Τρίτη 29 Ιουνίου 2021

 ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΟΡΤΗ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ

Το 1968 ο ιδρυτής και διευθυντής του περιοδικού μας 

ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

 ο φιλόλογος και μεγάλος Έλληνας γραμματολόγος 

Γιώργος Βαλέτας 

(πατέρας του σημερινού διευθυντή του περιοδικού, νομικού, συνταγματολόγου και βραβευμένου από την Ακαδημία Αθηνών λογοτέχνη
ΚΩΣΤΑ ΒΑΛΕΤΑ)

συγκέντρωσε για πρώτη φορά και επιμελήθηκε την έκδοση του πεντάτομου έργου 

«Άπαντα του Παύλου Νιρβάνα». 





















Ο Γιώργος Βαλέτας που εξέδωσε και επιμελήθηκε την έκδοση των «Απάντων» του Νιρβάνα, με αφορμή αυτές τις δύο ψυχιατρικής φύσεως εργασίες του Νιρβάνα, τις οποίες χαρακτήρισε σημαντικά αισθητικά δοκίμια, τον θεωρεί, μαζί με τον Σίμωνα Αποστολίδη και τον Μιχαήλ Κατσαρά, εισηγητή των ψυχιατρικών μελετών στην Ελλάδα.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Το ιατρικό έργο Πέτρου Αποστολίδη είναι μικρό σε αριθμό δημοσιευμάτων, όμως ιδιαίτερα σημαντικό και ενδιαφέρον. Έγραψε και δημοσίευσε, στο έγκυρο περιοδικό «Γαληνός» τις ιατρικές μελέτες:

  • «Διάτρησις εντέρων εξ ασκαρίδων» το 1885,
  • «Περίπτωσις εγκολεασμού του εντέρου» το 1886,

περιπτώσεις τις οποίες παρακολούθησε στο Ναυτικό Νοσοκομείο Πειραιά, εργαζόμενος στη Κλινική του Όθωνα Σωνιέρου, αρχιάτρου του Πολεμικού Ναυτικού

Μετέφρασε και δημοσίευσε τα ιατρικής φύσεως έργα:

  • «Περί θεραπείας της χρονίας διαρροίας των παίδων», Μετάφρασις εκ του γαλλικού Πέτρος Κ. Αποστολίδης, Στυλιανός Δ. Τσακίρης, Τυπογραφείον «Βλαστού-Βαρβαρρήγου», Εν Αθήναις 1886.
  • «Τι τρώμε. Υγιεινή του στομάχου κατά τον Ε. Monin», Καταστήματα «Ακροπόλεως» Βλάση Γαβριηλίδου, Εν Αθήναις 1891.
  • «Ρώμη και Υγεία. Η ζωή παρατεινομένη διά της μεθόδου του Brown Séquard», Υπό του ιατρού L. H. Goizet, Καταστήματα «Ακροπόλεως» Βλάση Γαβριηλίδου, Εν Αθήναις 1891.
  • «Τα νοσήματα της προσωπικότητος» το 1894. Το έργο υλοποιήθηκε αρχικά ως διάλεξη στις 15 Δεκεμβρίου 1893 στον Φιλολογικό Όμιλο «Παρνασσός».
  • «Τέχνη και φρενοπάθεια», το 1905. Δημοσιεύθηκε αρχικά στο περιοδικό Ψυχιατρική και Νευρολογική Επιθεώρησις του πρωτοπόρου ψυχιάτρου Σιμωνίδη Βλαβιανού, όμως τον ίδιο χρόνο δημοσιεύτηκε και αυτοτελώς.

Λογοτεχνία

ο Νιρβάνας Έγραψε και δημοσίευσε τα έργα:

  • «Δάφναι: Εις την ΚΕ' Μαρτίου 1821», ποιητική συλλογή, το 1884,
  • «Από την φύσιν και την ζωήν» το 1898,
  • «Η φιλοσοφία του Νίτσε» το 1898,
  • «Θέμος Άννινος, η ελληνική γελοιογραφία», μελέτη, το 1900,
  • «Γλωσσική Αυτοβιογραφία», μελέτη, το 1905,
  • «Παγά Λαλέουσα», ποιητική συλλογή, το 1907,
  • «Ο αρχιτέκτων Μάρθας», θεατρικό, το 1907,
  • «Το χελιδόνι», θεατρικό, το 1908,
  • «Μαρία Πενταγιώτισσα» [8], θεατρικό, το 1909,
  • «Όταν σπάση τα δεσμά του», θεατρικό δράμα σε τρία μέρη, το 1910,
  • «Η βοσκοπούλα με τα μαργαριτάρια: και άλλες μικρές ιστορίες», το 1914,
  • «Το συναξάρι του παπα-Παρθένη κι' άλλες νησιώτικες ιστορίες», διηγήματα, το 1915,
  • «Αριστοτέλης Βαλαωρίτης», κριτική μελέτη, το 1916,
  • «Το δάσος», το 1920,
  • «Ελευθέριος Βενιζέλος» το 1920,
  • «Η ζωή του δρόμου» το 1920,
  • «Γύρω από τον έρωτα» το 1920,
  • «Βίβλος γυναικών» το 1921,
  • «Το πέρασμα του Θεού και άλλα διηγήματα» το 1922,
  • «Εκλεκταί σελίδες» το 1922, με πρόλογο του Γρηγορίου Ξενόπουλου,
  • «Η ηθική επίδρασις της επαναστάσεως», δοκίμιο, το 1923,
  • «Το αγριολούλουδο», μυθιστόρημα, το 1924,
  • «Ξενιτιά», διηγήματα, το 1925,
  • «Λόγοι και αντίλογοι» το 1925,
  • «Εύθυμοι περίπατοι» το 1927,
  • «Το έγκλημα του Ψυχικού», μυθιστόρημα, το 1928,
  • «Φιλολογικά απομνημονεύματα» το 1928. Αποτελούνται από μικρά κείμενα -«σκόρπια φύλλα»- σε επιφυλλιδογραφική μορφή, στα οποία ο συγγραφέας καταγράφει μνήμες του για πρόσωπα, περιστατικά και γεγονότα, ατάκτως, χωρίς ν’ ακολουθεί καμιά χρονολογική σειρά, υπακούοντας στα κελεύσματα της στιγμής και της διάθεσής του.

Το έργο περιλαμβάνει κείμενο υπό τον τίτλο «Ἕνας οὐτοπιστὴς ἑλληνολάτρης», αφιερωμένο στον εθνικιστή Περικλή Γιαννόπουλο. Ο Νιρβάνας στο κείμενο του διατυπώνεο την άποψη «...ότι τίποτε δεν άλλαξε στον κόσμο και στην Ελλάδα, με το κήρυγμα και το παράδειγμα του Περικλή Γιαννόπουλου. Το «Πανελλήνιον Κοινόν» έμεινε ολότελα αδιάφορο προς τα φλογερά μανιφέστα του και η προφητική του φωνή έσβησε, χωρίς καμιά απήχηση, «φωνή βοώντος εν τη ερήμω..».

  • «Εύθυμη ζωή» το 1928,
  • «Όσα φέρνει η ώρα» το 1929,
  • «Εκλεκτές Ιστορίες», διηγήματα, το 1930,
  • «Ο tempora! Omores!» το 1930,
  • «Μικρές ιστορίες» το 1930,
  • «Ένας ίσκιος στη νύχτα», διηγήματα, το 1934.


Ο Παύλος Νιρβάνας, φιλολογικό ψευδώνυμο με το οποίο έγινε γνωστός ο Πέτρος Κ. Αποστολίδης, Έλληνας στρατιωτικός ιατρός -Γενικός Αρχίατρος του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού, πρωτοπόρος στη μελέτη της Ψυχολογίας και της Ψυχιατρικής, Ακαδημαϊκός , ποιητής, διηγηματογράφος, μυθιστοριογράφος, σατυρογράφος, κορυφαίος χρονογράφος και δημοσιογράφος εφημερίδων και περιοδικών, γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1866 

Στο τέλος του 1909 παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο με την Λιλή Μίχογλου, με την οποία έγιναν γονείς δύο παιδιών, το 1910, του ιατρού Κωνσταντίνου Αποστολίδη και το 1913, του τραπεζικού υπαλλήλου Σπύρου Αποστολίδη. Το 1910 η οικογένεια Αποστολίδη εγκαταστάθηκε σε οικία επί της οδού Βασιλίσσης Φρειδερίκης 34, [σημερινή οδός Ειρήνης], στο Νέο Φάληρο Αττικής, όπου έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο του 1926 οπότε και έφυγε. Ο πρώτος γάμος του διαλύθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1924 και τον Ιανουάριο του 1926 στη Σύρο παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο με την Σοφία Σιγάλα και μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, τον Μάριο το 1926, την Μαρία το 1927 και το 1931 τον μετέπειτα λογοτέχνη Γιώργο Αποστολίδη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου