Δευτέρα 10 Μαΐου 2021

 
Κριτική προσέγγιση
Στο βιβλίο ποίησης
«ΕΡΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ»
Αθήνα 2020
Του Θοδωρή Μαραγκού
εκδόσεις ΚΟΥΚΚΙΔΑ

 

Γράφει η Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη)

Η Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη) είναι εισαγγελέας (νομικός) και λογοτέχνης. Είναι  Υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης του περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Κριτικών Λογοτεχνίας (υπό την αιγίδα της Ουνέσκο), Διευθύντρια του διεθνούς λογοτεχνικού περιοδικού NOVELTY WAVE (που εκδιδόταν από την ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι) εως το 2012. Από το 1993 μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος (μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συγγραφέων και Δημοσιογράφων Τουρισμού) κ έχει βραβευτεί με πολλά διεθνή κ ελληνικά βραβεία λογοτεχνίας καθώς και από την Ακαδημία Αθηνών.

 

 



           Το βιβλίο ποίησης «ΕΡΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΚΟΥΚΚΙΔΑ του Θοδωρή Μαραγκού, αποτελείται από περίπου 45 σελίδες με μικρά σφιχτοδεμένα ποιήματα σαν σκέψεις έτοιμες να εκραγούν. Με μετρικές αντιθέσεις, αναγλυφικότητα ο Θοδωρής Μαραγκός παραθέτει τις δικές του ταυτίσεις με το αντικείμενο η υποκείμενο του Έρωτα, ενβαπτισμένες στη βατή ενθύμησή του.


"Αινιγματικά μειδιώσα

 καταλαμβάνει το είναι μας

 η απαστράπτουσα οδύνη

 του ζην"


(ο.π., σελ 7)


η φωτό από το "αυτί "του βιβλίου "ΕΡΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ"
του ΘΟΔΩΡΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ, εκδ. ΚΟΥΚΚΙΔΑ


            Άλγος ψυχικό που κινητοποιεί τα εντός των ποιητικών τειχών σινιάλα των στίχων, κρατάει το συναίσθημα πολιορκημένο στην ακρίβεια της πένας.

        Στίχοι σωστά δοσμένοι, απαλλαγμένοι από τον ανυπόφορο μελοδραματισμό κι όμως, βαθιά αισθηματικοί, που διαθέτουν αρθρωτική δύναμη και επιβάλλουν τον υπερθετικό βαθμό στην προσληπτική ικανότητα του αναγνώστη.

         Το ριπίδιο των νοημάτων και των ιδεών που προσπαθεί να κοινωνήσει στον αναγνώστη του ο Θοδωρής Ματαγκός με αυτό του το βιβλίο, είναι αυτό ακριβώς που υποδηλώνει και ο τίτλος του «ΕΡΩΤΙΚΑ ΣΥΜΦΡΑΖΟΜΕΝΑ».

 

"Δεν έχω

τί να σου ζητήσω τύχη

έτσι όπως

σε παρατηρώ να σεργιανάς

άλλοτε Κίρκη

κι άλλοτε Πανδώρα"


(ο.π., σελ.10)


             Ωστόσο κάτι μισοτελειωμένο, κάτι που αναμένει μια δικαίωση , ένα αύριο δικαιωματικό, υφέρπει. Μια αλγεινή δήλωση , μια ερωτική συνήχηση μεστή, ορίζουν τον ρυθμό των ποιημάτων.


"Αν σου ιστορούσα 

την αλήθεια μου

είναι βέβαιο

πως θ΄άλλαζες ρότα.

Κανείς δεν συγκινείται πλέον

από ευθύγραμμες διαδρομές."


(ο.π., σελ.36)


          Δεν αναλίσκεται σε μεγάλα ποιήματα η σκέψη και το συναίσθημα του Θοδωρή Μαραγκού. Κυρτώνει μόνο μπροστά σε εκείνο που εσωτερικά μεστωμένο τον πιέζει αφόρητα να κατατεθεί και τελικά αποτυπώνεται δίχως πληθυντικές πολυχρωμίες σαν σπάραγμα, σε ποιητικές μορφές σκαλινές, που το αφήνουν να διαφανεί δίχως να το εξαντλούν και να το αποστραγγίζουν ανωφέλευτα.

      Έχει μια μυώδη κίνηση ο λόγος του. Και διατρέχεται από συνθετικότητα στις ανταποκρίσεις που αναμένονται από τον αναγνώστη.

 

"Ο Θεός μαζί σου

ώρια ελπίδα.

Να γίνεις σου εύχομαι

πραγματικότης.

Μόνο έτσι θα δικαιωθεί

η λαχτάρα που σε γέννησε."


(ο.π., σελ.44)


             Ο Θοδωρής Μαραγκός μοιάζει να έχει την απαραίτητη εξουσία στην πένα του ώστε να δώσει άρτια νοηματοδοτημένα ποιήματα. Ρεαλιστικά και δεμένα. Αν αφήσει και το λυρισμό του ελεύθερο να ανβρύσει εντός της ποιητικής του γραφής, τότε θα δημιουργήσει μοναδικού εύρους τεχνήματα. Το ελπίζουμε και το ευχόμαστε το τελευταίο.

 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου