Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2021

 

Κριτική προσέγγιση

στο βιβλίο ποίησης

«ΙΣΩΣ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ»

της Αθηνά Στραβοπόδη

εκδόσεις ΕΚΑΤΗ

Γράφει η Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη)

Υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

εισαγγελέας (νομικός)-λογοτέχνης

συνεργάτης λογοτεχνικού περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Κριτικών Λογοτεχνίας (υπό την αιγίδα της Ουνέσκο)

Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο DON QUIXOTE METAL PRIZE FOR LITERATURE 2016

Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο Ποίησης ΠΟΥΣΚΙΝ 2018

Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο ΑΜΑΖΟΝΙΑ 2019

Διεθνές Λογοτεχνικό Βραβείο Yasnaya Polyana Τολστόι

Αριστείο Ακαδημίας Αθηνών

Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Ισραήλ

Βραβείο Κουλτούρας Υπουργείου Πολιτισμού

Βραβείο Διονυσίου Σολωμού (για τους πρωτοεμφανιζόμενους στη λογοτεχνία)

Χρυσό Μετάλλιο Δήμου Αθηναίου για τη συνεισφορά της στα Ελληνικά Γράμματα

Διευθύντρια του διεθνούς λογοτεχνικού περιοδικού NOVELTY WAVE (που εκδιδόταν από την ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι) εως το 2012.

Από το 1993 μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος (μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συγγραφέων και Δημοσιογράφων Τουρισμού)

 

 


 

 

 

ΠΗΡΕΣ ΠΕΤΡΑ

 

«Πήρες την πέτρα

Χαράκωσες τον καρπό

Τι έγιναν τα ξυράφια?

 

Πήρες την πέτρα

Άνοιξες κεφάλι φίλου.

Αυτός γελάει

Εσύ κλαις.

Πήρες την πέτρα

Τη διάλεξες και είπες:

Θα κάνω μάντρα

Θα τα κρατήσω

Όλα έξω μέσα μου»

 

(ο.π., σελ 8)

 

 


Τολμηρές ποιητικές εκφράσεις, εκτεινόμενος εσωτερικός αναβρασμός που έχει κατακαθίσει εντός του λυρισμού των ποιημάτων της συλλογής αυτής της Αθηνάς Στραβοπόδη που κυκλοφορεί σε μια ομολογουμένως ταιριαστή προσεγμένη και καλαίσθητη έκδοση από τις εκδόσεις ΕΚΑΤΗ, θα βρει ο αναγνώστης.

 

Ποίηση που αιφνιδιάζει άλλοτε ευχάριστα με τις φραστικές και νοηματικές επιλογές της ποιήτριας και άλλοτε πολύπλοκα και δίσημα, βάζοντας τον αναγνώστη να αισθανθεί βιαίως τα νοήματα και τις σκέψεις που θέλει να μεταδώσει η ποιήτρια.

 

 

«ΠΙΠΙΛΙΑ

 

Εκεί με φίλαγες

Για να το βλέπουν όλοι

Κόκκινο σημάδι καρδιάς.

 

Η ταμπέλα σου πάνω μου

Ιδιοκτησία μην αγγίζετε.

Το χαστούκι του πατέρα

Ιδιοκτησία τιμής.

 

Το βλέμμα της φίλης

Ιδικοκτησία ντροπής.

Μπήκε ζιβάγκο και

Αλυσίδα στο λαιμό

Ιδιοκτησία μάνας.

 

Όμως πάλι σου έδωσα

Το λαιμό μου.

 

(ο.π., σελ.11)

 

 

Διαχέεται μια ατμόσφαιρα πόνου σωματικού και ψυχικού που όμως τον αντιπαλεύει μια γνήσια ψυχή, υποβολέας ενός ποιητικού λυρισμού που αναπνέει.

 

Ευθύγραμμη ποίηση που λέει και εννοεί αυτό ακριβώς που θέλει να πει, δίχως υποβολιμαία νοήματα, δίχως φραστικά πυροτεχνήματα ή εξάρσεις όποιου  είδους.

 

Δεν είναι τα ποιήματα στα οποία θα μπορέσει να διακρίνει κανείς μια λεκτική ευκινησία.

 

Η κάθε λέξη είναι βαρύνουσα. Απογράφει ψυχικές αντιδράσεις, παραμονεύει τα σχήματα της σκέψης, ενεργεί μέσα τους, ανακαλύπτει μια συνεργατική σχέση μαζί τους από την οποία αναδύεται η έκφραση και η οπτική των ποιημάτων του βιβλίου της αυτού.

 

Βαθιαντίλαλα ποιήματα, αργοστάλακτα, με λέξεις τριζάτες και ωστόσο οικεία, με αξιοπρέπεια.

 

Είναι σαφές και βέβαιο ότι η Αθηνά Στραβοπόδη έχει βρει αμετάκλητα το ποιητικό ύφος της. Ας δούμε πού θα την οδηγήσει ο δρόμος της.

 

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου