Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2020

 

 ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ
ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ 

"ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ"
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΔΟΚΙΜΙΩΝ ΤΗΣ
ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΣ ΔΑΛΜΑΤΗΣ
"Η ΗΘΙΚΗ ΤΗΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ"




ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΔΑΛΜΑΤΗ
Σύγχρονη ποιήτρια και πεζογράφος. Φιλολογικό ψευδώνυμο της Μαρίας-Νίκης Κ. Ζωρογιαννίδη. σπούδασε Μουσική στις ακαδημίες της Ρώμης και της Πάρμας. Από το 1955 ως το 1960 διετέλεσε καθηγήτρια της νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμου Σικελίας. Σαν ποιήτρια παρουσιάσθηκε στα 1952 με το βιβλίο της «Σκίτσα στην ομίχλη». Ακολούθησαν οι ποιητικές συλλογές: «Η γυναίκα του Λώτ» και «Οδηγός Μουσείου», στα 1958, που βραβεύθηκε στα 1962 με το Φιλαδέλφειο έπαθλο. Στα 1971 κυκλοφόρησε την ποιητική της συλλογή «Θάλασσα Κυθήρων», που πήρε το Πρώτο Κρατικό Βραβείο για την Ποίηση. Το έργο της Μαργαρίτας Δαλμάτη χωρίζεται σε ποιητικό και πεζογραφικό. Τα πεζά της είναι κυρίως δοκίμια και φιλολογικές μελέτες. Κι ανάμεσα τους ξεχωρίζει το δοκίμιο για τον Κ. Π. Καβάφη, που κυκλοφόρησε στα 1964 κι ήρθε να πρόσθεση νέες απόψεις στη μελέτη του έργου του μεγάλου ποιητή. Η Δαλμάτη έχει γράψει και μια σειρά παραμυθιών για παιδιά, με τον τίτλο «Πεφταστέρια», που κυκλοφόρησε στα 1970. Έχει φιλοτεχνήσει και πλήθος μεταφράσεις από την Παγκόσμια Λογοτεχνία πού κυκλοφόρησαν σε βιβλία. Σημαντική ακόμη είναι η προσφορά της και στη γνωριμία των Νεοελλήνων με τη σύγχρονη Ιταλική Ποίηση. Έτσι στα 1962 -εκτός από χωριστές μεταφράσεις της- κυκλοφόρησε τη συλλογή «Ιταλοί Λυρικοί» πού αποτελεί μιά ανθολόγηση μεταφράσεων της από την Ιταλική Ποίηση. Για τη συμβολή της στις ελληνο-ιταλικές πνευματικές γνώσεις η Μαργαρίτα Δαλμάτη έχει τιμηθή από την Ιταλική Κυβέρνηση με το μετάλλιο πνευματικής αξίας. Σαν ποιήτρια η Δαλμάτη υιοθετεί μιά θεώρηση του κόσμου μας όλο ευαισθησία κι αγνότητα, παρμένη μέσ' από τα παιδικά κι εφηβικά της βιώματα. Η ποίηση της είναι πρωτότυπη σε ύφος και σ' ευρήματα, χωρίς αυθορμητισμούς, που πολλές φορές δεν έχουν διανοητική βάση. Η μεγάλη της πνευματική καλλιέργεια τη βοηθά ν' ακόλουθη ένα σωστό προβληματισμό, απαλλαγμένον από κοινοτοπίες.



ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ


Ο ένας δρόμος μας έφερνε στον άλλον, κι αυτός πάλι έβγαζε αλλού, όλο και πιο μακριά οι ορίζοντες πλαταίναν, τα ρεύματα, που διασχίζαν τον πνευματικό χώρο, από διαφορετικές κατευθύνσεις, φέρναν όλα στο ίδιο σημείο. Η Τέχνη είναι ενιαία και, αντίθετα απ' όλα τ' άλλα, έχει μια μόνο πρόσβαση: τη μύηση. Την Τέχνη τη μαθαίνει πάντα κανένας δίπλα σ ένα μεγάλο Δάσκαλο. Εγώ είχα αυτή την τύχη. Ήμουν τριάντα χρονών όταν ξανακάθησα στα θρανία. Από τη σοφία αλλά και από το ήθος του δασκάλου μου, διδάχτηκα πως η Τέχνη δεν είναι μόνο ταλέντο, γνώσεις κ' εξάσκηση είναι πιότερο πνευματική στάση. Κι ακόμα, πως δεν μπορεί να είναι ένα επάγγελμα σαν τ' άλλα, που σου παίρνουν ένα οκτάωρο και σου εξασφαλίζουν τα υλικά μέσα για τη ζωή είναι αυτή η ίδια η ζωή και ζωή για τον άνθρωπο σημαίνει ευθύνη. Έτσι, και χωρίς να το επιδιώξω, βρέθηκα να κυνηγώ την αλήθεια, τη γνησιότητα. Μερικούς από τους οδηγούς μου σ' αυτή την αναζήτηση έχω σε τούτο το βιβλίο με τα δέκα δοκίμια -κυρίως πάνω στην Ποίηση- αρχίζοντας από το δοκίμιό μου για το Σολωμό με το ιταλικό του σχεδίασμα πάνω στη Donna Velata. Άλλα απ' αυτά τα δοκίμια έχουν δημοσιευτεί στη Νέα Εστία, στα Κερκυραϊκά Χρονικά, στην Πνευματική Κύπρο από το 1965 και δω αλλά είναι ανέκδοτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου