Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2020

 

Tρία ποιήματα του 
Πάνου  Χατζηγεωργιάδη
Μουσικοσυνθέτης, Λογοτέχνης και Δημοσιογράφος
Member of Performing Rights Society  -  London - U.K.
με τίτλους
"ΕΝΘΑΔΕ ΚΕΙΤΑΙ", "Ο ΧΑΣΚΩΝ ΛΑΚΚΟΣ", "MEMENTO MORI"

στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ



 

Ενθάδε κείται

 

Κάποιο υγρό απόγευμα του Φθινοπώρου

με όψη άχρονου οδοιπόρου

πήρες την ατραπό που οι ζωντανοί φοβούνται

τον δρόμο που στα πλάγια του, όλοι οι νεκροί κοιμούνται !

 

Σε λίγο τίποτα απο σέ δεν θα χει απομείνει

παρά το φάντασμα που θα κρατά το παγωμένο σου το χέρι

πονετικά και στοργικά με μόνο του σκοπό το να σε φέρει

στη χώρα που κάθε ελπίδα σβήνει.

 

Και σύ κοιτάζοντας προσεκτικά το παρελθόν σου

αναμοχλεύοντας τις μέρες σου επί γης

δε θα βρεις παρά ψήγματα σιγής

πιο θλιβερά και απο το θλιβερό παρόν σου.

 

Και σαν οι ζωντανοί θρηνούν

διαβάζοντας το "Ενθάδε κείται"

ω, δύστυχοι πόσο αγνοούν

πως είναι προτιμότερο πολύ, εκ μιάς ζωής που αγνοείται

 

****** 

 

Ο Xάσκων λάκκος

 

Ζωή μικρή, ζωή πικρή

ως γέφυρα Θανάτων

γοργά γοργά μας οδηγείς

στον έρημο τον δρόμο

που ναι για μένα μόνο !

 

Κι εγώ που αναρωτήθηκα

τι τάχα να σημαίνει

η άδικη ειμαρμένη

εκείθε με τραβά.

 

Απο της ζωής το φίλημα

στου τάφου το σκοτάδι

θα πέσω κάποιο βράδι

δίχως να το σκεφτώ.

 

Ο χάσκων λάκκος

που στέκει εμπρός μου

δεν είναι άλλου

παρά μόνον δικός μου !

 

 *****

 

Memento Mori

 

Τις στιγμές τις τελευταίες του Θανάτου να θυμάσαι

κι που οι δαίμονες πασχίζουν με τους άγγελους αντάμα

την ψυχή σου ποιός θα κλέψει κάποια ώρα που κοιμάσαι

και την ώρα που προσμένεις να συμβεί σε εσέ το θάμα.

 

Κεί που ο Χάρος, θα σε σέρνει απo τ ́ άσπρα τα μαλλιά σου

έχοντας σου αφαιρέσει την πνοή και την μιλιά σου

και στην βάρκα του σε σπρώξει μέσα στην αχερουσία

που γυμνό θα σ ́έχει δέσει δίχως ίχνος περιουσία.

 

Και την ώρα την μεγάλη που το σκύβαλο σου όλοι

στα κρυφά θα ψαχουλεύουν τ ́άχρηστο σου πορτοφόλι

κι έπειτα θα το κηδεύσουν κλαίγοντας, μέσα στην γη

και τα γέλια τους θα πνίγουν μές του πόνου την σιγή.

 

Ω, μηδέποτε λησμόνει την τραχιά εκείνην ώρα

που την ζήση θα αφήσεις για την αντιπέρα όχθη

με την σκέψη σου αυτή ως το τέλος σου προχώρα

μην τυχόν και πάν αδίκως οι του βίου σου οι μόχθοι !

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου