Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2020

 ΈΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ 
ΣΤΑΘΗ ΛΙΩΤΗ
απόφοιτος του τμήματος μουσειοπαιδαγωγικής εκπαίδευσης του πανεπιστημίου Θεσσαλίας
ΜΕ ΤΙΤΛΟ
"ΓΙΑΝΝΙΩΤΙΚΟ ΣΟΥΡΟΥΠΟ"
ΣΤΑ ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ





Ο Στάθης Λιώτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα.Είναι απόφοιτος του τμήματος μουσειοπαιδαγωγικής εκπαίδευσης του πανεπιστημίου Θεσσαλίας.Απόφοιτος επίσης του δημοτικού ωδείου Βόλου στην τάξη της μονωδίας.Διήυθνε για πέντε χρόνια το ωδείο ΄΄μουσικός κόσμος΄΄ στην Παλλήνη Αττικής,όπου είχε ανεβάσει πολλές παραστάσεις θεάτρου,μιούζικαλ και όπερας.Εχει δημοσιεύσει τον πρώτο τόμο των διηγημάτων του από τις εκδόσεις ΄΄Παρασκήνιο΄΄ενώ το επόμενο διάστημα αναμένετε να κυκλοφορήσει η πρώτη του ποιητική συλλογή από τις εκδόσεις Οστρια.Εχει βραβευθεί δύο φορές σε πανελλήνιους διαγωνισμούς ποίησης και λογοτεχνίας. 


ΣΤΑΘΗΣ ΛΙΩΤΗΣ


Γιαννιώτικο Σούρουπο

          
                                                       Η ώρα είναι ΄φτάμιση
                                                       ο ήλιος φέγγει αχνά.
                                                       πάει να δύσει.
                                                        
                                                     Το χρώμα τ΄ουρανού μοιάζει
                                                      με τις μωρουδίστικες πάνες
                                                      του Πορφυρογέννητου.
                                       
                                                       Δίπλα η λίμνη γαλανή,βαθιά.
                                                        Νου ποιητή θυμίζει 
                                                        που να στερέψει αργεί.
                                                        Αναπαύεται μέσα της 
                                                         η κυρά Φροσύνη.
           
                                                          Πιο κει βρίσκονται κανόνια
                                                           φαγωμέν΄απ΄τη σκουριά.
                                                           Ω αθάνατες ψυχές Ελληνικές.
                                                           που για τη χώρα αυτή παλέψατε.
                                   \
                                                              Παραδίπλα δέντρο,
                                                             που στα γερά 
                                                              κλαδιά του
                                                             δέχτηκε αμέτρητα 
                                                              λεβέντικα κορμιά.

                                                               Αντίκρυ ένα κορίτσι
                                                               κι έν΄αγόρι,
                                                                στα δεκαεφτά δε θα ΄ναι,
                                                                 παίζουν παιχνίδια ερωτικά
                                                                  απ έξω από τον τάφο
                                                                 του Αλή Τεπελενλή.
                    
                                                                 Σηκώνεται κι αυτός,
                                                                 ο μεγάλος ερωτικός
                                                                  και με το χέρι του τ΄αέρινο
                                                                 ευλογεί τα παθιασμένα φιλιά
                                                                 και τα ηδονικά ψηλαφίσματα.
                                      
                                                                 Παρέκει ένα τζαμί ξεχασμένο,
                                                                  μεταμορφωνένο σε
                                                                  καφενείο νεανικό.

                                                                  Ο δρόμος άφτιαχτος,χωμάτινος.
                                                                    Σκοτείνιασε,
                                                                 ανάψανε τα φώτα.
                                                                 Τα φώτα της ψυχής μου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου