Κυριακή 7 Μαρτίου 2021

 Τρία ποιήματα 
του Σαράντη Τσιλινγκιρη
με τίτλους
"ΧΑΡΤΟΠΕΤΣΕΤΑ", "ΧΙΛΙΑ ΧΑΤΙΡΙΑ" 
και "ΤΙ ΣΟΥ ΕΙΠΕ"
στα ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ



Σαράντης Τσιλινγκιρης


Ο Σαράντης Τσιλινγκιρης από το Τορόντο, εργάζεται σε πολυεθνική και είναι  πτυχιούχος κοινωνικής και περιβαλλοντικής πολιτικής. Κατάγεται από τον Σταυρό, Δήμος Βόλβης, Θεσσαλονίκη.


ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΤΣΙΛΙΝΓΚΙΡΗΣ

 

Χαρτοπετσέτα

Όταν τυφλώνεις

Την πατρίδα φίλε

Γιατί το κάνεις

 

Έμαθες να λογαριάζεις

Πάνω στη χαρτοπετσέτα

Μια σταγόνα αίμα το ευρώ

Είναι καλό μεροκάματο

για να ζήσεις

 

Γιατί βολεύεις την ανικανότητα

Στα φιλιά της μάνας σου

Κι ύστερα λες πως σ αρέσει

Η τάξη κι η κανονικότατα

 

Τι έμαθες φίλε

όλα σου τα χρόνια

να λες τα ίδια και τα ίδια

Στους τρομαγμένους σπίνους

Και να συμφιλιώνεις

Το ψέμα με τους εφιάλτες σου

Για ένα κομμάτι μόρτικο

 

Όταν τυφλώνεις

Την πατρίδα φίλε

Με το κρυφό στιλέτο

Και παζαρεύεις το αίμα της

Πάλι τα ίδια κάνεις

Πάλι τα ίδια λες


*****


Χίλια χατίρια

 

Χίλια χατίρια σου κανα

Κι ακόμα αμφιβάλεις

 Αν η αγάπη κρύβεται

Στο σώμα κάποιας άλλης

 

Μα εγώ σ αγαπώ κι ας μην έχω σκοπό

Δεν φοβάμαι κανένα εχθρό

Πολιτείες ντυμένες στη λύπη γυρνάω

Τρυπημένες οι φλέβες το γιατί δεν ρωτάω

Μια συνήθη καρδιά ηττημένη μιλάω

 

Κι ύστερα λες δεν μεγαλώνω

Ποσo εύκολα κλαίω και θυμώνω

Όταν γράφω πως πεθαίνουν οι φίλοι

πόσο όμορφη είσαι το δείλι

Και σε χάνω σαν αλήθεια και ψέμα

Το φιλί σου δεν φτάνω γιατί γίνεται αίμα

 

Νοσταλγώ τη φωνή της ψυχής σου

Το κρυμμένο νερό στο κορμί σου

Κι ας μη γνωρίζεις

Αν είμαι σπαθί κοφτερό

Αρτηρία με αίμα ζεστό

Ν αναζητάει  τα μάτια σου

Και τα γλυκά σου χείλη

Σε μια ρόγα μικρή στο τσαμπί

Από άσπρο σταφύλι

 

*****


Τι σου είπε

 

Τι σου είπε η κόρη της τύχης

Στη λυπημένη αυλή της γης

Με τα μεγάλα μάτια

Εκείνη την τραυματισμένη μέρα

 

Τι σου είπε ο θεϊκός ουρανός

Όταν οι ψυχές δραπετεύουν

Από το εχθρικό αλάτι και τη συμφορά

Και σκορπίζονται

Άλλες στην υγρασία των τάφων

Άλλες στα σκαλιά της γης

Κι άλλες σε χίλια μέρη

 

Τι σου είπε η φωνή του τραυματισμένου ελαφιού

Όταν το σέρνουν αιχμάλωτο από το λαιμό

Χέρια σκληρά σαν τους ανιατους αιώνες

Ενώ εσύ μετράς τα χρόνια σου

Ποτε σε μέτρα

Ποτε σε χιλιόμετρα

Ποτε σε παραμύθια

 

Τι σου είπε ο λυπημένος κάτοικος

Για τα δάκρυα της Μεσογείου

Και σου θύμισε να γίνεις φρουρός

Των θεϊκών κυμάτων

Γιατί είσαι απόγονος πανάρχαιων ρημάτων


*****

 

 


 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου