Πέμπτη 9 Σεπτεμβρίου 2021

 ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ
ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΙΩΤΑΚΗ
νομικός με κατευθυνση στη ναυτιλεία, διευθυντής του Πειραματικού Μουσείου Λογοτεχνίας. Μέλος των Διοικητικών Συμβουλίων της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης Πειραιά, της Παγκόσμιας Εστίας Λογοτεχνών και της πιτροπής Καλλιτεχνών για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη. Επιμελείται του λογοτεχνικού περιοδικού Ο.Φ.Ο.Ν.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ
με τίτλο
"ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ"


Ο Αντώνης Σαμιωτάκης γεννήθηκε στη Κοκκινιά από Μικρασιάτες γονείς. Σπούδασε νομικά, στη συνέχεια εργάστηκε  στον ναυτιλιακό τομέα.Διετέλεσε επί σειρά ετών  Δημοτικός Σύμβουλος στη Νίκαια. Είναι διευθυντής του Πειραματικού Μουσείου Λογοτεχνίας. Μέλος των Διοικητικών Συμβουλίων της Πανελλήνιας Πολιτιστικής Κίνησης Πειραιά, της Παγκόσμιας Εστίας Λογοτεχνών και της πιτροπής Καλλιτεχνών για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη. Επιμελείται του λογοτεχνικού περιοδικού Ο.Φ.Ο.Ν. Πρωτοεμφανίστηκε το 1978 με τη συλλογή "Πικραμύγδαλα". Ακολούθησαν: "Διαδρομή" 1983, "'Αλικο" 1986, "Δακρυρροές-Αποτυπώματα" 1990, "Νύχτες & Μέρες" 1993, "Αμήν" α' έκδοση 1998/β' έκδοση 2000, "Μικρές Αφές 1" 1998, "Παλμογραφίες" 2003, "Μικρές Αφές 2" 2003 & "Ηδύ Του Έρωτος" 2006. Προς έκδοση είναι: "Επί Των Αοράτων" & "Μικρές Αφές 3".Εκτός από ποιητής είναι κριτικός τέχνης, έχοντας εκδώσει δυο βιβλία και δημοσιεύοντας συχνά, κριτικά σημειώματα στον περιοδικό τύπο. Ακόμα παρουσιάζει πλούσια πνευματική δράση με ομιλίες, διαλέξεις, κριτικές αποτιμήσεις και δραστηριοποίηση του μόνιμου ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ του ΚΑΦΕΝΕΙΟΥ (περισσότερες πληροφορίες κι επ' αυτού, επίσης σε λίγες μέρες). Έχει διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και τιμήθηκε για τη προσφορά του στα Γράμματα. Έχει μεταφραστεί σ' Ιταλικά κι Αγγλικά και ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί. Τέλος, στον ελεύθερο χρόνο του παίζει πιάνο.



ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΙΩΤΑΚΗΣ


ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝ"


Μου λέπουν

οι ανήσυχες μέρες των ταξιδιών.

Οι εσωτερικές διαδρομές

που ΄χουν μικρύνει.

Τα τρυφερά τοπία των ματιών.

Οι θάλασσες.

Μου λείπουν

οι πέτρες, οι χοές.

Τα εντοιχισμένα επί των κύβων

υλικά μου.

Εσύ, εγώ.

Εχω χαθεί σε μιας ομίχλης την αχλύ.

Σ΄ενός κατόπτρου τν παράλογη εικόνα.

Μου λείπουν.

Η αλήθεια, η εντός και η εκτός.

Ενός πουλιού η τρίλια.

Η αγάπη.

Ενα φιλί που ματώνει απ΄το φιλί.

Μια καρδιά όπου να κλαίει μες

στη δικιά μου.

Μου λείπουν.


*****

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου