Τρίτη 1 Ιουνίου 2021

 

Κριτική προσέγγιση

Στο βιβλίο

«AΙΝΙΓΜΑΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ»

Του Κώστα Ανδρουλιδάκη

εκδόσεις ΕΚΑΤΗ 2021

 

Γράφει η Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη)

Η Χρυσοβαλάντου Τσιρώνη (Βάλη Τσιρώνη) είναι εισαγγελέας (νομικός) και λογοτέχνης. Είναι

Υπεύθυνη ηλεκτρονικής ύλης του περιοδικού ΑΙΟΛΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ, μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Κριτικών Λογοτεχνίας (υπό την αιγίδα της Ουνέσκο), Διευθύντρια του διεθνούς λογοτεχνικού περιοδικού NOVELTY WAVE (που εκδιδόταν από την ΟΥΝΕΣΚΟ στο Παρίσι) εως το 2012. Από το 1993 μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων και Συγγραφέων Τουρισμού Ελλάδος (μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Συγγραφέων και Δημοσιογράφων Τουρισμού) κ έχει βραβευτεί με πολλά διεθνή κ ελληνικά βραβεία λογοτεχνίας καθώς και από την Ακαδημία Αθηνών.

 



Αφηγήματα σε πρώτο πρόσωπο από την πλευρά του συγγραφέα, που διαφαίνεται ξεκάθαρα στο κειμενο. Φωνή αναγνωρίσιμη μιας υπόστασης οικείας και παρούσας για τον αναγνώστη ο οποίος καταδύεται στα κείμενα αυτού του νέου βιβλίου του Κώστα Ανδρουλιδάκη κι αποκτά έτσι τη δοτή ναι μεν, αλλά όχι υποβολιμαία αίσθηση μας συζήτησης ευκταίας με το συγγραφέα, χρονικά εποχικής, δίχως όμως δίκυκλα στερεοτύπων που θα μπορούσε ενδεχομένως να είχε λάβει χώρα ένα ηλιόλουστο απόγευμα στη βεράντα ενός σπιτιού ή ένα χειμωνιάτικο πρωινό δίπλα στο τζάκι με ένα ζεστό ρόφημα. Με λίγα λόγια ο συγγραφέας γράφει σε αυτό το βιβλίο όπως θα μας μίλαγε διηγούμενος τις σκέψεις του, τα όνειρά του, τις εμπειρίες του και τις αναμνήσεις του ή ακόμη και τους στοχασμούς του (στο δεύτερο μέρος του βιβλίου) γύρω από διάφορα περιστατικά και πράγματα της ζωής.

Δεν λέω πως κατορθώνει να αποφεύγει σε όλες τις περιπτώσεις την παγίδα του διδακτισμού στα κείμενα του. Λέω όμως πως ακόμη κι αν κάποτε αυτό συμβαίνει δεν κατορθώνει να κάνει την αφηγηματική του ικανότητα να παραπαίει. Δεν ρηχαίνει το κείμενο. Βάζει τον αναγνώστη εν αναμονή της δικής του άποψης και ανάναλυσης της προσωπικής.

 


 

Στο πρώτο μέρος του βιβλίου που καλύπτουν οι ιστορίες «Ο ΜΑΡΜΑΡΙΝΟΣ ΕΦΗΒΟΣ», «ΜΙΑ ΦΘΑΡΜΕΝΗ ΕΠΙΓΡΑΦΗ», «Ο ΑΡΓΑΛΕΙΟΣ» και «ΟΙ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ» μέχρι και τις 45 δηλαδή περίπου πρώτες σελίδες, οι αφηγήσεις του Κώστα Ανδρουλιδάκη αφορούν σε ιστορίες που θα μπορούσαν να καλύφθούν ίσως με τον τίτλο διηγηματικές. Στις επόμενες σελίδες και μέχρι τη σελίδα 92 περίπου που τελειώνει το βιβλίο αυτό, στο δεύτερο μέρος του βιβλίου δηλαδή που καλύπτεται από τα κειμενα «ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΙΑΝΟΥ», «ΕΝΟΧΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ», «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΜΙΑΣ ΑΝΟΛΟΚΛΗΡΩΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ» και «ΠΟΡΕΙΑ ΥΠΕΡΑΝΩ ΘΝΗΤΩΝ», τα κείμενα αλλάζουν μορφή και θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν



στοχαστικά 
με ημερολογιακό κάποτε προσδοκείν , διαπραγματεύσεις σκέψεων και θεμάτων, συγκινιασιακά ερείσματα συζητήσεων.

 

Ο λόγος του βιβλίου από την αρχή ως το τέλος είναι λιτός, ομιλιακός, ευκολα προσεγγίσιμος. δεν διαθέτει λογοτεχνικές εξάρσεις και σχήματα λόγου, δεν ωραιοποιεί την προφάνεια της λεκτικής αίσθησης, δεν σχηματοποιεί σε ρηματικούς ή επιθετικούς προσδιορισμούς τη γραφή και τη σκέψη. Κυλάει περιγραφικά και βατά, χρησιμοποιώντας τα οικεία σχήματα γράφης. Με λίγα λόγια ο Κώστας Ανδρουλιδάκης δεν προσπαθεί να καινοτομήσει λογοτεχνικά. Προσπαθεί να μας επικοινωνήσει με οικειότητα το υπάρχειν του, τη σκέψη του και την αίσθηση του. Και αυτό το κατορθώνει άριστα. Παραχωρήσεις δεν κάνει στη γραφή του, αντιλαμβάνεται ποιές είναι οι πρωταρχικές αιτίες που τον οδηγούν να μας παραδώσει αυτά τα κειμενα και κρατά καλά τον έλεγχο από απόσταση της αφήγησης του, διχως να βρισκεται υπόδουλος σε μια μανιέρα και να παπαγαλίζει σκέψεις. Κάθε κειμενο του βιβλίου αυτού είναι το απαύγασμα ευαισθησίας που κατανοεί τον εαυτο της στο μέγιστο βαθμό και προσπαθεί να δώσει στον αναγνώστη μια αφετηρία προεκτάσεων στα θέματα που πραγματεύεται. Ενα απο τα θετικά της γραφής του Κώστα Ανδρουλιδάκη σε αυτό του το βιβλίο, είναι ότι δεν επιδιώκει και να αληθεύσει. Καταθέτει απλά το στοχασμό του κι επαφίεται στον αναγνώστη!




Ο Κώστα Ανδρουλιδάκης διαθέτει τάλαντο στη γραφή του. Ταλαντο που αν το παιδεύσει θα μπορούσε να δώσει αριστουργήματα.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου