Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2021

 Τρία ποιήματα της 
Κατερίνα Μπαχάρη Κουτσουνά
εκπαιδευτικος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης
με τίτλους
"ΣΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗ ΛΗΞΗ"
 "ΑΣ ΛΑΧΤΑΡΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΕΛΟΥΪΑ" και 
"ΣΤΗ ΔΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΤΗΤΑΣ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ  

Kατερίνα Μπαχάρη-Κουτσουνά


Η Κατερίνα Μπαχάρη-Κουτσουνά είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης! Κατάγεται από τους Ταξιάρχες Ολυμπίας του νομού Ηλείας. Έχει υπηρετήσει σε χωριά των νομών Ηλείας και Αχαΐας.

Ασχολείται με τη λογοτεχνία από αγάπη για το είδος.Έχει γράψει αρκετά ποιήματα σε μοντέρνα γραφή, πολλά στιχοπλοκικά, κάποια σατυρικά, δοκίμια , άρθρα και προλογισμούς σε εκδοθέντα βιβλία φίλων. Ανεβάζει διάφορα στο f/b και σε κάποιες ποιητικές ομάδες και λίγα σε περιοδικά. Δεν έχει ακόμα εκδώσει κάποιο βιβλίο.


Κατερίνα Μπαχάρη -Κουτσουνά (Κ.ΜΠ.-Κ.)


1. ΣΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΤΗ ΛΗΞΗ


Στις παγωμένες ορέξεις των ενθυμημάτων 

ένα όνειρο κλειδωνίζεται ανέπαφο 

σαν πεταλούδα στο χιόνι.


Στις ράγες απάνω των γραμμών κατοχής υψίφωνες ανταύγειες 

καθοδηγούν το πεπρωμένο

σαν ιέρειες των δασών.


Στα  άγουρα χρόνια ικέτες οι δόξες ,άγνωρες οπτασίες 

φιμώνουν τον ενθουσιασμό 

σαν απαγορευμένες ιστορίες.


Το ψιλόλιγνο δεντρί που σκαλίζει το χρόνο στ´ ουρανού την αντανάκλαση 

ψηλαφίζει αμέριμνο τις αναμνήσεις

σαν αερικό των λαγκαδιών .


Στων αστεριών την ασημένια βροχή τα νομίσματα της οργής

πολλαπλασιάζουν τον οργασμό τους

σαν αλίκνιστες ορμές. 


Κι όταν ο χρόνος παγώνει τα ενθυμήματα 

απρόθυμα , οργιστικά , βασανιστικά 

σαν μαρμάρινες σιωπές


η ευτυχία ,θρυμματισμένη ανοχή ,

κολλάει πρόθυμα στην ανάγκη της σιωπής

σαν ευλογία.


Ατέρμονες λεωφόροι πολυσύχναστων ευρημάτων ,

ακονίζουν ακόμα το τέχνασμα 

σαν έμπειροι οδηγοί .


Στην αδιαφάνεια των ευρημάτων οι αλιγάτορες της πνιγμένης φωνής

αποσιωπούν τη λάμψη της διαφάνειας 

σαν σιωπηλοί εραστές.


Και στα διαβήματα του χρόνου ανημέρωτες ατραποί 

σφυγμομετρούν τις πεποιθήσεις των αινιγμάτων 

σαν μετρικές στροφές.


Στου γερασμένου χρόνου την πρόσκαιρη αντάρα 

οι αναμνήσεις λάμπουν στο στερέωμα 

σαν ιπτάμενοι δίσκοι.


Των ληγμένων προθεσμιών οι σιωπές που βαρύγδουπα 

βελτιώνουν τις πεποιθήσεις πλανώνται 

σαν στοχασμοί .


Αγωνίζονται το χαμένο χρόνο να κερδίσουν 

με υπογραφή όψιμης παρακέντησης 

σαν αδούλωτοι πράκτορες.


Στο ξέπνοο Αλλελούια του χρόνου παραδίνεται 

η σκυτάλη της αιωνιότητας 

σαν αστραπή,


που θα κάψει τ´αντίξοα και τα απρόβλεπτα .

Πανηγυρισμοί εξουσίας σαν κύκλος επαναπροσδιορισμού ,

σαν Ιαπετός !


Άγευστη υπομονή στη ρανίδα του χρόνου 

κηλιδώνει με το αίμα τη φθορά 

σαν αμαρτία.


Στης υποταγής το ακαθόριστο τίμημα

βδελυγμοί αναρμοστίας

σαν προσταγή .


Διάτρητες ιστορίες νευμάτων ακαθόριστης προέλευσης 

διαπλεκόμενες σε απύθμενου κενού διαβουλεύματα

σαν ιαχές υποψιάζονται την οδύνη .


Και οι στιγμές αφουγκράζονται την έκπληξη 

στου τέλους την ιεραρχία

σαν τέλος χρόνου !





*****



2. ΑΣ ΛΑΧΤΑΡΗΣΟΥΜΕ ΑΛΛΕΛΟΥΪΑ



Φθοροποιές προθέσεις σε απάγκιο καλωσορίσματος

πιπιλίζουν την καραμέλα της πρόκλησης .

Να ξεγελάσουν τον ανίδεο γυρεύουν, ωσάν ,,μωρόν,,

σε μωρού λαχτάρα.

Της ευχής προσευχή στην υπήνεμη πρόθεση.

Βέβηλων βδελυγμάτων υπηρέτες εν αγνοία....

Της βολής το ασφαλές σφραγίζουν 

πράξεις και ,,έπεα πτερόεντα,, στης αστάθειας την παροχή.

Ετερόκλητες ανησυχίες σε εφησυχασμού υπόβαθρον.

Πληγή δοξασμένης ευθύνης, βολή ευστοχίας

με επιτηδευμένους τρόπους στις συντεταγμένες των ιδεών.

Η παραπληροφόρηση στο τετράγωνο της υψίστης ενημέρωσης .

Το ,,ήξεις αφήξεις...,, πέπλο καθησυχαστικό των ανησυχιών.

Η άγνοια των αγνών που τονώνει το θράσος των λειψών.

Κρεμασμένη στον αέρα της ανοχής

δίνει  δρόμο στην εκλεπτυσμένη ανηθικότητα.

,,Βέβηλα τα χείλη των ασεβών,, !

Καταπατημένες οι αξίες περιπαίουν 

στο σαθρό έδαφος της παραβατικότητας.

Εμβόλιμες προθέσεις διάστικτης δικτύωσης 

καθορίζουν τα μελλούμενα.

Φοβίζει το πνεύμα του κακού δράκου, που σκιάζει την αλήθεια.

Απορίες ορθολογισμού διαλύονται προσφερόμενες 

σε καθησυχαστικό εύπεπτο μενού .

Αόρατες αγχόνες, αόρατοι εχθροί, αόρατα πνεύματα 

 βιάζονται ν´αναθαρρήσουν τα ερωτήματα ή τα ερωτηματικά .

Βιάζονται να χρυσωθούν οι απαντήσεις.

Και ο οδυρμός των κρουστών θολώνει τον αέρα......!

Η φρίκη συνοφρυωμένη εφορμά στης άγνοιας τη σιωπή.

Σταυλίζονται οι απορίες , οβελίζονται οι απόψεις,

κατακερματίζονται οι λύσεις.

Στα δηλωμένα υπόβαθρα των εξελίξεων στηρίζονται οι αντοχές.

Υπερπαραγωγές υποσχόμενων παροχών με το αζημίωτο .

Προσφορές του αν, του ίσως, του μπορεί....

Το αλίμονο ποιον θ´αφορά;

Παιδί της ανυπαρξίας γιατί υποβόσκεις συμφορές;

Οι θυσίες του κέρδους σε ποιο θεό;

Ή μήπως σ´όσους δε θυμούνται ,,τι εστίν,, ΑΝΘΡΩΠΟΣ;

Ανέμελα να τρέξω στα λιβάδια επιθυμώ .

Στην αγκαλιά να ορκίσω την αγάπη μου.

Στον ήλιο, στον αέρα ,να φιλήσουν τη ζωή μου.

Κακή ανυφάντρα , αστόχαστη , θα πλέξω μαύρη μπέρτα , 

να κουκουλώσω τις πομπές σου.

Γιατί άφθαρτο τέτοιο μεγαλείο δεν το θωρώ !

Ποιήσωμεν ουρανούς !

Ας είναι τη γη να ορκίσουμε στη βλάστηση.

Να μην πικραθεί αγγέλου στόμα σε ύμνους επιθανάτιους .

Ας λαχταρήσουμε ΑΛΛΕΛΟΥΙΑ οι άνθρωποι !



*****



3. ΣΤΗ ΔΟΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΤΗΤΑΣ     



Βαφτίσαμε την Άνοιξη πικρή εκ προοιμίου.

Ορίσαμε ποινές προτού το έγκλημα.

Φυλακίσαμε συνειδήσεις σε άχτιστες φυλακές 

δίχως προανάκριση.

Θάψαμε όνειρα προτού τα σκεφτούμε.

Θάψαμε ζωές με ξένη ταμπέλα .

Τα τραγούδια μας έγιναν χασκόγελα.

Στην υψικάμινο της απελπισίας φλεγόμαστε.

Ούτ´ένα όμικρον στο τότε ούτ´ένα ωμέγα στο τώρα !

Οι βουκόλοι έπαψαν να τραγουδούν, 

οι πολίτες να ελπίζουν, 

τα παιδιά δεν παίζουν πια στις αλάνες .

Συνειδησιακή ανεμελιά χορταίνει με καναπέ 

μυρικάζοντας εκπομπές φουμάροντας απελπισία

ή στυγνή απάθεια .

Στέρεψε το μελάνι στα μελανοδοχεία,

το πήρε όλο η νύχτα ,ευτυχώς !

Τα μανουσάκια στον Αμπλό 

ξυπόλυτα χαίρονται την ευτυχίας τους.

Ούτ´ένα παιδί να τα κάμει. ,,ματσάκια,,.

Το χαρτζιλίκι αδιάθετο ,στο παρά πέντε η ανοχή.

Βάφτισαν στις Λεσιές το δρόμο ανήθικο ,

που τσαλακώθηκε το καινούργιο υπόδημα .

Ουδόλως σκέφτηκαν 

να βαφτίσουν ανόητο τον διαβαίνοντα.

Πρόστυχες διαβολές στο περιβόλι των εκπλήξεων 

οριοθετούν τις ευκαιρίες των συμβιβασμών .

Δειλή η αύρα της ανησυχίας πληγώνει την ευκαιρία .

Ληθαποθήκες ευρημάτων αδιάθετες στο κοινό 

μετρούν το πάχος της μούχλας 

στην υγρασία του σκοτεινού υπόγειου .

Μυρικάζουμε τώρα τις ενοχές μας.

Νίπτουμε τας χείρας μας !

Επαναπροσδιορίζουμε κατά τα συμφέροντα ,

επωχούνενοι των αντιλήψεών μας.

Οι σταθερές αλλοιθώρησαν .

Φραγή στο λόγο , φραγή στην ελευθερία.

Ευτυχώς οι ιδέες ακόμα ίπτανται !

Η υποκλοπή όμως καραδοκεί

ως εφήμερη προπαγάνδα .

Διαβόητες ορκομωσίες αστιγματισμού

παραβλέπουν την ευθεία πλανόμενες ...

Και η κατεύθυνση δωροδοκεί την ευθεία.....

Η στρογγύλη κυλά με αξιοπρέπεια στο ρυθμό της .

Σύμμαχος η βαρύτητα !

Αλίμονο στην τεθλασμένη ....

Ανώδυνα ευαγγελίσματα σε ημιθανείς ευκολίες

διαφημίζονται με λανθάνουσα επέλαση .

Κάηκε το δάσος ! 

Το στυγνό μεγαλείο 

αρμέγει τώρα τις θαμμένες αρετές .

Πλημμυρισμένα ευθύτητα τα λόγια 

δονούν τις συχνότητες της εμπλοκής .

Ίσως αύριο ξανθίνουν οι εντυπώσεις !


*****

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου