 

 

 

 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου